ตอนที่ 21 โชว์เปิดตัวของหลินเฟิง

คนแรกที่ขึ้นเปิดเวทีคือถังจวิ้น เขานำเพลงช้าเศร้าซึ้งมาร้องให้ทุกคนฟัง ทว่าตอนอัดรายการ เขาประหม่าจนเข้าจังหวะผิด ทำให้ต้องถ่ายใหม่รอบสอง

ผลลัพธ์โดยรวมจึงไม่ได้ดีเด่นอะไร เรียกว่าอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานธรรมดาเท่านั้น

"ผู้เข้าแข่งขันคนนี้ยังร้องสู้หวังเหว่ยของปีก่อนไม่ได้เลย แต่ก็พอใช้ได้อยู่นะ" ข้อความวิ่งเริ่มพูดคุยกันแล้ว

"กรี๊ดดด ฉันยังรอลู่อวิ๋นอยู่นะ ลู่อวิ๋น ลู่อวิ๋น!"

"จางจื่ออั๋ง จางจื่ออั๋ง ฉันรักนาย!"

"ตกลงใครกันแน่ที่ทำให้โค้ชแย่งตัวกันน่ะ" ข้อความวิ่งลอยเกลื่อนจอ

คนที่สอง คนที่สาม ต่างทำผลงานได้ไม่เลว ทว่ายังไม่มีใครโดดเด่นสะดุดตาถึงขั้นว้าว

ในทางกลับกัน หยางจื้อแห่งรายการ "ชิงเกอไซ่" กลับผุดยิ้มออกมา เพราะดูผู้เข้าแข่งขันไปหลายคนแล้ว ฝีมือก็แค่นั้น ถึงจะไม่ตัดความเป็นไปได้ที่บางคนอาจจะซ่อนฝีมือเอาไว้ปล่อยทีเด็ดรอบหลังๆ ก็เถอะ

แต่โดยรวมแล้ว จุดเด่นของเทปนี้น่าจะรวมอยู่ที่ลู่อวิ๋นกับจางจื่ออั๋งแค่สองคน

คงต้องฝากความหวังไว้ที่คนคู่นี้เท่านั้น

เวลาล่วงเลยไปทีละนิด ในที่สุดก็ถึงคิวของลู่อวิ๋นเสียที

ทางด้านเฉินซ่วย ตอนนี้กำลังจิบเบียร์พลางขมวดคิ้วไปด้วย

เขารอดูหลินเฟิงมาตลอด แต่จนป่านนี้หลินเฟิงก็ยังไม่ขึ้นเวที หรือว่าจะได้โชว์ปิดท้าย?

แต่ทางรายการ "โยวเซิงอิน" จะยอมให้เด็กหน้าใหม่มาปิดท้ายรายการได้ยังไงกัน

หรือไม่ก็คงตกรอบไปแล้วจริงๆ ไม่ได้ถูกตัดต่อใส่เข้ามาในเทปนี้ จนไม่มีโอกาสแม้แต่จะโผล่หน้าออกมา

เฉินซ่วยครุ่นคิดดูแล้วรู้สึกว่าอย่างหลังน่าจะเป็นไปได้มากกว่า พอคิดได้แบบนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะผุดยิ้มลำพองใจออกมา

ขณะที่การปรากฏตัวของลู่อวิ๋นทำให้ข้อความวิ่งบนหน้าจอพุ่งพรวดขึ้นมาทันที

เพราะในวิดีโอแนะนำตัวมีคลิป VCR ที่ลู่ว่านหว่านพี่สาวของเขามาช่วยส่งกำลังใจให้ด้วย!

"เขาเป็นน้องชายของลู่ว่านหว่านเหรอเนี่ย"

"ว่าแล้วเชียว คอมเมนต์วิ่งอย่างกับคนบ้าคลั่ง"

"แชมป์ครั้งนี้ต้องเป็นของลู่อวิ๋นแน่นอน!"

