ตอนที่ 98
ตอนที่ 098 การจับคู่ของหลินหงเทียน
minibunny · 7,695 ตัวอักษร
ข่าวที่แพร่งพรายออกมาจากปากพนักงานภายในของหวาเฟิง...
หลังจากกระแสข่าวโหมกระพือมาได้วันสองวันนี้!
ก็ทำเอาบรรดาธุรกิจในโมตูที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับวงการอสังหาริมทรัพย์ต่างตกตะลึงกันถ้วนหน้า!......
ในที่สุด ตัวตนของบุคคลลึกลับผู้ทุ่มเงินทุนทั้งหมดเข้าฮุบกิจการเครือหวาเฟิงก็ปรากฏสู่สายตาผู้คน!
ที่แท้ก็คือกู้เหวินชิง หรือประธานกู้ ผู้ถือหุ้นเดิมของเครือหวาเฟิงนั่นเองที่ควักเงินสดเต็มจำนวนกว้านซื้อเครือหวาเฟิงไปทั้งหมด!
ตามข่าววงในที่แฉออกมา อายุจริงของประธานกู้ยังไม่เต็มยี่สิบปีด้วยซ้ำ!
นาทีนี้ คนทำงานในแวดวงอสังหาฯ โมตูจำนวนนับไม่ถ้วนต่างพากันคิดว่าตัวเองต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ!
วัยรุ่นอายุยังไม่เต็มยี่สิบปีเนี่ยนะจะกว้านซื้อเครือหวาเฟิงไปได้!
อายุไม่ถึงยี่สิบปีก็ก้าวขึ้นมาเป็นประธานกรรมการของเครือหวาเฟิงแล้ว!
ยิ่งไปกว่านั้น หลายคนไม่ได้รู้สึกแปลกหน้ากับชื่อกู้เหวินชิงเลยแม้แต่น้อย ที่ดินผืนใหญ่เลียบแม่น้ำก็เพิ่งถูกกู้เหวินชิงทุ่มเงินสามหมื่นล้านคว้าไปครองหยกๆ!
ผ่านไปได้ไม่ทันไร หันกลับมาอีกทีประธานกู้ก็ใช้เงินสดรวบเครือหวาเฟิงเข้าสู่อ้อมอกไปอีก.... ช่างรวยจนไร้มนุษยธรรมจริงๆ เล้ย.......
ชั่วพริบตาเดียว ชื่อสามพยางค์ "กู้เหวินชิง" ก็โด่งดังเป็นพลุแตกในแวดวงอสังหาฯ ของโมตู!
ประธานกู้ กู้เหวินชิงคนนี้แหละคือขาใหญ่ตัวจริงเสียงจริง เครือหวาเฟิงมูลค่ากว่าเก้าหมื่นล้าน บวกกับที่ดินผืนใหญ่เลียบแม่น้ำอีกสามหมื่นล้าน ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน
เล่นทุ่มเงินมหาศาลหลักแสนล้านกระโจนเข้าสู่สังเวียน เส้นสายเบื้องหลังและสภาพคล่องทางการเงินของประธานกู้จะมหาศาลบานตะไทขนาดไหนก็คงพอนึกภาพออกกันได้!
บอสใหญ่ในวงการอสังหาฯ บางคนที่นึกสงสัยจึงลองสืบหาเบื้องลึกเบื้องหลังของกู้เหวินชิงดู แต่กลับคว้าน้ำเหลว ไม่พบอะไรเลยสักนิดเดียว!
นาทีนี้ยิ่งทำให้บรรดาบอสใหญ่ปักใจเชื่ออย่างสนิทใจว่า บารมีและเส้นสายของประธานกู้นั้นล้นฟ้าจนเกินหยั่งถึง!
ไม่แน่อาจจะเป็นทายาทรุ่นหลังของบิ๊กเบิ้มสักคนในปักกิ่งก็ได้........
สรุปสั้นๆ ก็คือเป็นคนที่พวกเขาไม่มีปัญญาไปตอแยด้วยได้อย่างเด็ดขาด!
อันที่จริงคนพวกนี้คิดมากกันไปเองทั้งนั้น ข้อมูลทั้งหมดของกู้เหวินชิงถูกระบบปกป้องเอาไว้นานแล้ว ถึงไม่มีใครหน้าไหนสามารถสืบค้นได้เลยต่างหากเล่า!!!!
