ตอนที่ 4 ถังอ้วน

ตอนที่หลินเฟิงเดินออกจากคอนเสิร์ต เขาตอบข้อความบอกเลิกที่จางเจียเจียส่งมาเพียงคำสั้น ๆ ว่า "ตกลง" จากนั้นก็บล็อกเบอร์ทิ้งทันที!

คำว่า "ตกลง" เพียงคำเดียว เป็นตัวแทนของการตัดขาดความสัมพันธ์กับจางเจียเจียอย่างสิ้นเชิง

หลินเฟิงถือโทรศัพท์ไว้ในมือพลางฟังเสียงโห่ร้องของผู้ชมที่ดังมาจากด้านหลัง วงการบันเทิงของโลกใบนี้ หลินเฟิงคนนี้มาแล้ว!

เริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้!

เขาจะใช้ความบันเทิงและวัฒนธรรมจากดาวสีน้ำเงิน สั่งสอนโลกใบนี้ให้รู้ซึ้งว่าอะไรคือความบันเทิงและวัฒนธรรมที่แท้จริง!

ในเวลาเดียวกัน ณ หลังเวทีรายการวาไรตี้ประกวดร้องเพลงรายการหนึ่ง จางเจียเจียในชุดหรูหราเต็มยศก็เพิ่งอัดรายการเสร็จเช่นกัน

เธอคือแฟนสาวของหลินเฟิง อ้อ ไม่ใช่สิ แฟนเก่าต่างหาก

ข้างกายเธอมีผู้หญิงคนหนึ่งเดินตามมาด้วย ซึ่งก็คือพี่สาวของเธอนั่นเอง

"คืนนี้เธอทำได้ดีมากเลยนะ พี่เพิ่งไปคุยกับผู้กำกับมา ถึงจะบอกไม่ได้ว่าพรุ่งนี้เธอจะดังเปรี้ยงปร้างในชั่วข้ามคืน แต่เพลงที่เธอเพิ่งร้องไปน่าจะทำให้คนดูจดจำได้แน่นอน"

"พอถึงวันพรุ่งนี้ บริษัทก็จะทุ่มเงินซื้อกระแสให้เธอ ถึงตอนนั้นเธอก็จะได้เป็นนักร้องที่เดบิวต์อย่างเป็นทางการแล้ว" พี่สาวของจางเจียเจียเอ่ยอย่างอารมณ์ดี

"จริงสิ ยังมีข่าวดีอีกเรื่องจะบอกเธอด้วยนะ!"

"หลินเฟิงเซ็นสัญญาเก็บรักษาความลับแล้ว"

เมื่อได้ยินคำนี้ จางเจียเจียที่เดิมทีกระสับกระส่ายและตึงเครียดก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด

"เซ็นแล้วก็ดีค่ะ" จางเจียเจียเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา ดูเหมือนเธอจะสนใจแค่เรื่องที่หลินเฟิงเซ็นสัญญาหรือไม่ โดยไม่ได้สนใจเรื่องอื่นเลยแม้แต่น้อย

"พอการแสดงคืนนี้จบลง พรุ่งนี้เธอก็กลายเป็นบุคคลสาธารณะแล้ว โชคดีที่เจ้าหลินเฟิงนั่นรู้ความ ยอมเซ็นสัญญานี่แต่โดยดี ไม่อย่างนั้นคงได้ทำลายอนาคตของเธอพังหมดแน่" พี่สาวของจางเจียเจียกล่าว

"ในที่สุดก็สลัดไอ้ปรสิตตัวนี้หลุดไปได้เสียที!"

"พรุ่งนี้บริษัทจะลงเงินโปรโมตให้เธอ แล้วก็จับคู่จิ้นกับเฉินซ่วย!"

"เฉินซ่วยมีราชินีเพลงคอยหนุนหลังและช่วยดันให้เขาเดบิวต์ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พรุ่งนี้เขาต้องดังระเบิดแน่ เธอต้องคอยเกาะกระแสเขาไว้ให้มาก ๆ นะ!"