"มาแล้ว มาแล้ว สู้ๆ นะลู่อวิ๋น!" ข้อความวิ่งเหมือนมีหน้าม้าถูกจ้างมาปั่นกระแสโดยเฉพาะ พากันสแปมชื่อลู่อวิ๋นไม่หยุด

เสียงดนตรีดังขึ้น ลู่อวิ๋นเริ่มเปล่งเสียงร้อง

นี่ก็เป็นเพลงแต่งใหม่เช่นกัน ได้ยินมาว่าลู่ว่านหว่านพี่สาวของลู่อวิ๋นติดต่อคนในวงการให้แต่งขึ้นเพื่อเขาโดยเฉพาะ หวังจะช่วยดันให้เขาดังเป็นพลุแตกในชั่วข้ามคืน

ด้านลู่อวิ๋นเมื่อเห็นข้อความวิ่งมีแต่คนพิมพ์ชื่อเขา ก็เผยรอยยิ้มออกมา

"ทำไมกัวเทียนเฉิงยังไม่กดหันมาสักทีล่ะ"

"กัวเทียนเฉิงเข้มงวดจังเลย"

"หันแล้ว หันแล้ว หลี่จิ้งหันมาแล้ว!"

"เพลงนี้เพราะมากเลยนะ ทำไมราชาเพลงกัวถึงไม่กดหันล่ะ"

"ทำไมหันแค่สองคนเองล่ะ" ผู้คนในคอมเมนต์วิ่งต่างพากันสงสัย

เพราะถ้าหันแค่สองคน แปลว่าลู่อวิ๋นไม่ใช่คนที่โค้ชทั้งสี่คนแย่งตัวกันแน่นอน

สุดท้ายลู่อวิ๋นก็เลือกหลี่จิ้ง คนแรกที่กดหันเก้าอี้มาให้เขา

"เพลงนี้เพราะดีนะ ทำได้ดีจริงๆ"

"ชอบสุดๆ เขาหล่อมาก หน้าตาดีคือถูกต้องที่สุด!" สาวๆ หลายคนส่งข้อความวิ่งรัวๆ

"เขาร้องเพลงเก่งมากเลย"

นี่เป็นเพราะทีมงานฝ่ายเสียงตัดต่อจูนเสียงมาให้แล้ว ถึงแทบจะฟังไม่ออกว่ามีจุดบกพร่องตรงไหน

คนต่อไปคือจางจื่ออั๋ง

การปรากฏตัวของจางจื่ออั๋งทำให้ข้อความวิ่งคึกคักขึ้นมาอีกครั้ง ทว่าสุดท้ายเขาก็ได้เก้าอี้หันมาแค่สามตัวเท่านั้น

"อะไรกันเนี่ย ราชาเพลงกัวไม่ยอมหันอีกแล้ว ตาไม่ถึงจริงๆ เลย จื่ออั๋งของเราเก่งขนาดนี้!"

"เพลงนี้ร้องเพราะมากจริงๆ นะ!"

"เพลงยอดเยี่ยมขนาดนี้ยังไม่หันอีก" หลายคนรู้สึกไม่เป็นธรรมแทนจางจื่ออั๋ง

ขณะเดียวกันทางฝั่งของฉินเป่าเปา พ่อของเธอง่วงจนแทบจะหลับอยู่รอมร่อ

"ยัยหนู แกจะให้พ่อดูอะไรกันแน่เนี่ย พ่อง่วงจะตายอยู่แล้ว ขอพ่อไปนอนเถอะนะ"

"กล้าเหรอ ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะ!" ฉินเป่าเปาหยิกพ่อตัวเองไปทีหนึ่ง

ส่วนถังอ้วนที่รอมาเนิ่นนาน ในที่สุดก็ตื่นตัวมีชีวิตชีวาขึ้นมาเสียที

"ยังเหลือคนสุดท้าย!"

