ตอนที่ 18 ความเข้มงวดของราชาเพลงกัว

"ผู้กำกับครับ ตอนนี้จะเอายังไงดีครับ" ตากล้องตามถ่ายถึงกับไปไม่เป็นเหมือนกัน

ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นไม่ตื่นเต้นจนตัวสั่นก็กำลังซ้อมกันหัวหมุน แต่หลินเฟิงกลับแวบไปนั่งกินปิ้งย่างเนี่ยนะ?

นี่มันกำลังอัดรายการ "โยวเซิงอิน" อยู่นะ!

ผู้เข้าแข่งขันคนนี้ทำไมไม่เล่นตามบทเอาเสียเลย?

"พวกนายตามถ่ายต่อไป สัมภาษณ์ข้างนอกก็สัมภาษณ์ข้างนอกไปเลย"

"จำไว้ ทุกความเคลื่อนไหวของเขา ถ่ายเก็บมาให้หมด" จางเหิงพูดอย่างจนปัญญา

แถมจางเหิงยังตัดภาพขึ้นหน้าจออีกจอในห้องควบคุม นั่งจ้องหน้าจอนั้นโดยเฉพาะเลยทีเดียว

เวลานี้การอัดรายการ "โยวเซิงอิน" ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ถังจวิ้นขึ้นเวทีไปแล้ว แต่เพิ่งขึ้นไปก็เข้าจังหวะผิดเพราะความตื่นเต้น ทำได้แค่เริ่มใหม่อีกรอบ

ส่วนกรรมการทั้งสี่ท่านบนเวทีต่างก็ขมวดคิ้ว

สิ่งที่เกิดขึ้นจริงหน้างานกับเทปที่ตัดต่อเสร็จแล้วออกอากาศนั้นแตกต่างกันลิบลับ

บางครั้งจะโทษว่ากรรมการเลือกคนไม่ดีก็ไม่ได้ เพราะเสียงร้องสดหน้างานกับเสียงที่ผ่านการจูนเสียงจากซาวด์เอนจิเนียร์ในภายหลัง มันต่างกันคนละเรื่องจริง ๆ

ผู้ชมในห้องส่งยังคงอดทนรอถ่ายใหม่

ยังไงเสียคนพวกนี้ก็เป็นแค่มือสมัครเล่น ความผิดพลาดกับความตื่นเต้นย่อมเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้

กลับเป็นตากล้องและทีมบันทึกเสียงที่ตามติดหลินเฟิง ซึ่งต้องวิ่งตามเขาออกจากสถานที่อัดรายการไปอย่างช่วยไม่ได้

"ทำไมมีคนตามถ่ายนายด้วยล่ะ"

"นี่คงไม่ได้จะตัดเอาไปออกอากาศหรอกนะ" ถังอ้วนมองคนที่เดินตามหลังหลินเฟิงแล้วก็ตกใจสะดุ้ง

"ต้องรออีกตั้งนาน มากินด้วยกันสิครับ" หลินเฟิงเอ่ยชวนพี่ตากล้อง

จากนั้นเขาก็หาร้านปิ้งย่างริมทางร้านหนึ่ง แล้วเริ่มกินเนื้อเสียบไม้ย่างอย่างสบายอารมณ์

"ถ่ายผมกินปิ้งย่างไปทำไมเนี่ย" หลินเฟิงยื่นเนื้อแกะย่างเสียบไม้ให้พี่ตากล้องไม้หนึ่ง

"ความจริงตอนนี้รายการเริ่มแล้วนะครับ"

"งั้นก็ยิ่งต้องรออีกนานไม่ใช่เหรอครับ" หลินเฟิงไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย

ส่วนจางเหิงสั่งการการอัดรายการหน้างานไปพลาง มองดูภาพที่ส่งมาจากฝั่งหลินเฟิงไปพลาง

"นายคิดจะตัดช่วงนี้ใส่เข้าไปจริงเหรอ" ถังเซียวผู้อำนวยการฝ่ายดนตรีมองภาพบนหน้าจอแยก

"นี่อาจจะเป็นจุดเรียกกระแสก็ได้นะ!" จางเหิงยิ้ม

แล้วก็ต่อสายโทรศัพท์ไปหาทางนั้นทันที

"สัมภาษณ์เขาในร้านนั้นเลย"

