ตอนที่ 087 อะไรนะ เขาคือคุณชายกู้

ทั้งหลิวหยางเหว่ยและหนิวเทียนชื่อต่างเคยเห็นนาฬิกาวาเชอรอง คอนสแตนติน เรือนละสิบล้านของกู้เหวินชิงมาแล้ว...

พวกเขาเลยคิดว่าคุณชายกู้โปรดปรานแบรนด์วาเชอรอง คอนสแตนติน เป็นพิเศษ!

ทั้งสามคนจึงพากันมาที่ร้านวาเชอรอง คอนสแตนติน เพื่อเลือกนาฬิการาคากลางๆ สักเรือนไปมอบให้คุณชายกู้ หวังจะขอโทษและผูกมิตร กระชับความสัมพันธ์กับคุณชายกู้ให้ดีขึ้นบ้าง!

กู้เหวินชิงเอ่ยขึ้นเรียบๆ "เสี่ยวหยางเหว่ย นายอีกแล้วเหรอ"

พอได้ยินกู้เหวินชิงเรียกชื่อ หลิวหยางเหว่ยก็รีบวิ่งปรี่เข้ามาตรงหน้าแล้วเอ่ยถามอย่างนอบน้อม "คุณชายกู้ คุณก็มาเลือกนาฬิกาเหมือนกันเหรอครับ"

จากนั้นหลิวหยางเหว่ยก็เหลือบไปมองหลินอิ๋งอิ๋งแวบหนึ่ง...

ลูกสาวของหลินหงเทียน อดีตประธานกรรมการเครือหวาเฟิงงั้นเหรอ

ก่อนหน้านี้หลิวหยางเหว่ยเคยมีโอกาสเห็นหลินอิ๋งอิ๋งอยู่ไกลๆ แค่แวบแรกเขาก็ตะลึงในความงดงาม เสียดายที่เขารู้ตัวดีว่าชื่อเสียงตัวเองฉาวโฉ่ จึงไม่กล้าเข้าใกล้ลูกสาวของหลินหงเทียนเลยแม้แต่น้อย... เธอคือจุดตายที่ใครก็แตะต้องไม่ได้ของหลินหงเทียนเชียวนะ...

ดูท่าความสัมพันธ์ระหว่างคุณชายกู้กับหลินอิ๋งอิ๋งจะไม่ธรรมดาเสียแล้ว...

เธอยืนอิงแอบอยู่ด้านหลังของกู้เหวินชิงราวกับลูกนกตัวน้อย!

ท่าทีที่หลินอิ๋งอิ๋งมีต่อกู้เหวินชิงชวนให้แปลกใจเหลือเกิน...

กระทั่งลูกสาวของหลินหงเทียนยังพิชิตใจได้ สมแล้วที่เป็นคุณชายกู้จริงๆ...

..........

คุณชายกู้เหรอ

เสี่ยวหยางเหว่ยเนี่ยนะ

เมื่อได้ยินสรรพนามที่กู้เหวินชิงกับคุณชายหลิวใช้เรียกขานกัน ทุกคนก็ตกตะลึงจนตาค้างไปหมด...

เพื่อนสนิททั้งสองคนของหลินอิ๋งอิ๋งยิ่งอ้าปากค้าง จ้องเขม็งไปที่กู้เหวินชิง... หรือว่าเขาจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่มาจากไหนกันแน่

โดยเฉพาะเหยียนอวิ๋นที่เคยดูแคลนกู้เหวินชิง ตอนนี้สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกตกใจอย่างถึงที่สุด...

เขาคงไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม!

คุณชายหลิวเนี่ยนะกลับเรียกไอ้หนุ่มหน้าขาวคนนี้ว่าคุณชายกู้...

เหยียนอวิ๋นพอจะรู้กิตติศัพท์อันฉาวโฉ่ของหลิวหยางเหว่ยอยู่บ้าง!