"หรือว่านี่จะเป็นคนที่โค้ชทั้งสี่คนแย่งตัวกัน?"

"ใช้วิธีตัดตัวเลือกดูสิ ไม่มีทางเป็นเขาหรอก!"

"ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้าย... หลินเฟิงครับ!" พิธีกรประกาศขึ้น

"หลินเฟิงเหรอ"

"นี่ใครน่ะ"

"หมอนี่เป็นใครกัน" ข้อความวิ่งในตอนนี้ลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัด ทว่าผู้คนจำนวนมากยังคงกังขา

และในวินาทีนั้นเอง บรรยากาศของรายการ "โยวเซิงอิน" ก็เริ่มเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เพราะคลิปเกาะติดเบื้องหลังของหลินเฟิงมาแล้วนั่นเอง

ก่อนผู้เข้าแข่งขันจะขึ้นเวทีมักจะมีช่วงแนะนำตัวและสัมภาษณ์สั้น ๆ เสมอ

ในกล้องเผยให้เห็นภาพหลินเฟิงเดินมุ่งหน้าออกจากตึก กำลังจะไปกินปิ้งย่างเสียบไม้

"พี่ชายคนนี้น่าสนใจดีแฮะ ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นเขาลุ้นจนเกร็งแทบตาย พี่แกกลับจะวิ่งไปกินปิ้งย่างเนี่ยนะ"

จากนั้นก็เป็นคลิปสัมภาษณ์ช่วงนั้น

"ขอถามหน่อยครับ ความฝันในการมารายการ "โยวเซิงอิน" ของคุณคืออะไรครับ"

ในกล้อง หลินเฟิงถือไม้เนื้อแกะย่างไว้ในมือข้างหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาตอบด้วยสีหน้าจริงจังสุดขีด

"เป็นเจ้าพ่อแห่งวงการบันเทิงครับ!"

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา คอมเมนต์วิ่งบนหน้าจอก็ระเบิดตู้มทันที!

"คุณพระ ไม่จริงมั้ง กล้าพูดขนาดนี้เลยเรอะ"

"ไอ้หมอนี่มันใครวะเนี่ย มั่นหน้ามาจากไหน"

"เชี่ย กล้าพูดจริงว่ะ!"

"พี่ชาย นายโคตรแน่!"

ข้อความคอมเมนต์หลั่งไหลถล่มทลายเข้ามาจนแทบจะล้นทะลักจอ

ทว่าส่วนใหญ่เป็นคำก่นด่า ก็แหงล่ะ คนธรรมดาหน้าใหม่อย่างนี้กล้าพูดจาแบบนี้ได้ยังไงกัน

แม้แต่รุ่นใหญ่ในวงการบันเทิงบางคนที่กำลังดูรายการอยู่ก็ยังขมวดคิ้วเล็กน้อย

"ลูกจะให้พ่อดูคนนี้น่ะเหรอ"

"เด็กสมัยนี้มันช่างกล้าเสียจริง!" พ่อของฉินเป่าเปาเอ่ยขึ้น

และคนที่เปิดทีวีทิ้งไว้ระหว่างเล่นไพ่ พอได้ยินประโยคนี้เข้า ต่างก็ดึงความสนใจกลับมาที่จอโทรทัศน์ทันที

"คนพรรค์นี้เนี่ยนะได้ร้องปิดท้ายรายการ"

"นี่มันลูกคนรวยจากกลุ่มทุนไหนอีกล่ะเนี่ย"

"พวกแกยังไม่ประจักษ์ถึงพลังของกลุ่มทุนซะแล้ว!" คอมเมนต์เดือดพล่านขึ้นมาอย่างยิ่ง

"ใช้วิธีเรียกร้องความสนใจแบบนี้ โคตรห่วยแตกเลยว่ะ!"