นี่คือคลิปสัมภาษณ์สั้น ๆ ที่จะเปิดก่อนผู้เข้าแข่งขันขึ้นร้องเพลงตามปกติ

"ขอถามหน่อยครับ ความฝันของคุณในการมารายการ "โยวเซิงอิน" ครั้งนี้คืออะไรครับ" การสัมภาษณ์เริ่มต้นขึ้นแล้ว

เห็นเพียงหลินเฟิงถือเนื้อแกะย่างไว้ในมือไม้หนึ่ง ก่อนจะหันหน้ากลับมามองกล้องแล้วเอ่ยตอบอย่างเป็นธรรมชาติ

"เป็นเจ้าพ่อแห่งวงการบันเทิงครับ!"

"หือ?"

ตากล้องที่ทำหน้าที่สัมภาษณ์ถึงกับเหวอไปในพริบตา

"อาจารย์หลินครับ คุณอยากเปลี่ยนคำตอบหน่อยไหม ช่วงนี้เดี๋ยวผมตัดทิ้งให้ในห้องตัดต่อ พวกเราถ่ายใหม่กันเถอะครับ!"

เวลานี้ในห้องควบคุม จางเหิงก็สังเกตเห็นทางฝั่งของหลินเฟิงเช่นกัน

"อย่าเชียวนะ เอาประโยคนี้แหละ ประโยคนี้เลย!" จางเหิงตื่นเต้นจนเนื้อเต้น

"ประโยคนี้ถ้าออกอากาศไป เขาจะไม่โดนด่าจนจมดินเลยเหรอ" ถังเซียวมองจางเหิงด้วยความตกตะลึง

"ประโยคนี้ถึงตอนนั้นจุดกระแสเปรี้ยงปร้างแน่นอน!" จางเหิงพูด

เพราะผู้เข้าแข่งขันคนอื่นต่างก็พูดทำนองว่า อยากสร้างสรรค์ผลงานเพลงดี ๆ ใช้เสียงเพลงมอบความสุขให้ทุกคน อยากได้รับความชื่นชอบจากบรรดาอาจารย์อะไรทำนองนั้น

แต่พอมาถึงหลินเฟิง กลับโพล่งออกมาตรง ๆ ว่าอยากเป็นเจ้าพ่อแห่งวงการบันเทิงเนี่ยนะ?

คำพูดแบบนี้มองไปทั่วทั้งวงการบันเทิง ใครมันจะกล้าพูดกัน!

ที่สำคัญคือหลินเฟิงพูดออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง ทั้งที่มือข้างหนึ่งยังถือเนื้อแกะย่างอยู่เลย

ให้ความรู้สึกราวกับว่า การเป็นเจ้าพ่อวงการบันเทิงมันเป็นแค่เรื่องขี้ปะติ๋วเท่านั้น

แม้แต่ถังอ้วนเองก็ยังอึ้งกิมกี่

เขารีบยื่นมือไปปิดปากหลินเฟิงทันที

นี่มันสัมภาษณ์อยู่นะเว้ย เผลอ ๆ โดนตัดไปออกอากาศจริง ๆ ด้วย!

หลินเฟิงเอี้ยวตัวหลบไปด้านหลัง

"พี่เฟิง ถึงจะเป็นความคิดในใจก็พูดออกมาโต้ง ๆ แบบนี้ไม่ได้นะ!" ถังอ้วนเองก็คาดไม่ถึงว่าหลินเฟิงจะกล้าพูดขนาดนี้

"ไม่เป็นไรหรอก ฉันแค่พูดความจริงเท่านั้นเอง" หลินเฟิงหยิบเนื้อเสียบไม้ขึ้นมากินต่อ

ส่วนอีกด้านหนึ่ง การบันทึกเทปดำเนินไปเกินครึ่งแล้ว

สีหน้าของกรรมการทั้งสี่ท่านในตอนนี้ดูไม่ค่อยสู้ดีนัก ผู้เข้าแข่งขันบางคนก็พอใช้ได้อยู่หรอก แต่ส่วนใหญ่กลับไม่ได้เรื่องจริง ๆ