หลิวหยางเหว่ยเป็นพวกสารเลวที่เลือดเย็นอำมหิตราวกับหมาป่า แถมยังแค้นฝังหุ่น ชนิดที่ว่าต้องคิดบัญชีทบต้นทบดอกแน่นอน!

แต่เวลานี้ เมื่ออยู่ต่อหน้ากู้เหวินชิงที่เกาะผู้หญิงกิน หมาป่าผู้ดุร้ายตัวนี้กลับกลายร่างเป็นลูกหมาพันธุ์ปั๊กคอยกระดิกหางริกๆ... ว่านอนสอนง่ายเป็นที่สุด...

หัวใจของเหยียนอวิ๋นดิ่งวูบลงสู่ก้นเหว เสื้อผ้าที่กู้เหวินชิงสวมใส่ไม่ใช่แบรนด์เนมหรูหราอะไรเลย มองไม่ออกสักนิดว่ามีชาติตระกูลตรงไหน... คนแบบนี้จะถูกเรียกว่าคุณชายกู้ได้อย่างไรกัน

แถมรถที่ขับมาก็เป็นรถของหลินอิ๋งอิ๋งชัดๆ...

แล้วทำไมหลิวหยางเหว่ยถึงได้เคารพยำเกรงเขาขนาดนั้น ถึงขั้นออกปากเรียกอย่างยกย่องว่า "คุณชายกู้" ได้เล่า

สีหน้าของเหยียนอวิ๋นดำคล้ำลงทันตา ไม่นึกเลยว่าตัวเองจะตาถั่วมองคนผิดไปจริงๆ...

...............

หลิวหยางเหว่ยกับเหยียนอวิ๋นรู้จักกันก็จริง แต่ความสัมพันธ์อยู่ในระดับแค่พอทักทายกันได้เท่านั้น!

ด้านหลังของหลิวหยางเหว่ย หนิวเทียนชื่อกับจินเย่ต่างส่งสายตาดุดันจ้องเขม็งไปยังเหยียนอวิ๋น...

ให้ตายสิวะ ไอ้เวรนี่เมื่อกี้บังอาจเหน็บแนมคุณชายกู้...

เดี๋ยวต้องเอาไอ้เหยียนอวิ๋นที่ไม่มีตาสับปะรดคนนี้มาเชือดไก่ให้ลิงดู เผื่อจะช่วยลดความตึงเครียดกับคุณชายกู้ลงได้บ้าง...

..................

"เธอช่วยพาพวกเราไปดูแล้วแนะนำนาฬิกาหน่อยสิ" กู้เหวินชิงเอ่ยกับพนักงานขายอย่างอวิ๋นจิ้ง!

กู้เหวินชิงชี้ไปที่หลินอิ๋งอิ๋งด้านหลัง พลางบอกกับอวิ๋นจิ้งว่า "ช่วยเลือกนาฬิกาข้อมือให้เธอสักเรือนก่อน เรื่องราคาไม่ต้องสนใจ ขอแค่เธอชอบก็พอ!"

สิ้นเสียงนั้น อวิ๋นจิ้งก็รีบขานรับอย่างนอบน้อม "ได้ค่ะ คุณชายกู้!"

ในหัวของอวิ๋นจิ้งยังคงดังก้องไปด้วยคำพูดอันเผด็จการทรงอำนาจประโยคนั้น "เรื่องราคาไม่ต้องสนใจ ขอแค่เธอชอบก็พอ!!"

ในใจปลาบปลื้มชื่นชมคุณชายกู้จนแทบคลั่ง หล่อเท่บาดใจเหลือเกิน!!

ผู้หญิงหลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างพากันส่งสายตาอิจฉาตาร้อนไปยังหลินอิ๋งอิ๋ง...

