ตอนที่ 095 ความแตกต่างราวฟ้ากับเหว

อีกด้านหนึ่ง บนเส้นทางที่มุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยของหวังหมิ่น!

คนขับรถสวมถุงมือสีขาวเมื่อเห็นประธานกู้หรี่ตาลงคล้ายกำลังงีบหลับ ก็ยิ่งขับรถโรลส์-รอยซ์อย่างระมัดระวังและนุ่มนวลขึ้นไปอีก!

ตรงเบาะหลังของรถโรลส์-รอยซ์ กู้เหวินชิงกำลังเปิดดูหน้าต่างระบบอยู่!

การที่กู้เหวินชิงเพิ่งจะสำแดงเดชใส่พวกผู้บริหารที่เครือหวาเฟิงไปเมื่อครู่ ทำให้เขาปลดล็อกฉายาใหม่ของระบบได้สำเร็จ!

ติ๊ง!

โฮสต์ได้ปลดล็อกฉายาใหม่ [น่าเกรงขามแปดทิศ]!

ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับทักษะ: [ปรมาจารย์บาสเกตบอล]!

ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับทักษะ: [การเจริญเติบโตทางส่วนสูงขั้นที่สอง]!

[ปรมาจารย์บาสเกตบอล: เพิ่มพูนทักษะความสามารถด้านกีฬาบาสเกตบอลของโฮสต์อย่างมหาศาล เสริมสร้างแรงกระโดด ความแข็งแกร่งในการปะทะ และอื่นๆ ทำให้โฮสต์มีศักยภาพทัดเทียมกับนักกีฬาบาสเกตบอลอาชีพของ NBA!]

[การเจริญเติบโตทางส่วนสูงขั้นที่สอง: เพิ่มส่วนสูงของโฮสต์ที่หยุดเจริญเติบโตไปแล้วได้ โดยจะกระตุ้นให้ร่างกายพัฒนาความสูงรอบที่สอง และเมื่อเวลาผ่านไป ส่วนสูงของโฮสต์จะค่อยๆ เพิ่มขึ้น 3-5 เซนติเมตร!]

[สิ่งของและรางวัลทั้งหมดจากระบบ จะถูกส่งมอบถึงมือโฮสต์อย่างสมเหตุสมผล โฮสต์สามารถใช้งานได้อย่างสบายใจ!]

ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนของระบบเงียบลง!

กู้เหวินชิงก็ถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย!

รางวัลคราวนี้มีแค่นี้เนี่ยนะ...

สองทักษะที่ได้มา คือปรมาจารย์บาสเกตบอล กับการเจริญเติบโตทางส่วนสูงขั้นที่สอง

อะไรกันเนี่ย หรือว่าระบบคิดจะให้เขาไปเล่นในลีก NBA จริงๆ หรือไง???

แม้ว่าทักษะ [ปรมาจารย์บาสเกตบอล] นี้ ปกติคงไม่ค่อยได้หยิบมาใช้งานสักเท่าไหร่!

แต่มีวิชาติดตัวไว้เยอะๆ ก็ไม่เสียหายอะไรนี่นา!

มีไว้ก็ดีกว่าไม่มีอยู่แล้ว!

ส่วนรางวัลที่สองอย่าง [การเจริญเติบโตทางส่วนสูงขั้นที่สอง] อันนี้นับว่าไม่เลวเลยทีเดียว กู้เหวินชิงมีความสูงเพียวๆ อยู่ที่หนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตรพอดีเป๊ะ ถ้าจะสูงขึ้นอีกสัก 3-5 เซนติเมตรก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว!!!

ระบบก็ยังคงพึ่งพาได้เหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน!

ยังดีที่ [การเจริญเติบโตทางส่วนสูงขั้นที่สอง] มีระบุไว้ชัดเจนว่าจะสูงขึ้นแค่ 3-5 เซนติเมตร!

ไม่อย่างนั้น ถ้าขืนพุ่งพรวดพราดสูงชะลูดขึ้นไปเรื่อยๆ เหมือนต้นไผ่ล่ะก็ มีหวังได้ฉิบหายกันพอดี...

