ตอนที่ 1 ถูกเหยียบย่ำในคอนเสิร์ตราชินีเพลง

"หลินเฟิง เราเลิกกันเถอะ รบกวนเซ็นสัญญาเก็บรักษาความลับด้วยค่ะ!"

ท่ามกลางเสียงอึกทึกครึกโครมโดยรอบ หลินเฟิงนั่งอยู่ท่ามกลางผู้ชมเรือนหมื่นในคอนเสิร์ต บนเวทีราชินีเพลงกำลังขับร้องอย่างเข้าถึงอารมณ์ ส่วนหลินเฟิงที่อยู่ด้านล่างกำลังจ้องมองข้อความในโทรศัพท์มือถือ

ความทรงจำในอดีตฉายชัดขึ้นมาในหัวของเขาเป็นฉาก ๆ

ทว่าหลินเฟิงไม่ได้รู้สึกโศกเศร้า กลับกันเขายังดูเฉยชามาก เพราะแท้จริงแล้วเขาข้ามมิติมาจากดาวสีน้ำเงินสู่โลกคู่ขนานแห่งนี้!

ทันทีที่ข้ามมิติมา หลินเฟิงก็พบว่าโลกคู่ขนานแห่งนี้คล้ายคลึงกับดาวสีน้ำเงินมาก แต่ก็มีบางอย่างที่ต่างออกไป

อย่างเช่น โลกนี้ไม่มีโจวเจี๋ยหลุน ไม่มีหลี่จงเซิ่ง ไม่มีบทกวียุคถังยุคซ่ง ไม่มีภาพยนตร์ชื่อดังมากมายของดาวสีน้ำเงิน หากเทียบวงการวัฒนธรรมและบันเทิงกับดาวสีน้ำเงินแล้ว โลกนี้แทบไม่ต่างอะไรกับดินแดนรกร้างไร้อารยธรรม

แต่ในตอนที่หลินเฟิงกำลังเตรียมตัวจะแสดงฝีมือ เพื่อให้โลกใบนี้ได้ลิ้มรสว่าการรุกรานและบดขยี้ทางวัฒนธรรมคืออะไรนั้น

เขากลับได้รับข้อความบอกเลิกจากแฟนสาวในโลกนี้เสียก่อน

หญิงสาวที่ส่งข้อความมาชื่อจางเจียเจีย เธอคือแฟนสาวที่คบหากับหลินเฟิงคนเดิมของโลกนี้มานานถึงสิบปี

จากความทรงจำที่หลินเฟิงรับรู้ หลินเฟิงคนเดิมยอมสละโอกาสไปเรียนต่อต่างประเทศเพื่อส่งเสียให้จางเจียเจียเรียนจนจบมหาวิทยาลัย และเลือกที่จะทำงานงก ๆ อยู่ที่เซี่ยงไฮ้

กลางวันวิ่งงานเซลส์เหนื่อยสายตัวแทบขาด กลางคืนยังต้องไปรับจ้างสอนพิเศษ บางครั้งยังต้องวิ่งส่งอาหารเดลิเวอรีอีก!

แทบอยากจะนอนแค่วันละห้าชั่วโมง แล้วเอาเวลาที่เหลือทั้งหมดไปหาเงิน!

หลินเฟิงก้มหน้าก้มตาหาเงินอย่างเอาเป็นเอาตาย ต่อให้ร่างกายจะรับไม่ไหวก็ไม่เคยหยุดพัก!

ทั้งหมดนี้ก็เพราะจางเจียเจียมีความฝันมาตลอดว่าอยากจะก้าวเข้าสู่วงการบันเทิง เพื่อเป็นนักร้องและดาราของโลกใบนี้!

เพื่อช่วยให้ความฝันของจางเจียเจียเป็นจริง หลินเฟิงมอบเงินเดือนทุกบาททุกสตางค์ให้เธอไปซื้อเครื่องสำอางแบรนด์เนมราคาแพง และจ่ายค่าคอร์สฝึกอบรมการเป็นดารา!