ทางฝั่งตระกูลจินและตระกูลหนิวต่างก็ได้รับข่าวนี้เป็นกลุ่มแรกๆ เช่นกัน!
จินเย่และหนิวเทียนชื่อตกใจจนแทบสิ้นสติ นี่น่ะหรือคือระดับชั้นเชิงของคุณชายกู้? นาทีนี้ ทั้งสองคนต่างหวาดกลัวกู้เหวินชิงจนถึงขีดสุด!
หากเทียบตามระดับแรงก์ในเกม!
กู้เหวินชิงก็คือระดับ "ชาเลนเจอร์" ผู้ไร้เทียมทานอย่างไม่ต้องสงสัย ส่วนจินเย่กับหนิวเทียนชื่อ ให้เก่งจนชนเพดานบินอย่างไรก็เป็นได้แค่เศษสวะระดับ "ซิลเวอร์" เท่านั้น......
ไม่มีทางเทียบชั้นกับคุณชายกู้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว!
โมตู, วิลล่าอี๋จิ่งหยวน!
บ้านตระกูลหลิน!
"กลายเป็นกู้เหวินชิงไปได้ยังไงกัน....." หลินหงเทียนขมวดคิ้ว พึมพำกับตัวเองด้วยความประหลาดใจ!
ในความทรงจำของเขา กู้เหวินชิงมีรูปร่างหน้าตาโดดเด่นไม่ธรรมดา เรื่องความสามารถจะเก่งกาจหรือไม่นั้นเขาเองก็ไม่อาจทราบได้ แต่เมื่อก่อนเจ้าเด็กคนนี้ไม่ค่อยใส่ใจเรื่องราวของกลุ่มบริษัทสักเท่าไร!
หลินหงเทียนยังหลงคิดไปว่ากู้เหวินชิงเป็นแค่พวกคนหนุ่มที่รักสนุกใช้ชีวิตอิสระเสรีไปวันๆ…
นึกไม่ถึงเลยว่าคนหนุ่มเพียงแค่นี้ จะถึงขั้นชิงซื้อเครือหวาเฟิงไปจากเงื้อมมือของเขาได้จริงๆ!!!!
หลินหงเทียนจำต้องยอมรับความจริงว่าตนเองนั้นตาไร้แวว มองคนพลาดไปเสียแล้ว
ที่สำคัญ! หลินหงเทียนยังล่วงรู้ข้อมูลลึกยิ่งกว่าคนอื่นเสียด้วยซ้ำ!
วันแรกที่กู้เหวินชิงเข้ามาตรวจตรากลุ่มบริษัท ก็สั่งปลดรองประธานตู้อี้เซิงออกจากตำแหน่งทันที แถมยังกวาดล้างไล่พวกผู้บริหารระดับสูงที่ชอบวางก้ามหยิ่งยโสไม่เห็นหัวใครออกไปพร้อมกันอีกหลายคน.....
วัยรุ่นคนนี้ลงมือได้เด็ดขาดเฉียบไว ไม่มีเยิ่นเย้อคาราคาซัง ช่างเหี้ยมเกรียมดีแท้!
หากเป็นตัวหลินหงเทียนเอง ไม่มีทางลงมือได้อย่างเฉียบขาดเท่ากู้เหวินชิงแน่นอน เขาเป็นพวกเห็นแก่ความสัมพันธ์เก่าๆ ขอเพียงลูกน้องใต้บังคับบัญชาไม่ได้เหยียบย่ำเส้นตายของบริษัท เขาก็ไม่เคยคิดจะไล่บี้เอาความให้ถึงที่สุดเลยสักครั้ง.......
การที่กู้เหวินชิงลงดาบกำจัดพวกของรองประธานตู้อี้เซิงอย่างไม่ไว้หน้าใครเช่นนี้ ทำให้ส่วนลึกในใจของหลินหงเทียนอดรู้สึกเลื่อมใสในตัวกู้เหวินชิงขึ้นมาไม่ได้!
เด็กหนุ่มคนนี้ได้ลงมือทำในสิ่งที่เขาเคยคิดอยากจะทำมาโดยตลอด แต่กลับไม่เคยกล้าทำเลยสักครา!
พอคิดมาถึงตรงนี้ หลินหงเทียนก็ได้แต่ถอนหายใจกับตัวเองเบาๆ "ดูท่าตัวเราคงถึงเวลาต้องเกษียณตัวเองไปใช้ชีวิตวัยชราจริงๆ เสียแล้วสินะเนี่ย!"