ส่วนพนักงานขายทุกคนในร้านวาเชอรอง คอนสแตนติน ต่างก็อิจฉาอวิ๋นจิ้งกันยกใหญ่ อวิ๋นจิ้งเองก็ดีใจจนเนื้อเต้น ดูท่าคุณชายกู้จะยังจำเธอได้อยู่...

อวิ๋นจิ้งพาหลินอิ๋งอิ๋งไปเดินเลือกดูครู่หนึ่ง ในที่สุดหลินอิ๋งอิ๋งก็เลือกนาฬิการาคาหกแสนกว่าบาทมาเรือนหนึ่ง!

หกแสนเป็นตัวเลขที่พอเหมาะพอเจาะ ราคาแทบไม่ต่างจากเสื้อผ้าที่เธอเพิ่งซื้อให้กู้เหวินชิงเลย...

หลินอิ๋งอิ๋งปลดเครื่องประดับที่ข้อมือออก แล้วสวมนาฬิกาวาเชอรอง คอนสแตนติน เข้าไปแทน เธอก้มมองมันด้วยความชื่นชมและสุขใจเป็นล้นพ้น...

"สวยมากเลยค่ะ ฉันชอบมากเลย!"

หัวใจของหลินอิ๋งอิ๋งหวานล้ำ ไม่ใช่เพราะราคาค่างวดของนาฬิกา แต่เป็นเพราะคนที่มอบนาฬิกาเรือนนี้ให้คือ กู้เหวินชิง...

จากนั้นกู้เหวินชิงก็เลือกนาฬิกาเรือนละหกล้านกว่าบาทมาอีกหนึ่งเรือนอย่างสบายอารมณ์!

ทันทีที่กู้เหวินชิงรูดบัตรชำระเงินเรียบร้อย

อวิ๋นจิ้งก็ย่อตัวลงอย่างนอบน้อม สองมือประคองบัตรธนาคารส่งคืนให้กู้เหวินชิง

นี่มัน...

เหยียนอวิ๋นยืนอึ้งมองกู้เหวินชิงรับบัตรคืนไป ตาเบิกกว้างแทบถลนออกมา...

รูด... รูดผ่านจริงดิ...

เงินตั้งเจ็ดล้านกว่า เอามาซื้อนาฬิกาแค่สองเรือนเนี่ยนะ!

หัวใจของเหยียนอวิ๋นสั่นสะท้านด้วยความตกตะลึง...

นาฬิกาสองเรือนนี้ ราคายังแพงกว่ารถเฟอร์รารี่ 488 ที่เขาขับอยู่เสียอีก...

นี่มัน... เชี่ยเอ๊ย เกินเบอร์ไปแล้วโว้ย!

แม้บ้านของเหยียนอวิ๋นจะร่ำรวย แต่สำหรับเขา การทุ่มเงินเจ็ดล้านมาซื้อนาฬิกามันสิ้นเปลืองเกินไปจริง ๆ...

ถ้าที่บ้านให้เงินเขามาเจ็ดล้าน เขาต้องเอาไปถอยรถสปอร์ตคันใหม่ที่ดีกว่าเดิมแน่นอน ไม่มีทางเอามาซื้อนาฬิกาเรือนเล็ก ๆ แค่สองเรือนนี้เด็ดขาด...

นี่แหละคือความแตกต่าง! เหยียนอวิ๋นกับกู้เหวินชิงอยู่คนละชั้นกันอย่างสิ้นเชิง!

เงินของกู้เหวินชิงคือเงินที่เขาควบคุมเองทั้งหมด อยากจะใช้จ่ายอย่างไรก็ทำได้ตามใจชอบ!

ส่วนเหยียนอวิ๋น แม้ทางบ้านจะมีทรัพย์สินนับพันล้าน แต่เวลาจะใช้เงินยังต้องรอดูว่าที่บ้านจะยอมอนุมัติให้หรือไม่...