ในยามที่จางเจียเจียสวมใส่เสื้อผ้าหรูหราราคาหลายหมื่น ซึ่งหลินเฟิงต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายทั้งเดือน

หลินเฟิงกลับยังใส่เสื้อผ้าเก่าเก็บเมื่อสามปีก่อนที่ซีดจนเหลือง

ในยามที่จางเจียเจียปั้นลุคตัวเอง นั่งจิบไวน์แดงและกินฟัวกราส์ในร้านอาหารหรู

หลินเฟิงกลับนั่งอยู่ข้างถนน ดื่มน้ำประปาประทังชีวิตและแทะหมั่นโถวเปล่า ๆ

ในยามที่จางเจียเจียพักโรงแรมหรูเพื่อถ่ายรูปเช็กอิน

หลินเฟิงกลับต้องเช่าโรงรถเก่าซอมซ่อขนาดไม่ถึงสิบตารางเมตรแถบชานเมืองซุกหัวนอน

มีตั้งหลายครั้งที่เงินไม่พอ หลินเฟิงถึงขั้นยอมไปขายเลือด เพียงเพื่อจะหาเงินมาให้จางเจียเจีย

เพื่อช่วยสานต่อความฝันในการเป็นดาวของเธอ!

ทุกครั้ง จางเจียเจียก็มักจะพูดว่า

"รอฉันได้เดบิวต์ก่อนเถอะ ฉันจะซื้อเสื้อผ้าให้เธอตั้งเยอะแยะ!"

"รอฉันมีชื่อเสียงเมื่อไหร่ ฉันจะซื้อคฤหาสน์หรู ซื้อรถหรูให้เธอ!"

"รอฉันได้เป็นดารา ครึ่งชีวิตที่เหลือฉันจะเลี้ยงเธอเอง!"

"ตอนนี้ถือว่าเธอลงทุนกับฉันไง ฉันทำได้น่า เชื่อฉันสิ เธอช่วยหาเงินให้ฉันอีกแสนนึงนะ ฉันต้องเอาไปใช้สร้างภาพลักษณ์ให้ตัวเอง!"

ทว่าเมื่อวานนี้ จางเจียเจียได้เซ็นสัญญากับค่ายเทียนอวี๋ ค่ายยักษ์ใหญ่ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในวงการบันเทิง ทางค่ายช่วยสร้างภาพลักษณ์และให้โอกาสเธอ หลังเสร็จสิ้นคิวงานคืนนี้ จางเจียเจียก็ถือว่าได้เดบิวต์อย่างเป็นทางการแล้ว!

บางทีในวันพรุ่งนี้ จางเจียเจียก็จะได้เป็นดาราตามที่ต้องการ!

แต่สิ่งที่หยาดเหงื่อและความรู้สึกของหลินเฟิงแลกกลับมาได้ ไม่ใช่คำขอบคุณจากจางเจียเจีย และไม่ใช่การทำตามสัญญา

แต่เป็นการบอกเลิก!

คำมั่นสัญญาที่เคยให้ไว้ในอดีต บัดนี้กลับไร้ค่าสิ้นดี!

ถูกโยนทิ้งลงพื้นราวกับก้อนขี้หมา!

เห็นได้ชัดว่าตอนนี้หลินเฟิงกลายเป็นแค่ก้อนหินขวางทางสู่ความสำเร็จของเธอไปแล้ว

หากใช้คำพูดของพี่สาวจางเจียเจีย หลินเฟิงในตอนนี้ก็คือตราบาปในอดีต เป็นเหมือนพลาสเตอร์ยาเก่าเกรอะกรังที่ต้องเตะทิ้งไปให้พ้นทาง!

"ตอนนี้นายมันก็แค่ลมตด!"

"นายในตอนนี้น่ะเป็นได้แค่ประวัติด่างพร้อยของเจียเจียเท่านั้นแหละ!"

"ไม่ส่องกระจกดูตัวเองบ้างว่าเป็นตัวอะไร มีอะไรคู่ควรกับเจียเจียในตอนนี้งั้นเหรอ?"

"ถ้านายรักเธอจริง ก็อย่ามาขัดขวางอนาคตของเธอเลย"

"ฉันอยากให้นายไปตายซะ โลกนี้จะได้ไม่ต้องมีคนอย่างนาย!"

นี่คือข้อความที่พี่สาวของจางเจียเจียส่งมา และเป็นการกระทำที่จางเจียเจียเองก็รู้เห็นเป็นใจ

ความผูกพันตลอดสิบปีมีค่าไม่ต่างจากผายลม แม้แต่ตอนบอกเลิกยังไม่มีแม้แต่โทรศัพท์สักสาย!