จังหวะนั้นเอง ประตูใหญ่ของวิลล่าก็ถูกเปิดออก!
หลินอิ๋งอิ๋งที่ออกไปเที่ยวเล่นสนุกสุดเหวี่ยงกับกลุ่มเพื่อนสนิทมาทั้งวันเดินก้าวเข้ามาในบ้าน!
เมื่อหลินอิ๋งอิ๋งเห็นหลินหงเทียนนั่งสูบบุหรี่อยู่ตามลำพังในห้องนั่งเล่น จึงเอ่ยปากถามขึ้นมา "พ่อคะ ยังไม่นอนอีกเหรอคะเนี่ย!"
หลินหงเทียนมองดูลูกสาวสะคราญโฉมที่ยืนอยู่ตรงประตู พลันนึกขึ้นมาได้ว่าเจ้าหนุ่มกู้เหวินชิงคนนั้นดูเหมือนจะเพิ่งอายุไม่ถึงยี่สิบปีดีเหมือนกัน ความคิดอันบ้าบิ่นสายหนึ่งจึงผุดวาบขึ้นมาในสมองทันควัน
หลินหงเทียนเอ่ยหยั่งเชิงขึ้นมา "อิ๋งอิ๋งเอ๊ย! ลูกรู้เรื่องกลุ่มบริษัทของพ่อใช่ไหม?"
หลินอิ๋งอิ๋งตอบกลับด้วยความงุนงง "รู้สิคะ พ่อขายไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ!"
"อืม... แล้วลูกรู้ไหมว่าคนลึกลับที่กว้านซื้อเครือหวาเฟิงไปน่ะ อายุอานามสักเท่าไรกัน?"
หลินหงเทียนมองใบหน้าเล็กๆ ของลูกสาวที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ก่อนจะเอ่ยต่อ:
"เจ้าหนุ่มที่ทุ่มเงินก้อนโตซื้อเครือหวาเฟิงไปน่ะอายุยังน้อยมาก แถมยังเรียนอยู่ปีหนึ่งเหมือนกับลูกเป๊ะๆ เลยด้วย... อิ๋งอิ๋ง ลูกน่าจะลองทำความรู้จักกับยอดอัจฉริยะแบบนี้ดูบ้างนะ!"
หลินอิ๋งอิ๋งมีหรือจะไม่รู้ว่าในน้ำเต้าของพ่อขายยาอะไรอยู่ ก็แค่ตอนนี้เริ่มนึกเสียดายที่ขายหวาเฟิงออกไปแล้วล่ะสิไม่ว่า
ถึงได้คิดอยากดึงตัวประธานกรรมการที่ซื้อเครือหวาเฟิงคนนั้นมาเป็นลูกเขย เพื่อให้เครือหวาเฟิงยังคงมีสายใยเกี่ยวดองตัดไม่ขาดกับตระกูลหลินต่อไป...
คิดได้ดังนั้น หลินอิ๋งอิ๋งก็ยู่ปากลง พลางเอ่ยด้วยความไม่สบอารมณ์:
"พ่อคะ เมื่อก่อนพ่อยังห้ามไม่ให้หนูไปคบหาดูใจกับผู้ชายคนไหนอยู่เลย แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้มาผลักไสหนูให้ไปเกาะแกะกับผู้ชายคนอื่นแทนล่ะคะ! พ่อไม่กลัวผลักลูกสาวตัวเองลงกองไฟบ้างหรือยังไงกัน!"
ได้ยินเช่นนั้น หลินหงเทียนก็ยกมือลูบจมูกแก้เก้อ กระแอมไอสองที ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังเปี่ยมความหวังดี "พ่อก็แค่ให้ลูกลองไปทำความรู้จักกันดู เผื่อพวกเธอสองคนจะถูกชะตากันขึ้นมาก็ได้นี่นา!"
"อีกอย่าง ถ้าลูกไม่ได้สนใจในตัวเขา ก็แค่ไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยวอีกก็สิ้นเรื่อง การได้คบค้าสมาคมกับคนรุ่นราวคราวเดียวกันที่มีความสามารถโดดเด่น มันจำเป็นอยู่นะลูก!"
"พ่อหนุ่มชุดขาวที่ลูกเคยพูดถึงก่อนหน้านี้ พ่อเองก็ยอมรับว่าค่อนข้างชื่นชมเขาอยู่หรอกนะ แต่ถ้าเอาไปเทียบกับคนหนุ่มที่อายุน้อยขนาดนี้แต่สามารถกุมบังเหียนกลุ่มบริษัทมูลค่าแสนล้านได้แล้ว พ่อหนุ่มชุดขาวคนนั้นก็คงต้องยอมตกเป็นรองเป็นธรรมดา..."
