ตอนที่ 16 ใครคือไอดอลของเทพธิดา

พอคำพูดนี้หลุดออกมา เหล่ากรรมการในสตูดิโอก็ถึงกับอึ้งไปตาม ๆ กัน

คอมเมนต์บนหน้าจอก็ระเบิดตู้มขึ้นมาทันที!

"เชี่ย เธอมีแฟนแล้วเหรอเนี่ย?"

"อ๊ากกก ผมอกหักแล้ว!"

"ฉันเพิ่งตกหลุมรักไปไม่ถึงสี่นาที ก็อกหักแล้วเนี่ยนะ?"

"คุณพระช่วย จะบ้าตายแล้วโว้ยยย อ๊ากกก!"

"แฟนเหรอครับ?" พิธีกรแกล้งทำหน้าตกใจแล้วเอ่ยถาม

ที่จริงนี่เป็นจุดสร้างกระแสที่จงใจเตี๊ยมกันไว้

"ล้อเล่นน่ะค่ะ!" คำพูดเดียวของฉินเป่าเปาดึงความสนใจของทุกคนกลับมาอีกครั้ง

"จริง ๆ แล้วเพลงนี้ไอดอลของฉันเป็นคนแต่งให้ค่ะ!"

ฉินเป่าเปายิ้มบาง ๆ

แต่ใบหน้ากลับแดงแจ๋ไปหมดแล้ว

ก่อนหน้านี้ที่ทีมงานรายการเตี๊ยมไว้ให้พูดว่าแฟน ปกติแล้วผู้หญิงส่วนใหญ่คงปฏิเสธแน่นอน แต่ฉินเป่าเปากลับไม่ได้ปฏิเสธ

แน่นอนว่ามันเป็นแค่การสร้างสีสันให้รายการ ทว่าตอนที่ฉินเป่าเปาพูดคำว่าแฟนฉันออกมา หัวใจกลับเต้นรัวตุบตับ และหน้าก็แดงก่ำขึ้นมาทันที

"คราวนี้ไม่ได้ล้อพวกเราเล่นแล้วใช่ไหมครับเนี่ย?" พิธีกรแกล้งทำเป็นถอนหายใจโล่งอก

"คราวนี้ไม่ล้อเล่นแล้วค่ะ!" ฉินเป่าเปายิ้มตอบ

"โอ้พระเจ้า ความรักของฉันกลับมาแล้วโว้ย!"

"กรี๊ดดด หัวใจสาวน้อยของคนแก่อย่างฉันละลายหมดแล้ว เธอน่ารักเกินไปแล้ว"

"เทพธิดา เทพธิดาของผม!" คอมเมนต์เริ่มรัวขึ้นมาอีกระลอก

"แล้วไอดอลของคุณคือใครเหรอครับ?" ทั้งพิธีกรและเหล่ากรรมการต่างก็อยากรู้เต็มแก่

"พวกคุณน่าจะไม่รู้จักกันหรอกค่ะ" ฉินเป่าเปาเอ่ยขึ้น

"ตอนนี้ยังเป็นความลับอยู่นะคะ!" ฉินเป่าเปาส่งยิ้มหวาน

นับว่าฉินเป่าเปาพยายามช่วยโปรโมตให้หลินเฟิงสุดฤทธิ์เลยทีเดียว

"ลึกลับขนาดนั้นเชียว?"

"แล้วคิดจะบอกพวกเราเมื่อไหร่ล่ะครับ?"

"ถ้าฉันอยู่รอดไปถึงรอบชิงชนะเลิศได้ ฉันจะบอกค่ะ"

"แต่เขาเก่งมากเลยนะคะ เป็นผู้ชายที่เก่งที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลย!" ฉินเป่าเปากล่าวเสริม

"อ๊ากกก จะบ้าตาย เธอมีไอดอลกับเขาด้วยเนี่ยนะ?"

"แถมยังเป็นผู้ชายอีกต่างหาก!"

"ให้ตายสิ ใครคือไอดอลของเธอกันวะ?"

"คุณพระช่วย คุณจะมีไอดอลได้ยังไง คุณน่ะเป็นไอดอลของฉันไปแล้วนะ!"

"ราชาเพลงคนไหนกันนะ?" บรรดาคอมเมนต์เดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง

"ทำไมฉันรู้สึกว่าพอเธอพูดถึงไอดอลคนนั้นแล้วตาเป็นประกายวิบวับเลยล่ะ?"

"เทพธิดา เธอคือเทพธิดาของฉันนะ ต้องสงวนท่าทีหน่อยสิ!"

"ว่าด้วยเรื่องที่เทพธิดาของฉันก็เป็นติ่งคลั่งรัก โลกใบนี้มันเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย?"

หลังจากนั้นก็เป็นความเห็นเชิงมืออาชีพเกี่ยวกับตัวเพลง ทว่าล้วนไม่มีข้อยกเว้น ทั้งหมดต่างเป็นคำชื่นชมเยินยอทั้งสิ้น

แต่ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ตอนที่คลิปเพลง "ในเสียงเพลงของฉัน" ฉบับตัดเฉพาะเสียงร้องปล่อยออกมา มันก็เริ่มทยอยขึ้นชาร์ตบนแพลตฟอร์มเพลงต่าง ๆ ทันที

มิหนำซ้ำยังพ่วงมาด้วยหัวข้อติดเทรนด์อีกหนึ่งรายการ

"ใครคือไอดอลของฉินเป่าเปา?"