และสิ่งที่ทำให้หลินเฟิงคนเดิมโกรธแค้นที่สุดก็คือ จางเจียเจียต้องการจะสร้างกระแสคู่จิ้นกับเฉินซ่วย เด็กฝึกอีกคนของค่ายเทียนอวี๋

ซึ่งในตอนนี้ เฉินซ่วยก็นั่งอยู่ข้าง ๆ เขานี่เอง

"นายไม่คู่ควรกับเธออีกต่อไปแล้ว ฉันรู้ว่านายทุ่มเทเพื่อเธอไปมาก ได้ยินว่าพวกนายรู้จักกันมาสิบปี คบกันมาตั้งห้าปีกว่า แต่ตอนนี้น่ะ นายไม่คู่ควรกับเธอจริง ๆ!" เสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นข้างกายหลินเฟิง

เขาคือเฉินซ่วย ลูกชายของหนึ่งในผู้ถือหุ้นค่ายเทียนอวี๋ เป็นทายาทเศรษฐีรุ่นสองในวงการบันเทิงตัวจริงเสียงจริง

และยังเป็นแฟนคนปัจจุบันของจางเจียเจียอีกด้วย!

"รู้ไหมว่าทำไมเมื่อวานเจียเจียถึงซื้อบัตรคอนเสิร์ตของราชินีเพลงให้นายมา แต่สุดท้ายคนที่มานั่งตรงนี้กลับเป็นฉัน" เฉินซ่วยมองหลินเฟิงด้วยสายตาเหยียดหยาม

โดยไม่รอให้หลินเฟิงได้พูด เฉินซ่วยก็เอ่ยต่อทันที

"เพราะว่าวันนี้คือคอนเสิร์ตอำลาเวทีของราชินีเพลง และเดี๋ยวฉันจะได้ขึ้นไปร้องเพลงบนเวที!"

"พรุ่งนี้ คนทั้งประเทศจะรู้จักฉัน ฉันจะกลายเป็นดาวเด่นที่ราชินีเพลงช่วยดันสุดตัว ฉันกับเจียเจียถึงจะเป็นคู่สร้างคู่สมที่เหมาะสมกันที่สุด!"

"คอนเสิร์ตของราชินีเพลงในวันนี้ จัดขึ้นมาเพื่อดันฉันโดยเฉพาะ!"

"ที่เจียเจียให้นายมา ก็เพื่อให้ดูให้เต็มสองตา ให้เข้าใจถึงความต่างชั้นระหว่างนายกับฉัน!"

"รวมถึงความต่างชั้นระหว่างนายกับเธอด้วย!" เฉินซ่วยพูดพลางขยับเสื้อผ้าราคาแพงระยิบระยับที่สวมอยู่ ซึ่งทำให้เขาดูหล่อเหลาไม่เบา

"นายจะมองว่านี่เป็นการฉีกหน้า หรือจะคิดว่าทำให้ตัดใจได้ก็แล้วแต่นายเถอะ!"

"ทั้งฉันและเธอต่างจะเป็นบุคคลที่ผู้คนนับหมื่นจับตามอง เป็นดวงดาวที่เจิดจรัสเปล่งประกาย ส่วนนายก็เป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่สะดุดตาใครในฝูงชนเท่านั้นแหละ!" แววตาของเฉินซ่วยเต็มไปด้วยความดูถูกและเหยียดหยามหลินเฟิงอย่างถึงที่สุด

"ฉันต้องขึ้นเวทีแล้ว คิดได้แล้วก็เซ็นสัญญาปกปิดความลับซะ" เฉินซ่วยกล่าว

"ฉันมาบอกนายในฐานะแฟนของเจียเจีย!" เฉินซ่วยแค่นยิ้มเย็น

ในตอนนั้นเอง บนเวทีคอนเสิร์ตที่มีผู้ชมเรือนหมื่น เสียงของราชินีเพลงก็ดังขึ้น

"เสียงเพลงของฉันอยู่เคียงข้างทุกคนมาสิบปี ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนตลอดสิบปีที่ผ่านมานะคะ แต่ตอนนี้สุขภาพของฉันมีปัญหา..."

"ฉันขอประกาศว่า หลังจบคอนเสิร์ตนี้ ฉันจะอำลาวงการบันเทิงอย่างไม่มีกำหนดค่ะ!" ทันทีที่ราชินีเพลงเอ่ยจบ บรรยากาศทั่วทั้งคอนเสิร์ตก็ปะทุขึ้นสู่จุดสูงสุดในพริบตา!