แต่ทว่า ในตอนนั้นเอง

แฟนคลับบางส่วนของหลินเฟิงก็เริ่มเข้ามาร่วมวงแล้ว

"พวกนาย อีกเดี๋ยวเตรียมคุกเข่ากราบขอขมาได้เลย!"

"พวกแกยังไม่เคยดูไลฟ์ของเขาสิ พูดจาอวดดีก็จริง แต่ฉันกล้าบอกเลยว่า เดี๋ยวพวกแกได้ร้องไห้แน่!"

"หวังว่าฟังจบแล้วจะไม่ร้องไห้นะพวก!"

"เรื่องฝีปาก ต้องยกให้พี่เฟิงของแท้!"

"เตรียมรับแรงกระแทกข้างหน้าไว้ให้ดี!"

"เตรียมรับแรงกระแทกข้างหน้าไว้ให้ดี!"

เพียงเพราะบทสัมภาษณ์สั้น ๆ ท่อนนี้ ความคาดหวังของผู้ชมก็พุ่งขึ้นจนสุดเพดาน และดันให้เรตติ้งกำลังไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ

"อาศัยแค่การสร้างกระแสแค่นี้เนี่ยนะ" ลู่อวิ๋นส่งเสียงเหยียดหยาม

"ทุกคน จำช่วงเวลานี้เอาไว้ให้ดี ต่อไปพวกนายจะเข้าใจเองว่าวันนี้มันสำคัญขนาดไหน!" ข้อความในช่องคอมเมนต์เดือดพล่านจนแทบระเบิด

จากนั้นภาพก็ตัดไปตอนที่หลินเฟิงวิ่งเหยาะ ๆ กลับมาเข้าแข่งขัน

"ยอมใจพี่ชายคนนี้จริง ๆ มั่นใจในตัวเองชะมัด!"

"ทำไมรู้สึกเหมือนเขาตั้งใจมากินปิ้งย่าง แล้วแวะมาร้องเพลงเป็นของแถมเลยวะ"

"มาเล่นตลกใช่ไหมเนี่ย"

"ไอ้ตัวฮาเอ๊ย!" คอมเมนต์ระเบิดเสียงฮือฮาขึ้นมาอีกระลอก

และแล้ว หลินเฟิงก็ก้าวขึ้นสู่เวที

""เพลงรักยามดึก" ขับร้องโดย: หลินเฟิง"

"เนื้อร้อง: หลินเฟิง"

"ทำนอง: หลินเฟิง"

"เพลงแต่งเองเหรอ" ผู้คนจำนวนไม่น้อยในคอมเมนต์ต่างพากันสงสัย

หน้าจอโทรทัศน์เวลานี้ ผู้ชมมากมายต่างรอคอยให้หลินเฟิงเริ่มร้อง เพราะประโยคที่เขาพูดเมื่อครู่นี้มันช่างโอหังเหลือเกิน!

ทุกคนอยากจะเห็นนักว่า ฝีมือระดับไหนกันถึงทำให้คนคนหนึ่งกล้าพองลมหลงตัวเองได้ขนาดนี้!

แสงไฟบนเวทีมืดสลัวลง!

ดนตรีท่อนอินโทรเริ่มบรรเลง!

เสียงร้องเปิดฉากด้วยความอ้างว้าง พรรณนาถึงค่ำคืนอันไม่อาจข่มตานอนด้วยอารมณ์เปลี่ยวเหงาจับใจ

ตึ้ง!

ภาพในกล้องตัดไปที่กัวเทียนเฉิงซึ่งกดปุ่มหมุนเก้าอี้ลงไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

"เชี่ย ในที่สุดราชาเพลงกัวก็กดแล้ว!"

"บ้าเอ๊ย ร้องแค่ประโยคแรกก็กดเลยเนี่ยนะ!"

"นี่น่ะเหรอพลังของกลุ่มทุน"

"เชี่ยเอ๊ย เชี่ยจริง ๆ!"