ตอนที่ 17 อัดรายการโยวเซิงอิน

ช่วงค่ำ ฉินเป่าเปากลับส่งข้อความมาหาหลินเฟิง

"ฉันร้องเป็นยังไงบ้างคะ" แนบอีโมจิเขินอายมาด้วย

ความจริงเธอตั้งใจจะโทรหาหลินเฟิง แต่พอเปิดดูรายการเทปที่ตัวเองอัดมาจบ จู่ ๆ เธอก็รู้สึกเขินขึ้นมา เพราะดันไปบอกในรายการว่าเขาเป็นแฟนนี่นา

แม้จะเป็นการสร้างกระแสและพูดเล่น แต่ฉินเป่าเปาก็ยังแอบแคร์ความคิดของหลินเฟิงอยู่ดี

"ยอดเยี่ยมมาก!" หลินเฟิงตอบกลับไปสั้นกระชับแค่สามคำ แล้วก็ไปนอน

ฉินเป่าเปามองข้อความสั้นกุดแค่สามคำนั่นแล้วไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี!

ได้แต่นั่งถือโทรศัพท์อึ้งไปพักใหญ่!

ทว่าไม่ใช่แค่จางเหิงที่กำลังตามสืบว่าใครเป็นคนแต่งเพลง "ในเสียงเพลงของฉัน"

ในกลุ่มแชตของเหล่านักร้องในวงการเพลงเองก็เริ่มตามหากันให้ควั่กเช่นกัน

ณ กลุ่มแชตของเหล่านักร้องกลุ่มหนึ่ง

นี่คือกลุ่มของนักร้องแถวหน้า แถมยังเป็นกลุ่มของพวกสายแต่งเพลงเองอีกด้วย

ตอนนี้ในกลุ่มกำลังคุยกันจนแชตแทบแตก!

"ถามหน่อย พวกเธอใครเป็นไอดอลของแม่หนูนั่นกันแน่"

"หรือพูดอีกอย่าง ใครเป็นคนแต่งเพลงให้ยัยเด็กนั่น"

"เพลงดีขนาดนี้ เอาไปดันคนโนเนม เอามาให้พวกเราไม่ได้หรือไง" นักร้องหญิงอีกคนเอ่ยถามขึ้นมา!

"ถ้าเพลงนั้นให้ฉันร้อง รับรองว่าร้องได้ดีกว่ายัยเด็กนั่นแน่!" นักร้องหญิงที่กระแสเริ่มซาอีกคนเอ่ยขึ้น เธอมีทักษะการร้องยอดเยี่ยม แต่หลายปีมานี้ไม่มีผลงานดี ๆ ออกมาเลย จึงทรง ๆ ไม่เปรี้ยงปร้างเสียที

กลุ่มนักร้องกลุ่มนี้คึกคักกันยกใหญ่ เพราะตอนนี้เพลง "ในเสียงเพลงของฉัน" เริ่มไต่อันดับบนชาร์ตของแพลตฟอร์มเพลงต่าง ๆ แล้ว แม้จะยังไม่ถึงขั้นคุกคามเพลงฮิตติดลมบน แต่ก็ทำให้นักร้องไม่น้อยเริ่มรู้สึกถึงความกดดัน

บ่ายวันรุ่งขึ้น หลินเฟิงกับถังอ้วนเก็บของง่าย ๆ แล้วเดินทางไปยังสถานที่ถ่ายทำอีพีสองของรายการ "โยวเซิงอิน"

สตูดิโอถ่ายทำภายในอาคารถูกจัดเตรียมไว้นานแล้ว ผู้ชมในห้องส่งจำนวนไม่น้อยต่างรอคอยกันอย่างใจจดใจจ่อ

ส่วนหลังเวทีนอกจากทีมงานแล้ว ยังมีผู้เข้าแข่งขันของอีพีสองอีกร่วมยี่สิบกว่าคน!

ความจริงมีทั้งหมดสี่สิบกว่าคน แต่อีพีแรกคัดเลือกและตกรอบไปแล้วครึ่งหนึ่ง

นอกจากคนที่อยู่ในกลุ่มรอพิจารณาไม่กี่คนแล้ว ที่เหลือก็เป็นผู้เข้าแข่งขันที่ยังไม่ได้ขึ้นเวที

คนเหล่านี้ส่วนใหญ่รู้จักกัน พอเข้ามาในห้องพักคอยก็เริ่มจับกลุ่มคุยกันทันที

ส่วนหลินเฟิงไม่รู้จักและไม่สนิทกับใคร จึงหาที่นั่งแล้วก้มหน้าเล่นโทรศัพท์มือถือของตัวเองไป