"ราชินีเพลง! พวกเรายังฟังไม่พอเลย ได้โปรดอย่าออกจากวงการเลยนะ!" แฟนคลับด้านล่างเวทีต่างส่งเสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง บางคนถึงกับร่ำไห้ออกมา

แม้พวกเขาจะพอระแคะระคายเรื่องนี้มาบ้างแล้ว แต่ในวินาทีนี้ก็ยังอดเสียใจไม่ได้อยู่ดี

"แต่การสืบทอดเจตนารมณ์จะยังคงดำเนินต่อไป จะมีคนมารับช่วงต่อจากฉัน บัดนี้ ขอเชิญศิลปินหน้าใหม่ของเรา เฉินซ่วย ขึ้นมาร้องเพลงใหม่ที่มีชื่อว่า "คำสัญญา" ให้ทุกคนได้ฟังกันค่ะ!" สิ้นเสียงของราชินีเพลง

ลำแสงสปอตไลต์ก็สาดส่องลงมาที่ตัวเฉินซ่วยทันที

ในเวลานี้เฉินซ่วยกลายเป็นเป้าสายตาของคนนับหมื่น ทุกคนต่างจับจ้องมาที่เขา เฉินซ่วยโบกมือทักทาย แล้วก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังเวที

"เข้าใจความต่างชั้นระหว่างนายกับฉันหรือยัง" ตอนที่เฉินซ่วยเดินผ่านหน้าหลินเฟิง เขาก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยเยาะเย้ยขึ้นมาคำหนึ่ง

จากนั้นท่ามกลางแสงไฟที่จับจ้อง เฉินซ่วยก็ค่อย ๆ เดินออกจากอัฒจันทร์ผู้ชม แล้วก้าวขึ้นสู่เวที

"กรี๊ด เฉินซ่วยนี่!"

"คุณพระ เขาสูงจัง หล่อมากด้วย!"

"ได้ยินว่าเขาเป็นลูกคนรวยด้วยนะ แถมยังมีพรสวรรค์ขนาดนี้อีก!"

"กรี๊ด ฉันชอบเขาจัง!" แฟนคลับสาว ๆ ใต้เวทีพากันตื่นเต้นยกใหญ่ รีบหยิบป้ายไฟที่เตรียมไว้ล่วงหน้าขึ้นมาโบกสะบัด

"เพลงที่แต่งขึ้นเอง "คำสัญญา" ขอมอบให้กับทุกคน และมอบแด่ราชินีเพลงครับ ขอบคุณครับ!" เฉินซ่วยถือไมโครโฟนยืนเด่นเป็นสง่าอยู่บนเวที ดูเปล่งประกายเป็นพิเศษ

เสียงร้องท่อนแรกเอ่ยถึงคำสัญญาระหว่างสองคนว่าจะเติบโตไปด้วยกันในท่วงทำนองป็อปหวานเลี่ยน

"เธอและฉันสัญญากันว่าจะแก่ไปด้วยกัน!"

♪

หลินเฟิงนั่งอยู่ด้านล่างเวที จิตใจสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น เพราะเพลงนี้น่ะ มันช่างธรรมดาเสียจริง หรือแทบจะพูดได้ว่าไม่มีจุดเด่นอะไรเลยด้วยซ้ำ!

ขณะที่หลินเฟิงก้มมองข้อความนั้น แม้เขาจะไม่ใช่หลินเฟิงคนเดิม แต่ก็ยังคงรู้สึกโกรธกับการกระทำของจางเจียเจียอยู่ดี!

"หลินเฟิงของโลกนี้ ความอยุติธรรมที่นายได้รับ ฉันจะทวงคืนกลับมาให้เอง!" หลินเฟิงพลันยิ้มเย็น เพราะต่อให้อยู่ที่ดาวสีน้ำเงิน หลินเฟิงก็ไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นถึงยอดฝีมือผู้รอบรู้รอบด้าน!

ไม่ว่าจะร้องเพลง การแสดง ศิลปะการต่อสู้ ลายมือพู่กัน วาดภาพ หรือแม้กระทั่งการบำเพ็ญเซียน ล้วนเป็นเรื่องง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ

เมื่อเทียบวงการบันเทิงและวัฒนธรรมของโลกใบนี้กับดาวสีน้ำเงินแล้ว บอกว่าเป็นแค่ระดับเด็กอมมือยังถือว่าให้เกียรติเกินไปด้วยซ้ำ!