กรรมการทั้งสี่จึงทำได้แค่ดำเนินรายการไปตามสคริปต์

ช่วงเวลาพัก กรรมการทั้งสี่แอบคุยกันเป็นการส่วนตัว

"ได้ยินว่าจางจื่ออั๋งมาด้วย รอบนี้น่าจะมีแค่เจ้าหนุ่มคนนี้แหละมั้งที่จะสร้างเซอร์ไพรส์ให้พวกเราได้บ้าง"

"ราชาเพลงกัว ทางคุณก็รีบคว้าคนไว้หน่อยเถอะครับ อย่าเข้มงวดเกินไปนักเลย ถ้ายังเข้มงวดแบบนี้ต่อไป เกิดข้างหลังไม่มีคนเก่ง ๆ เดี๋ยวจำนวนคนในทีมจะไม่ครบเอานะ!"

"ผมรักษาทัศนคติที่จริงจังและเด็ดขาดต่อดนตรีเสมอครับ ถ้าไม่มีจริง ๆ จำนวนคนจะไม่ครบก็ช่างเถอะ" กัวเทียนเฉิงขมวดคิ้วพูด

"ต่อกันเถอะ" กรรมการทั้งสี่เติมหน้ากันเล็กน้อย จากนั้นการอัดรายการก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง

"ลู่อวิ๋น สู้เขานะ!" พิธีกรกล่าวเปิดตัวเสร็จสรรพ เดี๋ยวช่วงตัดต่อค่อยใส่ VCR ที่ลู่ว่านหว่านพี่สาวของลู่อวิ๋นส่งกำลังใจให้เขาก็เป็นอันใช้ได้

ลู่อวิ๋นรับไมโครโฟนมาแล้วเดินขึ้นสู่เวที

เวลานี้กรรมการทั้งสี่ที่นั่งหันหลังอยู่ต่างก็มีความคาดหวังอยู่ลึก ๆ

จากนั้นเสียงดนตรีก็ดังขึ้น!

ลู่อวิ๋นเริ่มเปล่งเสียงร้อง

เขามั่นใจในตัวเองมากว่าจะต้องทำให้กรรมการทั้งสี่ท่านกดหันมาพร้อมกันได้อย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้นทั้งทักษะการร้องและตัวบทเพลงก็ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ

พอเขาร้องไปได้เพียงไม่กี่ท่อน หลี่จิ้งก็กดหันเก้าอี้มา ตามด้วยราชาเพลงร็อกอย่างหวังเจียงซาน!

ทว่าเจ้าชายเพลงรักอย่างจางหลุนกับกัวเทียนเฉิงกลับไม่ได้กดหันมา

เรื่องนี้ทำให้ลู่อวิ๋นรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง

เพราะอย่างไรเสียกัวเทียนเฉิงก็เป็นถึงซูเปอร์สตาร์ อันที่จริงเขาอยากได้รับความสนใจจากกัวเทียนเฉิง แล้วเข้าไปอยู่ในทีมของอีกฝ่ายมากกว่า!

ด้วยเหตุที่ว่าการได้เข้าทีมระดับราชาเพลง ไม่ว่าอย่างไร ขอแค่สร้างสายสัมพันธ์อันดีกับราชาเพลงไว้ ทั้งคอนเนกชันและโอกาสป้อนงานในอนาคตย่อมได้เปรียบกว่าคนอื่นอย่างมหาศาล

หลายคนจึงอยากเข้าทีมของกัวเทียนเฉิงกันจริง ๆ แต่จนใจที่กัวเทียนเฉิงดันเข้มงวดเกินไป

เมื่อร้องจบเพลง หวังเจียงซานก็เอ่ยขึ้น

"มา บอกความฝันของคุณออกมาเลย!"