"ไม่ค่ะ หนูไม่มีทางเชื่อฟังพ่อหรอก!" หลินอิ๋งอิ๋งยกสองมือขึ้นอุดหู ก่อนจะวิ่งพรวดเดียวกลับเข้าห้องของตัวเองไปทันที!
ไม่ยอมเปิดโอกาสให้หลินหงเทียนได้พร่ำบ่นใส่เธออีกต่อไป...
หลินหงเทียนมองตามลูกสาวที่วิ่งเตลิดไป ได้แต่ลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ!
อิ๋งอิ๋งยังเด็กเกินไปจริงๆ... ไม่รู้เลยสักนิดว่าคนหนุ่มที่ควบคุมกลุ่มบริษัทมูลค่าแสนล้านได้นั้น อิทธิพลบารมีเบื้องหลังจะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงไหน!
พูดได้ไม่เกินจริงเลยว่า แค่การทุ่มเงินเล่นใหญ่สองระลอกของกู้เหวินชิง ตระกูลในโมตูที่มีกำลังทรัพย์พอจะผลาญเล่นได้ขนาดนี้ นับนิ้วมือข้างเดียวยังเหลือเฟือด้วยซ้ำ!
จะยกให้กู้เหวินชิงเป็นตระกูลมหาเศรษฐีชั้นนำตัวจริงเสียงจริงก็ไม่เกินเลยแม้แต่น้อย...
ผู้หญิงที่อยากจะตะเกียกตะกายเข้ามาเกาะแข้งเกาะขากู้เหวินชิงมีมากมายจนนับไม่หวาดไม่ไหว แต่อิ๋งอิ๋งกลับมองข้ามยอดอัจฉริยะเช่นนี้ไปเสียได้...
หลินหงเทียนคิดในใจ: "ช่างเถอะ ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติก็แล้วกัน!"
...............
ในขณะที่ชื่อเสียงของกู้เหวินชิงกำลังระบือลือลั่นไปทั่วยุทธภพอสังหาฯ ของโมตู เจ้าตัวในยามนี้กลับกำลังนอนกอดสาวงามหลับใหลอย่างเป็นสุข!
ความมืดมิดค่อยๆ เลือนหายไปทีละน้อย
พระอาทิตย์ค่อยๆ โผล่พ้นขอบฟ้า ลอยเด่นขึ้นสู่ท้องฟ้า!
วันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!
กู้เหวินชิงตื่นนอนด้วยวิธีอันแสนพิเศษ!
วันใหม่กับการสนทนาที่ลึกซึ้งแนบแน่นยิ่งขึ้น...
.................
เวลาผ่านไปพักใหญ่!
กู้เหวินชิงลุกขึ้นจากเตียงด้วยความสดชื่นกระปรี้กระเปร่าเป็นที่สุด!
ในใจคิดขึ้นมาว่า วิธีการตื่นนอนแบบพิเศษนี้ได้ผลชะงัดนัก ไม่มีอาการหงุดหงิดงัวเงียยามตื่นเลยสักนิด ดูท่าวันข้างหน้าคงต้องลองทำบ่อยๆ เสียแล้ว!
กู้เหวินชิงโทรหาแผนกต้อนรับของโรงแรมเป็นอันดับแรก เพื่อสั่งอาหารขึ้นมาทาน!
หลังจากทั้งสองคนรับประทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อย ก็เตรียมตัวออกไปตระเวนดูบ้านด้วยกัน!
พอเดินพ้นออกมาจากถนนหัวซีจนกระทั่งถึงลานจอดรถ!
กู้เหวินชิงก็ยกมือตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่ ให้ตายสิ ลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองไม่ได้ขับรถมา!
เฟอร์รารี่ ลาเฟอร์รารี่ ยังคงจอดทิ้งไว้จนฝุ่นเกาะอยู่ที่มหาวิทยาลัยอยู่เลย…
เดิมทีกู้เหวินชิงตั้งใจจะโทรศัพท์หาหลี่เจียฮุ่ยผู้ช่วยของตนเพื่อสั่งให้ส่งรถประจำตำแหน่งมารับ แต่คิดไปคิดมาแล้วก็ช่างมันเถอะ!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น