เทรนด์เดียวพาทั้งสองคนดังเปรี้ยงปร้างขึ้นมาพร้อมกัน!

"ผู้ชายคนนี้ต้องเป็นศัตรูคู่อาฆาตของผู้ชายทั้งโซเชียลแน่ ๆ !"

"ไม่ใช่แค่ผู้ชายย่ะ เป็นศัตรูของพวกเราสาว ๆ ด้วย!"

"เป่าเปาน่ารักขนาดนั้น จะปล่อยให้ไอดอลมาหลอกล่อพาตัวไปได้ยังไง?"

"โอ้พระเจ้า เทพองค์ไหนก็ได้ ช่วยไปลากคอไอดอลของเทพธิดาฉันออกมาที!"

"จีบเทพธิดานี่กดดันชะมัด เธอมีไอดอลซะงั้น!"

รายการ "ชิงเกอไซ่" ตอนนี้มีประเด็นน่าจับตามองเพียบ แถมทั้งหมดล้วนพุ่งเป้าไปที่ฉินเป่าเปาคนเดียว

ก็แหม เธอทั้งสวยหยาดเยิ้ม บวกกับเพลง "ในเสียงเพลงของฉัน" แล้วยังมีประโยคที่ว่าแฟนฉันนั่นอีก!

ฉินเป่าเปาดังระเบิดชั่วพริบตาเดียว!

เรียกได้ว่ากระแสนิยมพุ่งทะยานพรวดพราด ไต่ขึ้นสู่อันดับเทรนด์ยอดนิยมทันที

เมื่อมองเรตติ้งที่พุ่งสูงถึง 3.0 ผู้กำกับรายการ "ชิงเกอไซ่" ก็ตื่นเต้นจนแทบพูดไม่ออก

จากนั้นเขาก็จิ๊ปากจัดงานเลี้ยงฉลองไปพลาง เอ่ยกับบรรดาโปรดิวเซอร์ทั้งหลายไปพลาง

"ต่อจากนี้โปรโมตฉินเป่าเปาให้ดีล่ะ ตัวเธอนี่มีกระแสในตัวเองชัด ๆ !"

"แล้วพวกคุณก็หาทางตะล่อมถามเธอด้วย ไปสืบจากฉินเป่าเปามาให้ได้ว่าไอดอลเบื้องหลังคนนั้นเป็นใครกันแน่!"

ทว่าเวลานี้ หลินเฟิงที่อยู่ในโรงแรมกลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยสักนิด

"นายให้เพลงดีขนาดนั้นกับเธอไป แล้วนายจะเอาอะไรใช้ล่ะวะ?" ถังอ้วนแทบไม่อยากจะเชื่อ!

ถ้าเพลงนี้เอาไปร้องในรายการ "โยวเซิงอิน" คนที่ดังเป็นพลุแตกก็เป็นหลินเฟิงเองไม่ใช่หรือไง?

แต่เพลงดี ๆ ขนาดนี้กลับยกให้ฉินเป่าเปาไปเนี่ยนะ

"เพลงดี ๆ มีตั้งเยอะแยะ นายจะกังวลอะไร?" หลินเฟิงทำหน้าตาไม่ยี่หระ

แต่แล้ว จางเหิง ผู้กำกับใหญ่ของรายการ "โยวเซิงอิน" ก็โทรศัพท์หาหลินเฟิง

"ได้ดูรายการ "ชิงเกอไซ่" หรือยัง?"

"ดูแล้วครับ!" หลินเฟิงพยักหน้า

"ผมมีเรื่องอยากจะถามคุณหน่อย!" จางเหิงเอ่ยขึ้นด้วยความร้อนรน พลางพยายามอย่างยิ่งที่จะสงบสติอารมณ์ลง

ความจริงตอนนี้จางเหิงทั้งกระวนกระวายทั้งกดดันมาก เพราะเพลง "ในเสียงเพลงของฉัน" เพลงนี้ดันดังเปรี้ยงปร้างขึ้นมาแล้ว

แถมรายการของพวกเขากับ "ชิงเกอไซ่" ยังมีความเป็นคู่แข่งกันกลาย ๆ อีกด้วย

ตอนนี้เขาเริ่มจะสงสัยในตัวหลินเฟิงขึ้นมานิดหน่อยแล้ว

แน่นอนว่าไม่ได้สงสัยในฝีมือของหลินเฟิง แต่สงสัยเรื่องเพลงนั้นต่างหาก

นี่เป็นเรื่องที่ถังเซียว ผู้อำนวยการฝ่ายดนตรีเตือนให้จางเหิงลองถามดู

"เพลงนั้น... คุณเป็นคนแต่งใช่ไหม?" จางเหิงถาม

เอาจริง ๆ เขาก็ยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อ ถึงหลินเฟิงจะเก่งกาจมากก็เถอะ แต่เพลงนี้น่ะมันพูดยังไงดีล่ะ

จะบอกว่าเพลงเพราะ ๆ ทุกเพลงหลินเฟิงเป็นคนแต่งหมดเลยก็คงไม่ใช่ใช่ไหมล่ะ?