ลู่อวิ๋นบอกเล่าความฝันของตนเองอย่างว่าง่าย จากนั้นก็เข้าสู่ช่วงแย่งชิงตัวผู้เข้าแข่งขันตามธรรมเนียม

อันที่จริงฝีมือของลู่อวิ๋นโดดเด่นมากจริง ๆ หลี่จิ้งกับหวังเจียงซานต่างก็พยายามแย่งชิงตัวกันอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายลู่อวิ๋นก็ตัดสินใจเข้าร่วมทีมของหลี่จิ้ง

แน่นอนว่าการแย่งคนแบบนี้เป็นแค่การแสดงตามน้ำไปอย่างนั้น เพื่อหวังผลแอร์ไทม์ความสนุกของรายการเท่านั้น

"คนต่อไปพวกเราอย่าเพิ่งแย่งเลย ยกให้เทียนเฉิงเถอะ ไม่อย่างนั้นนะเทียนเฉิง รอบบลายด์ออดิชันจะจบอยู่แล้ว ในมือคุณเพิ่งมีแค่สองคนเองนะ!" หลี่จิ้งเอ่ยขึ้นมาในตอนนี้

"ผมขอดูก่อนดีกว่าครับ อีกอย่างถึงคนในทีมจะไม่ครบ แต่ทางทีมผู้กำกับก็รับปากกับผมไว้แล้วว่าจะไม่ก้าวก่ายการตัดสินใจใด ๆ ของผมทั้งสิ้น!" กัวเทียนเฉิงเอ่ยอย่างเรียบเฉย

การที่ทีมงานรายการสามารถเชิญเขามาได้ ความจริงต้องยอมประนีประนอมไปตั้งหลายเรื่อง รวมถึงห้ามเตี๊ยมบทสร้างภาพ ต้องคัดเลือกด้วยความจริงแท้ที่สุด ด้วยเหตุนี้รอบบลายด์ออดิชันใกล้จะจบลงแล้ว กัวเทียนเฉิงถึงเพิ่งมีคนในมือแค่สองคน

ขณะที่สมาชิกทีมของกรรมการท่านอื่นต่างก็เกือบจะเต็มกันหมดแล้ว

"ราชาเพลงกัวเข้มงวดเกินไป สองคนนั้นทีมงานก็ต้องช่วยกล่อมตั้งนานกว่าจะยัดเข้าไปในทีมเขาได้"

คนต่อไปก็คือจางจื่ออั๋ง เดิมทีเขาก็เคยผ่านรายการประกวดมาแล้วหลายเวที ฝีมือจึงยอดเยี่ยมมากเช่นกัน

แต่หลังจากเขาร้องจบ กัวเทียนเฉิงก็ยังไม่ค่อยพอใจเท่าไร และยังคงไม่กดหันมาเหมือนเดิม!

การอัดเทปทั้งหมดในตอนนี้เหลือเพียงคนสุดท้ายแล้ว

เวลานี้ทุกคนต่างพากันกระซิบกระซาบ เพราะนอกจากตอนอัดเทปอีพีแรกที่กัวเทียนเฉิงยอมไว้หน้าทีมงาน ฝืนใจเลือกมาสองคนแล้ว พอมาถึงอีพีสอง จนถึงตอนนี้เขากลับแทบไม่เคยกดหันหลังมาเลยสักครั้ง!

ความจริงในมือของพวกเขาก็มีรายชื่ออยู่ และรู้ว่ามีผู้เข้าแข่งขันที่เก่ง ๆ อยู่บ้าง

แต่ทว่าเมื่อกรรมการทั้งสี่ก้มมองรายชื่อคนสุดท้าย... หลินเฟิง!

หลินเฟิง?

เห็นได้ชัดว่ากรรมการทั้งสี่ไม่คุ้นชื่อนี้เลย ต่างพากันชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตั้งใจว่าจะทำตามน้ำให้จบ ๆ ไป อัดเสร็จจะได้เลิกงานเสียที

ดังนั้นถึงแม้หลินเฟิงจะเป็นโชว์ปิดท้าย แต่อารมณ์ร่วมที่เฝ้ารอก็ถูกความเหนื่อยล้ากลืนหายไปจนหมดสิ้นแล้ว

คนดูในสตูดิโอเองก็แทบไม่หลงเหลือความอดทนแล้วเช่นกัน เพราะอย่างไรก็อัดรายการกันมาตั้งเจ็ดแปดชั่วโมงแล้ว

และในเวลานี้เอง ที่ด้านนอกอาคาร หลินเฟิงกับตากล้องเพิ่งจะวิ่งกระหืดกระหอบตรงมายังสตูดิโออัดรายการ!