บริเวณหน้าประตูใหญ่ของมหาวิทยาลัย!

หหวังหมิ่นสะพายกระเป๋า ยืนรอกู้เหวินชิงมารับด้วยท่าทางน่าสงสารน่าเอ็นดู!

ส่วนชายหนุ่มที่ขับอาวดี้เปิดประทุนยังคงปักหลักอยู่ไม่ไกล เขาเดาว่าหวังหมิ่นจะต้องแอบออกไปนัดพบกับแฟนใหม่อย่างแน่นอน!

เขาอยากจะเห็นกับตานักเชียวว่า แฟนใหม่ที่หวังหมิ่นหามาคราวนี้ จะเป็นไอ้พวกกระจอกหน้าโง่เหมือนคนก่อนอีกหรือเปล่า...

พวกผู้ชายรอบข้างต่างแอบชำเลืองมองมาเป็นระยะ พวกเขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าไอ้หนุ่มขับอาวดี้เปิดประทุนคนนี้ จะสามารถจีบเทพธิดาติดหรือไม่!

ในตอนนั้นเอง ท่ามกลางกระแสรถราบนท้องถนน รถหรูคันหนึ่งก็พลันดึงดูดสายตาของทุกคนให้หันไปมอง!

สัญลักษณ์รูปปั้นเทพธิดาติดปีกที่ตระหง่านอยู่บนฝากระโปรงหน้ารถ!

บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่ารถหรูคันนั้นมีมูลค่ามหาศาลเพียงใด มันคือรถยนต์โรลส์-รอยซ์!

คนที่ชื่นชอบเรื่องรถต่างจำได้ในทันทีว่า รถคันนี้คือรุ่นแฟนธอมของโรลส์-รอยซ์ แถมยังเป็นรุ่นฐานล้อยาวเสียด้วย!

แค่ราคาตัวรถเปล่าๆ ก็ปาเข้าไปเก้าล้านกว่าหยวนแล้ว ถ้ารวมค่าตกแต่งและเอกสารพร้อมวิ่งบนถนนก็แตะหลักสิบล้านหยวนขึ้นไปอย่างแน่นอน...

จุดเด่นที่ทำให้โรลส์-รอยซ์แตกต่างจากรถแบรนด์อื่นอย่างสิ้นเชิง คือการใช้ช่างฝีมือผลิตเป็นหลัก ส่งผลให้ต้นทุนการผลิตสูงลิบลิ่ว และนี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ทำให้โรลส์-รอยซ์มีราคาสูงจนน่าตกใจ

การทำพวงมาลัยหนึ่งวงต้องใช้เวลานานถึง 15 ชั่วโมง การประกอบตัวถังรถยนต์หนึ่งคันใช้เวลา 31 ชั่วโมง และการติดตั้งเครื่องยนต์หนึ่งตัวต้องใช้เวลานานถึง 6 วัน ด้วยเหตุนี้เอง รถยนต์บนสายพานการผลิตจึงเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้เพียง 6 นิ้วต่อนาทีเท่านั้น การผลิตรถยนต์แบบสี่ประตูหนึ่งคันต้องใช้เวลานานถึงสองเดือนครึ่ง และรถยนต์ทุกคันจะต้องผ่านการทดสอบวิ่งเป็นระยะทางกว่า 5,000 ไมล์ ลูกค้าที่สั่งจองรถโรลส์-รอยซ์โดยทั่วไปจึงต้องอดทนรอคอยนานกว่าครึ่งปีขึ้นไป

ยอดการผลิตต่อปีของบริษัทรถยนต์โรลส์-รอยซ์มีเพียงแค่ไม่กี่พันคันเท่านั้น เทียบไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยวของค่ายรถยนต์ยักษ์ใหญ่ระดับโลก แต่หากมองในอีกมุม ของยิ่งหายากก็ยิ่งมีค่า เหตุผลที่รถยนต์โรลส์-รอยซ์กลายมาเป็นสัญลักษณ์บ่งบอกฐานะและเกียรติยศ ก็เพราะยอดการผลิตอันน้อยนิดและเป็นงานแฮนด์เมดล้วนๆ นี่เอง...