ขณะนั้นอีกด้านหนึ่ง มีคนสามสี่คนจับกลุ่มคุยกันอยู่

"ลู่อวิ๋น รอบนี้โชว์ปิดท้ายคงต้องเป็นนายแล้วล่ะ" ผู้เข้าแข่งขันอีกคนเอ่ยขึ้นด้วยความอิจฉา

ลู่อวิ๋นที่เขาพูดถึงเป็นเด็กหนุ่มผิวขาวสะอาดสะอ้าน หน้าตาหล่อเหลาเอาการ

ที่สำคัญคือเขาถือเป็นเด็กใหม่ที่เดบิวต์แล้ว เมื่อเทียบกับคนธรรมดาทั่วไปแบบพวกตน เขามีฐานแฟนคลับสะสมไว้ก่อนแล้ว

แถมยังมีพี่สาวเป็นดาราดังอีกต่างหาก

"เรื่องนั้นก็ต้องดูว่าทางผู้กำกับจะจัดยังไง ฉันได้ยินมาว่าทางผู้กำกับไปดึงพวกเวทีรีไซเคิลมาคนหนึ่งด้วย!" ลู่อวิ๋นแค่นยิ้มเย็น

แน่นอนว่าเขาย่อมหวังให้ตัวเองได้เป็นคนขึ้นเวทีปิดท้าย

ทว่าผู้เข้าแข่งขันอีกคนอย่างจางจื่ออั๋งก็ประมาทไม่ได้เช่นกัน ได้ยินว่าเคยผ่านรายการประกวดมาหลายเวทีแล้ว

ทั้งประสบการณ์ สเตจเพอร์ฟอร์มานซ์ ทักษะการร้อง หรือแม้กระทั่งฐานแฟนคลับก็มีอยู่พอตัว

จริง ๆ แล้วหลายคนค่อนข้างใส่ใจกับลำดับการขึ้นเวทีของตัวเอง โดยเฉพาะการได้ปิดท้าย ย่อมแสดงถึงการยอมรับในฝีมือจากทีมงานและผู้กำกับ หลายคนจึงกำลังถกเถียงกันในประเด็นนี้

ในตอนนั้นเอง ผู้กำกับก็ถือใบรายชื่อลำดับคิวขึ้นแสดงเดินเข้ามา

"ตอนนี้จะประกาศลำดับการขึ้นแสดงก่อน!"

"คนแรก ถังจวิ้น!"

เมื่อผู้กำกับขานชื่อถังจวิ้น ชายวัยกลางคนอายุสามสิบกว่าปีคนหนึ่งก็ลุกขึ้นยืน ดูออกได้ชัดว่าเขาตื่นเต้นมาก จึงสูดหายใจเข้าลึก ๆ

เพราะการขึ้นเป็นคนแรก จะร้องได้ดีไหม จะได้รับความสนใจจากโค้ชหรือไม่ ล้วนยังไม่มีอะไรแน่นอน

"คนที่สอง เฉินหง!"

ขณะที่ผู้กำกับขานชื่อไปทีละคน ลู่อวิ๋นก็เหลือบมองจางจื่ออั๋ง ซึ่งก็คือพวกเวทีรีไซเคิลที่ตนพูดถึงเมื่อครู่

อันที่จริงจากการพูดคุยเป็นการภายใน หากไม่มีม้ามืดโผล่มา ตำแหน่งแชมป์ในครั้งนี้น่าจะตัดสินกันระหว่างพวกเขาสองคนเท่านั้น

"คนที่ยี่สิบสาม ลู่อวิ๋น!"

สิ้นเสียงประกาศ สีหน้าของลู่อวิ๋นก็พลันหม่นลงทันที

นี่เขาไม่ได้ร้องปิดท้ายรายการงั้นเหรอ?

ขณะนั้นเอง ใบหน้าของจางจื่ออั๋งก็เผยรอยยิ้มออกมา เขาได้ร้องปิดท้ายแล้วสินะ

"คนที่ยี่สิบสี่ จางจื่ออั๋ง!"

เมื่อผู้กำกับประกาศชื่อออกมา ก็เห็นได้ชัดว่าบนใบหน้าของจางจื่ออั๋งปรากฏรอยยิ้มกระหยิ่มใจ

โชว์ปิดท้าย มักจะเป็นช่วงที่ทุกคนตั้งตารอคอยมากที่สุด ยิ่งเขาเองก็มีฐานแฟนคลับอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นจะต้องดังเปรี้ยงปร้างในพริบตาแน่นอน!