แค่หยิบผลงานสักชิ้นจากดาวสีน้ำเงินออกมา ก็ถือเป็นการถล่มแบบลดมิติอย่างแท้จริง!

เพราะแค่ฟังเพลงบ้าบอที่กำลังร้องอยู่บนเวทีนั่นก็รู้แล้ว!

แถมตอนบอกเลิก ยังจงใจเหยียบย่ำหลินเฟิงของโลกนี้ ให้หลินเฟิงต้องมาทนเบิ่งตามองแฟนใหม่คนนี้กลายเป็นดาราดาวเด่นที่ทุกคนจับตามองในวันนี้ แล้วหลินเฟิงที่เป็นคนจากดาวสีน้ำเงินจะไปยอมทนได้ยังไงกัน?

พอเฉินซ่วยร้องจบไปหนึ่งเพลง เสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นอีกระลอก แต่เห็นได้ชัดว่าเบาลงไปมาก

ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นหน้าม้าที่จงใจจัดมาสร้างบรรยากาศ คนส่วนใหญ่ต่างก็อดทนฟังเพลงนี้จนจบเพราะเห็นแก่หน้าราชินีเพลงทั้งนั้น!

"เพราะจัง ขออีกเพลง!"

"มีพรสวรรค์สุดๆ แต่งเองด้วย เพราะมาก พรุ่งนี้ติดเทรนด์แน่นอน!"

"ทั้งหล่อทั้งเก่ง รักตายเลย!"

"เขาต้องดังระเบิดแน่ พรุ่งนี้ต้องติดเทรนด์ชัวร์!"

"ราชินีเพลงดันด้วยตัวเองขนาดนี้ จะไม่ดังได้ยังไงล่ะ?"

ทว่าในจังหวะนั้นเอง บนเวทีก็มีเสียงดังขึ้นมาอีกครั้ง

"ตามธรรมเนียมที่ผ่านมา คอนเสิร์ตทุกครั้งของราชินีเพลงจะเชิญผู้ชมจากทางบ้านขึ้นมาร้องเพลงหนึ่งคน ตอนนี้เรามาจับสลากเลือกผู้โชคดีคนนี้ที่จะได้ขึ้นมาร้องเพลงสุดท้ายร่วมกับราชินีเพลงกันครับ!" เฉินซ่วยเอ่ยขึ้นตามบทที่เตรียมไว้

แต่เขากลับแอบกระซิบผ่านไมค์หูฟังล็อกเป้าหมายกับทางทีมควบคุมไว้เรียบร้อยแล้ว!

ในเมื่อตั้งใจจะมาเหยียบให้จมดิน ก็ต้องเหยียบให้ถึงที่สุด!

สายตาที่แฝงความเหยียดหยามของเขายังคงเหลือบมองไปทางหลินเฟิงอยู่เป็นระยะอย่างจงใจ

ลำแสงสปอตไลต์ยังไม่ทันได้เริ่มส่ายไปมา ด้านล่างเวทีก็เดือดพล่านขึ้นมาแล้ว

บรรยากาศทั่วทั้งคอนเสิร์ตพลันพุ่งทะยานสู่จุดไคลแมกซ์ในพริบตา!

เพราะใครบ้างจะไม่อยากขึ้นไปร้องเพลงคู่กับราชินีเพลงบนเวที?

แล้วใครบ้างจะไม่อยากเป็นผู้โชคดีคนนั้น เผื่อว่าตัวเองจะดังเป็นพลุแตกขึ้นมาล่ะ?

"ฉัน! เลือกฉันสิ!"

"กรี๊ด ทางนี้ เลือกทางนี้!"

"นับถอยหลังครับ!" เฉินซ่วยตะโกนบอก ขณะที่แสงไฟเริ่มกวาดไปทั่ว

"สิบ เก้า แปด เจ็ด!"

"ห้า สี่ สาม สอง!"

"หนึ่ง!"

ลำแสงสว่างจ้าลำหนึ่งพุ่งตรงลงมายังตำแหน่งหนึ่ง

ในชั่วพริบตา สายตาทุกคู่ก็จับจ้องไปที่คนคนนั้นเป็นตาเดียว!