เมื่อทุกคนได้เห็นรูปลักษณ์อันโดดเด่นและทรงพลังของรถโรลส์-รอยซ์ ตัวรถก็ราวกับแผ่กลิ่นอายสูงส่งสง่างามเหนือระดับออกมาอย่างชัดเจน!

ชั่วขณะนี้ ผู้คนจำนวนมากต่างพากันอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงทอดถอนใจด้วยความอิจฉา:

"นั่นมันโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม เชียวนะ ถ้าฉันมีวาสนาได้ครอบครองสักคันก็คงจะดีสิ!"

"ฉันไม่ได้โลภมากเหมือนคนข้างบนหรอก ขอแค่ได้ขึ้นไปนั่งเป็นบุญก้นสักครั้งก็พอใจแล้ว!"

"โคตรเท่เลย โดดเด่นเป็นสง่าอยู่กลางดงรถจริงๆ!!!"

"มีแต่ระดับบิ๊กบอสตัวจริงเท่านั้นแหละถึงจะได้นั่งรถแบบนี้!"

"อยากลองขับโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม ดูสักครั้งในชีวิตจังโว้ย!"

"พอเถอะน่า สภาพอย่างนายน่ะ ขืนไปขับโรลส์-รอยซ์ คนอื่นเขาก็มองว่าเป็นแค่คนขับรถอยู่ดี..."

".........."

ขณะที่ทุกคนกำลังอิจฉาตาร้อนอยู่นั้นเอง!

"เอี๊ยด!"

เสียงยางรถยนต์บดกับผิวถนนดังขึ้นเบาๆ!

รถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม คันที่ทำให้พวกเขาอิจฉาจนตาร้อนผ่าว กลับแล่นมาจอดเทียบอยู่ตรงหน้าพวกเขาพอดีเป๊ะ!

ชายหนุ่มที่ขับรถอาวดี้เองก็ถูกความหรูหราทรงอำนาจของโรลส์-รอยซ์สะกดสายตาไว้เช่นกัน ช่างเท่บาดใจอะไรขนาดนี้!

เทียบกับโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม ตรงหน้านี้แล้ว รถอาวดี้ A5 เปิดประทุนที่เขาแสนภาคภูมิใจกลับดูกระจอกงอกง่อยไปถนัดตา...

เงินที่ใช้ซื้อโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม คันนี้ เอาไปกว้านซื้ออาวดี้ A5 ตัวท็อปได้เป็นสิบๆ ยี่สิบคันเลยทีเดียว!

เขาอดเพ้อฝันไม่ได้ว่า หากวันใดวันหนึ่งได้เป็นเจ้าของรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม บ้างล่ะก็ อยากได้สาวคนไหนในมหาวิทยาลัยก็คงจีบติดได้อย่างง่ายดายแน่นอน...

คิดมาถึงตรงนี้ แววตาของเขาก็เปี่ยมไปด้วยความอิจฉาที่มีต่อเจ้าของรถโรลส์-รอยซ์คันนี้...

คนที่นั่งรถคันนี้ได้ ต้องเป็นบุคคลระดับบิ๊กเบิ้มตัวจริงเสียงจริงแน่ๆ!

ริมถนนใหญ่ หวังหมิ่นเองก็เหลือบมองรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม แวบหนึ่งเช่นกัน ปกติเธอไม่ได้สนใจเรื่องรถจึงไม่ค่อยรู้เรื่อง รู้แค่เพียงว่าทำไมรถคันนี้ถึงได้ยาวขนาดนี้นะ!

แถมรูปทรงยังดูอัปลักษณ์ เหมือนโลงศพเคลื่อนที่ได้ไม่มีผิด...

หวังหมิ่นแอบคิดในใจ แม้ว่ารถจะหน้าตาแปลกๆ ไม่สวยเอาเสียเลย แต่คันใหญ่โตขนาดนี้คงจะแพงมากแน่ๆ...

พอมองดูได้เพียงสองแวบ เธอก็ดึงสายตากลับมาจดจ่อกับข้อความแชตในโทรศัพท์มือถือต่อ เฝ้ารอให้กู้เหวินชิงรีบมาถึงไวๆ!