"ตอนนี้ไม่รู้มีคนอยากเกาะแข้งเกาะขาเฉินซ่วยมากแค่ไหน เธอนี่โชคดีจริง ๆ"

"เบื้องหลังก็คอยเอาอกเอาใจเขาดี ๆ ให้เขาคอยดึงคอยดันเธอไปด้วย" พี่สาวของจางเจียเจียกำชับ

"จำไว้ให้ดี พรุ่งนี้เธอจะกลายเป็นคนในวงการบันเทิงแล้ว คนอย่างหลินเฟิงชาตินี้ไม่มีทางได้ข้องแวะกับเธออีก ไม่อย่างนั้นเฉินซ่วยจะไม่พอใจเอาได้"

"ต่อไปในโลกของเธอจะต้องไม่มีคนอย่างหลินเฟิงอยู่อีก"

"พี่คะ เตือนไว้หน่อยนะ ฉันไม่รู้จักคนชื่อหลินเฟิงอะไรนั่นหรอก ไม่เคยรู้จักเลยด้วยซ้ำ!" จางเจียเจียพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

หลินเฟิงปั่นจักรยานสาธารณะอยู่ร่วมชั่วโมงกว่าจะกลับมาถึงห้องเช่า ห้องนั้นไม่ใหญ่จึงดูแออัดคับแคบมาก

สภาพความเป็นอยู่ซอมซ่ออย่างยิ่ง นอกจากผ้าห่มบาง ๆ และของใช้ในชีวิตประจำวันไม่กี่ชิ้นแล้ว ก็ไม่มีอะไรอื่นอีก

บนโต๊ะยังมีหมั่นโถวแป้งขาวแข็งโป๊กวางอยู่อีกสองลูก ซึ่งน่าจะเป็นอาหารเย็นของหลินเฟิง

ยากจะจินตนาการได้ว่าคนที่ทำงานพิเศษหลายอย่างและหาเงินได้เดือนละหลายหมื่นอย่างหลินเฟิง จะมีสภาพความเป็นอยู่ที่ย่ำแย่ถึงเพียงนี้

ยอมทุ่มเทเป็นไอ้ขี้ประจบจนหยดสุดท้าย แต่บั้นปลายกลับไม่เหลืออะไรเลย!

แม้กระทั่งเมื่อคืนก่อน หลินเฟิงของโลกใบนี้ก็สิ้นใจตายอยู่ที่ตรงนี้นี่เอง

สุดท้ายเขาก็ยอมทำตามความปรารถนาของจางเจียเจีย เพราะอย่างไรเสียเธอก็อยากให้เขาตาย ๆ ไปอยู่แล้ว

และก็เป็นจังหวะนั้นเอง ที่ทำให้หลินเฟิงจากดาวสีน้ำเงินข้ามมิติมายังร่างนี้

ทว่าในวันพรุ่งนี้ ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ดึกสงัดแล้ว ทางฝั่งของหลินเฟิงเข้านอนพักผ่อนไปเรียบร้อย

ทว่าบนโลกอินเทอร์เน็ตกลับกำลังเดือดเป็นไฟ

"เชี่ย เพลงโคตรเทพ ใครเป็นคนร้องวะเนี่ย?"

ผู้ชมในคอนเสิร์ตได้อัดคลิปตอนที่หลินเฟิงร้องเพลง "สิบปี" เอาไว้ และโพสต์ลงบนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น ซึ่งเดิมทีคอนเสิร์ตของราชินีเพลงก็มีกระแสและยอดการเข้าชมมหาศาลอยู่แล้ว

ยิ่งเพลงนั้นเรียกได้ว่าตบหน้าวงการเพลงของโลกนี้จนแหลกละเอียด เพราะวงการเพลงที่นี่ตลอดสิบปีที่ผ่านมา อย่าว่าแต่เพลงเพราะ ๆ เลย แม้แต่เพลงป๊อปติดหูธรรมดา ๆ สักเพลงก็ยังหาแทบไม่ได้

"กราบคารวะตัวพ่อเลย กลางดึกแบบนี้ฟังแล้วร้องไห้เลยกู!"

"เอาเข่าฉันไปเลย กราบแทบเท้า!"

"ทำไมฉันรู้สึกว่าหลังจากนั้นราชินีเพลงแทบจะไม่กล้าร้องต่อบนเวทีเลยล่ะ?"

"มีข่าววงในแว่วมาว่า ค่ายเทียนอวี๋พยายามจะดันลูกคนรวยคนหนึ่ง ถึงขนาดลงทุนให้ราชินีเพลงช่วยดันให้เกิด แต่ไอ้งี่เง่านั่นดันโง่เชิญเทพเจ้าขึ้นไปบนเวทีด้วยตัวเองซะงั้น"

"คงกะจะหาคนธรรมดาขึ้นไปเหยียบให้ตัวเองดูเด่นแหละมั้ง แต่ผลคือเตะเข้าใส่แผ่นเหล็กกล้า ไม่สิ ชนเข้ากับตึกระฟ้าเลยต่างหาก 5555!"