ทว่าในตอนที่ลู่อวิ๋นกำลังไม่สบอารมณ์ และจางจื่ออั๋งกำลังได้ใจอยู่นั้น

"คนสุดท้าย หลินเฟิง!" ผู้กำกับจางเหิงขานลำดับการแสดงจนครบ

แม้ต่อหน้าผู้กำกับจะไม่มีใครกล้าวิพากษ์วิจารณ์ออกมาตรง ๆ แต่หลายคนก็ยังอดตกตะลึงและมึนงงไปตาม ๆ กันไม่ได้

คนสุดท้ายเนี่ยนะ?

หลินเฟิงเหรอ?

แม้แต่จางจื่ออั๋งก็ยังแอบกำหมัดแน่น ทำไมคนร้องปิดท้ายถึงไม่ใช่เขากันล่ะ?

"เอาละ แยกย้ายกลับห้องพักของตัวเองไปเตรียมตัวได้แล้ว" ผู้กำกับจางเหิงเอ่ยขึ้น

ทีมผู้กำกับจัดเตรียมห้องพักไว้ให้ผู้เข้าแข่งขันทุกคน เพื่อไม่เพียงให้ได้ฝึกซ้อมและพักผ่อนเท่านั้น แต่ยังมีการถ่ายสัมภาษณ์สั้น ๆ เอาไว้ใช้เปิดรายการอีกด้วย

ผู้เข้าแข่งขันหลายคนทยอยกลับห้องพักไปแล้ว

ทว่าทางด้านลู่อวิ๋น พอกลับมาถึงห้องพักและอาศัยจังหวะที่กล้องยังไม่เริ่มถ่าย เขาก็คว้าหมอนอิงปาออกไปด้วยความโมโหทันที!

"ทีมผู้กำกับคิดอะไรอยู่กันแน่?"

"ทำไมถึงจัดให้ไอ้หลินเฟิงอะไรนั่นมาร้องปิดท้าย?"

"คุยกันไว้ล่วงหน้าแล้วไม่ใช่เหรอว่าเพลงของฉันจะปังน่ะ?" ลู่อวิ๋นเห็นได้ชัดว่าไม่ยอมรับและเดือดดาลสุดขีด!

เขายังพาผู้ช่วยส่วนตัวมาด้วย

"หลินเฟิงคนนั้นเหมือนจะเป็นนักร้องออนไลน์นะ ได้ยินมาว่ามีแฟนคลับตั้งสามแสนกว่าคนแล้ว"

"สามแสนกว่ากล้าเรียกว่าแฟนคลับด้วยเหรอ?" ลู่อวิ๋นเย้ยหยัน

"แฟนคลับฉันปาเข้าไปตั้งล้านคนแล้ว!"

"มิน่าล่ะรายการนี้ถึงเริ่มขาลงแล้ว!"

"ช่างเถอะ เตรียมตัวสัมภาษณ์ดีกว่า พอรายการออนแอร์ เดี๋ยวทีมผู้กำกับก็เสียใจเองแหละ" ผู้ช่วยส่วนตัวเอ่ยปลอบ

"พี่สาวนายอย่างลู่วั่นหวั่นเตรียมคลิปสั้นไว้ให้นายแล้ว ถึงเวลาเขาจะตัดต่อใส่เข้าไปด้วยกันเลย!"

ส่วนอีกด้านหนึ่ง จางจื่ออั๋งก็หงุดหงิดไม่แพ้กัน

"ทีมงานทำบ้าอะไรกัน?"

"ถึงได้ให้โนเนมที่ไหนไม่รู้มาร้องปิดท้ายเนี่ยนะ?"

"ไม่อยากได้เรตติ้งแล้วหรือไง?"

ไม่นานทีมงานสัมภาษณ์และตากล้องก็ตามเข้ามา

สิ่งเหล่านี้คือฟุตเทจเบื้องหลังที่อาจจะถูกตัดต่อเข้าไปในรายการจริง

ผู้เข้าแข่งขันบางคนกำลังซ้อมร้องเพลงอย่างเคร่งเครียด บางคนก็นั่งรอ

โดยเฉพาะถังจวิ้น ผู้เข้าแข่งขันคนแรกที่แทบไม่มีเวลาได้พัก ก็ต้องก้าวขึ้นเวทีไปเลย

ทว่าพอมาถึงหลินเฟิง บรรยากาศกลับเปลี่ยนไปคนละขั้ว

เพราะหลังจากหลินเฟิงก้มดูเวลา เขาก็กดโทรศัพท์หาถังอ้วน จากนั้นหลินเฟิงก็ไม่ได้พักผ่อน และไม่ได้ซ้อมร้องเพลง แต่กลับออกไปกินปิ้งย่างเสียบไม้กับถังอ้วนเฉยเลย!

"อะไรนะ?" ผู้กำกับจางเหิงพอได้ยินข่าวนี้ก็ถึงกับเหวอไปเหมือนกัน!