ท่ามกลางสายตาจับจ้องของฝูงชน คนขับรถที่สวมถุงมือสีขาวสะอาดทั้งสองข้างก็ก้าวลงมาจากรถ

เขาเปิดประตูรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม อย่างนุ่มนวล ก่อนจะเอ่ยกับหวังหมิ่นที่ยืนอยู่ริมถนนด้วยท่าทีนอบน้อมยิ่ง:

"คุณผู้หญิงหวังครับ ประธานกู้กำลังรอคุณอยู่ในรถครับ!"

ได้ยินดังนั้น หวังหมิ่นจึงรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพิมพ์ถามกู้เหวินชิงเพื่อความแน่ใจว่าเขาอยู่ในรถคันนี้จริงๆ ใช่ไหม และเมื่อได้รับคำตอบยืนยันกลับมา!

หวังหมิ่นก็ดีใจจนเนื้อเต้น ในที่สุดก็ได้เจอหน้าสามีเสียที เธอรีบก้าวขึ้นไปบนรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม ด้วยความร่าเริงเบิกบานใจ!

เปรี้ยง!

เมื่อได้เห็นกับตาว่าเทพธิดาประจำมหาวิทยาลัยก้าวขึ้นไปนั่งบนรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม ทุกคนที่อยู่ในบริเวณนั้นต่างรู้สึกเหมือนถูกอัสนีบาตฟาดเปรี้ยงลงกลางกบาลเข้าอย่างจัง...

พวกเขาต่างยืนอ้าปากค้าง ตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ...

เมื่อมองดูเทพธิดาขึ้นรถหรูราคาหลักสิบล้านจากไป ในใจของทุกคนพลันขมขื่นจนบอกไม่ถูก!

จังหวะนั้นเอง เสียงเพลงจากร้านค้าข้างทางก็ลอยแว่วเข้าหูมาพอดี:

"หากในวัยเยาว์ฉันเปี่ยมความสามารถและไร้ซึ่งความต่ำต้อย..."

เพล้ง! หัวใจอันเปราะบางของทุกคนพลันแหลกสลายกลายเป็นผุยผง ปลิวว่อนไปตามสายลมพร้อมกับท่วงทำนองของบทเพลงนั้น...

หลังจากเงียบงันไปครู่ใหญ่!

ชายหนุ่มคนหนึ่งก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลางเอ่ยขึ้นว่า:

"เฮ้อ เทพธิดาหนีตามคนอื่นไปแบบนี้เลยเหรอเนี่ย!"

ขณะเดียวกัน รุ่นน้องนักศึกษาชายอีกคนก็พึมพำขึ้นมาบ้าง:

"รุ่นพี่หวังหมิ่นสวยขนาดนั้น น่าเสียดายที่มีแฟนใหม่อีกแล้ว!"

"นั่นน่ะสิ หวังหมิ่นยอมทุ่มเททั้งใจตามไอ้สารเลวนั่นมาตั้งนาน แต่สิ่งที่ได้ตอบแทนกลับมาคือการนอกใจ... หวังหมิ่นคงจะเจ็บเจียนตาย ตอนนี้ถึงได้เลือกขนมปังแทนความรักแล้วสินะ..."

ความรู้สึกเหนือกว่าในใจของชายหนุ่มที่ขับอาวดี้ A5 พลันมลายหายไปจนหมดสิ้น แม่งจะเอาอะไรไปเทียบวะเนี่ย?

คนอื่นเขาขับโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม ส่วนตัวเขาขับแค่อาวดี้คันกระจ้อยร่อย มันคนละชั้นกันโดยสิ้นเชิง!

เทียบกันแล้วช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหว!

ตัวเขาเป็นแค่เศษโคลนบนพื้นดิน ส่วนกู้เหวินชิงคือก้อนเมฆบนสรวงสวรรค์...

มิน่าล่ะ ตั้งแต่ต้นจนจบ เทพธิดาหวังหมิ่นถึงไม่แม้แต่จะปรายตามองเขาสักแวบเดียว!

นี่แหละคือความแตกต่างอย่างแท้จริง!