กลุ่มของหลิวหยางเหว่ยรวมถึงเพื่อนสนิททั้งสองคนของหลินอิ๋งอิ๋ง ต่างยืนมองนาฬิกาวาเชอรอง คอนสแตนติน ของกู้เหวินชิงอย่างอึ้ง ๆ ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกอันซับซ้อน...

หลิวหยางเหว่ยกับหนิวเทียนชื่อยังพอทำเนา เพราะรู้อยู่แก่ใจตั้งนานแล้วว่าคุณชายกู้ไม่เคยขัดสนเรื่องเงิน คราวก่อนนาฬิกาที่คุณชายกู้ใส่ก็ปาเข้าไปสิบล้านแล้ว คราวนี้สองเรือนรวมกันก็แค่เจ็ดล้านกว่าเท่านั้น...

เศษเงินแค่นี้สำหรับคุณชายกู้ถือว่าจิ๊บจ๊อยเกินกว่าจะหยิบยกมาพูดถึงด้วยซ้ำ!

ผิดกับเพื่อนสนิททั้งสองคนของหลินอิ๋งอิ๋งที่อิจฉาหลินอิ๋งอิ๋งจนตาลุกวาว... แฟนของเธอช่างเปย์หนักใจป้ำเหลือเกิน...

พอคิดดูอีกที เดิมทีบ้านของหลินอิ๋งอิ๋งก็เป็นมหาเศรษฐีระดับแถวหน้าอยู่แล้ว ได้ยินว่าหลังจากขายหุ้นไป ที่บ้านก็มีเงินสดนอนนิ่งอยู่ในบัญชีตั้งหลายหมื่นล้าน...

โบราณว่าไว้ คุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ย่อมคู่ควรกับคนฐานะทัดเทียมกัน คิดดูแล้วตระกูลของกู้เหวินชิงคงไม่ด้อยไปกว่าตระกูลหลินเท่าไรนัก เผลอ ๆ อาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ ใครจะไปรู้...

ถึงฐานะทางบ้านของพวกเธอจะไม่แย่ แต่เมื่อนำไปเทียบกับหลินอิ๋งอิ๋งแล้ว ก็ต่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว...

เอาเป็นว่า ทั้งพวกเธอและแฟนหนุ่ม ไม่มีทางใจถึงพอจะควักเงินซื้อนาฬิกาเรือนละหกล้านกว่าได้อย่างหน้าตาเฉยแน่นอน อย่าว่าแต่หกล้านกว่าเลย ต่อให้เรือนละหกแสนก็ยังไม่แน่ว่าจะยอมควักเงินซื้อด้วยซ้ำ...

...............

คำกล่าวที่ว่าคนจนเล่นรถ คนรวยเล่นนาฬิกา สะท้อนให้เห็นภาพชัดเจนแจ่มแจ้งที่สุดก็คราวนี้เอง!

วินาทีนั้น เหยียนอวิ๋นรู้สึกอับอายขายหน้าจนแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี...

ตอนขับรถมาตามทาง เขายังเอ่ยเย้ยหยันอยู่เลยว่ากู้เหวินชิงอาศัยแค่หน้าตามาเกาะผู้หญิงกิน...

หลงคิดว่าตัวเองขับรถเฟอร์รารี่ 488 คันละหลายล้าน แล้วจะดูถูกกู้เหวินชิงที่ขับรถเบนท์ลีย์ของหลินอิ๋งอิ๋งได้...

ถึงขั้นกล้าเปิดปากเหน็บแนมกู้เหวินชิงเสียงดังต่อหน้าธารกำนัล ว่าเป็นแมงดาเกาะผู้หญิงกิน ดีแต่หลอกเอาเงินผู้หญิงมาใช้...

คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่ากู้เหวินชิงคนนี้ จะเป็นตัวตนที่แม้กระทั่งคุณชายใหญ่อย่างหลิวหยางเหว่ยยังต้องก้มหัวให้อย่างเคารพยำเกรงขนาดนี้...