ทว่าถังเซียวกลับรู้สึกว่า สไตล์ของเพลงนี้มันช่างคล้ายกับพรสวรรค์ในการสร้างสรรค์อันไร้ขอบเขตของหลินเฟิงเหลือเกิน

"ใช่ครับ!" หลินเฟิงไม่ได้ปฏิเสธ

"โอเค งั้นผมก็โล่งใจแล้ว" พอได้ยินคำตอบ จางเหิงกลับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

"คุณรีบพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ต้องอัดรายการแล้ว" จางเหิงวางสายไป

จากนั้นก็หันไปมองถังเซียวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มาตลอด

"ตกอกตกใจหมด นึกว่าฝั่ง "ชิงเกอไซ่" มีมหาเทพโผล่มา ที่แท้มหาเทพคนนั้นก็คือหลินเฟิงนี่เอง!" จางเหิงหัวเราะร่า

แล้วจางเหิงก็กลั้นไม่อยู่ ในที่สุดก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

"ฮ่า ๆๆๆ โอ๊ยตายแล้ว ขำจะตายอยู่แล้วเนี่ย ฮ่า ๆๆ ไม่ไหวแล้ว ฉันจะหัวเราะจนจุกแล้ว!"

"ถึงหลินเฟิงจะอยู่ฝั่งเรา แต่นายจะขำอะไรขนาดนั้นวะ?" ถังเซียวมองจางเหิงด้วยสีหน้าเหวอสุดขีด

"ฉันเคยไปสืบมา หลินเฟิงเคยไปลงแข่งรอบคัดเลือกของชิงเกอไซ่ แล้วเพราะโดนค่ายเทียนอวี๋สั่งแบน ผู้อาวุโสในวงการเพลงสองคนนั้นก็เลยเขี่ยเขาตกรอบไป พรืดดด ฮ่า ๆๆๆ"

"อะไรนะ?" ถังเซียวฟังแล้วก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

"ฮ่า ๆๆๆ จริงดิ ทำไมนายไม่บอกให้เร็วกว่านี้วะ ฉัน ฮ่า ๆๆๆ นี่มัน ฮ่า ๆๆๆ!" ถังเซียวเองก็หัวเราะจนตัวงอเป็นกุ้ง

"ฉัน... โอ๊ย จริง ๆ เลย นายว่าถ้ารอจนหลินเฟิงดังเป็นพลุแตก แล้วรอให้ทางฉินเป่าเปาพูดชื่อหลินเฟิงออกมา ผู้กำกับ "ชิงเกอไซ่" จะไม่พุ่งไปซัดคนแก่ในวงการเพลงสองคนนั้นตายคาที่เลยเหรอวะ"

"ฮ่า ๆๆๆ คราวนี้บันเทิงแน่ พวกนั้นเล่นใหญ่กันตั้งนาน สุดท้ายกลับกลายเป็นคนที่ตัวเองคัดทิ้ง แค่เพลงเดียว เพลงเดียวเท่านั้น ฮ่า ๆๆ แค่เพลงเดียวก็ดันคนจนดังเปรี้ยงได้แล้ว!"

"ฉันว่าถึงตอนนั้นหยางจื้อคงหน้าเขียวปั๊ดแน่ ๆ!" ถังเซียวก็หัวเราะจนน้ำตาเล็ดเหมือนกัน

"ฉันนี่ ฮ่า ๆๆๆ โคตรจะตั้งตารอเลยจริง ๆ ฮ่า ๆๆๆ!" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยสะใจของทั้งสองคนในห้องอัดเสียง ทำเอาทีมงานกลุ่มใหญ่ข้างนอกถึงกับยืนอึ้งตาค้าง

"ผู้กำกับ... เป็นบ้าไปแล้วเหรอ?"

"แค่เพราะฝั่ง "ชิงเกอไซ่" มีเพลงดังเปรี้ยงขึ้นมาเพลงเดียว ผู้กำกับถึงกับสติแตกไปแล้วเหรอ?"

พนักงานหลายคนต่างมองถังเซียวกับจางเหิงที่กำลังเต้นแร้งเต้นกาอยู่ข้างในด้วยความเวทนา ในแววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

"ทุกคนตั้งใจทำงานกันเถอะ ผู้กำกับแก... เฮ้อ!" โปรดิวเซอร์มองคนทั้งสองในห้องอัดเสียงแล้วส่ายหน้าไปมา!

"ถึงผู้กำกับจะเข้มงวด แต่แกก็ดีกับพวกเราจริง ๆ นะ ตอนนี้... เฮ้อ พวกเราทำผิดต่อผู้กำกับจริง ๆ!" หลายคนมองคนทั้งสองที่ดูราวกับเสียสติไปแล้ว บางคนถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความรู้สึกผิดจริง ๆ