ในเวลานี้ เฉินซ่วยที่กำลังมองดูกระแสความนิยมและหัวข้อการพูดถึงเพลง "สิบปี" ก็เริ่มตื่นตระหนกขึ้นมาแล้ว

"บัดซบ! บัดซบเอ๊ย!" เฉินซ่วยกวาดข้าวของบนโต๊ะทิ้งพลางคำรามลั่นด้วยความเดือดดาล

แม้ว่าเขาจะทุ่มเงินซื้อยอดทราฟฟิกและจงใจทำการตลาดโปรโมตตัวเองแค่ไหน แต่ประเด็นที่ชาวเน็ตพูดถึงกันก็ยังคงเป็นคนธรรมดานิรนามคนนั้นอยู่ดี!

เฉินซ่วยเหรอ?

ใครรู้จักกันล่ะ?

จากที่ควรจะเป็นนักร้องรุ่นใหม่ที่ได้ราชินีเพลงช่วยดันจนโด่งดังชั่วข้ามคืน ตอนนี้กลับกลายสภาพเป็นแบบนี้ไปได้

ยังดีที่ตอนถ่ายคลิป ด้วยระยะทาง แสงไฟ และปัจจัยอื่น ๆ ทำให้ถ่ายหน้าหลินเฟิงได้ไม่ชัดเจน ตอนนี้ทุกคนจึงยังไม่รู้ว่าคนธรรมดานิรนามคนนี้คือใครกันแน่!

ส่วนอีกด้านหนึ่ง เวลานี้ล่วงเลยเข้าตีสองแล้ว ทว่าโทรศัพท์ของหลินเฟิงกลับดังขึ้น

"หลินเฟิง คนที่ร้องเพลง "สิบปี" วันนี้คือนายใช่ไหมวะ?!" ปลายสายส่งเสียงร้องถามมาอย่างตื่นเต้น

หลินเฟิงถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่านี่คือถังอ้วน เพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กจนโตของหลินเฟิงในโลกใบนี้

"นายรู้ได้ยังไงว่าเป็นฉัน?" หลินเฟิงถามอย่างแปลกใจ

"เสียงของนาย ต่อให้กลายเป็นเถ้าถ่านฉันก็จำได้เว้ย"

"สุดยอดไปเลยเพื่อนเอ๊ย นายจะดังระเบิดแล้ว ฉันจะเกาะขานายไว้ให้แน่นเลย!"

"เปิดประตู เร็วเข้า รีบเปิดประตู!" เสียงดังขึ้นจากโทรศัพท์พร้อม ๆ กับเสียงเคาะประตูโรงรถของหลินเฟิง

พอหลินเฟิงเปิดประตูออกไป ก็เห็นถังอ้วนยืนอยู่ตรงหน้าประตูแล้ว

เวลานี้ถังอ้วนดูตื่นเต้นยิ่งกว่าตัวหลินเฟิงเองเสียอีก

"ฉันรู้อยู่แล้ว ฉันรู้อยู่แล้วว่านายไม่ได้กระจอกอย่างที่พวกนั้นพูด จางเจียเจียผู้หญิงคนนั้นเลิกกับนายแล้วใช่ไหม?" ถังอ้วนพูดโพล่งออกไป แต่แล้วก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ทันที จึงทำสีหน้าขอโทษขอโพย

"ผ่านไปแล้วล่ะ ฉันไม่ได้ใส่ใจหรอก" หลินเฟิงตอบอย่างเฉยชา

"งั้นก็ดีแล้ว ฉันจะบอกให้นะ ผู้หญิงคนนั้นต้องเสียใจภายหลังแน่นอน ร้องไห้คุกเข่าขอให้นายยกโทษให้ชัวร์!" ถังอ้วนพูดพลางโบกไม้โบกมืออย่างออกรส

"โคตรมีพรสวรรค์เลยว่ะ นายไม่รู้หรอก เพลงของนายเพลงเดียวทำเอาฉันคิดถึงรักแรกตั้งแต่สมัยอนุบาลยันมหาวิทยาลัยครบทุกคนเลย!"

"ดึกดื่นป่านนี้ไม่ยอมหลับยอมนอน นายถ่อมาหาฉันทำไมเนี่ย?"

"มาเกาะขาทองคำไง พี่เฟิง ต่อไปนี้ฉันจะติดตามพี่! คราวนี้ไม่ต้องมาพูดเรื่องศักดิ์ศรีหรือพึ่งพาตัวเองอะไรทั้งนั้นแล้วนะ ไปกับฉัน ฉันจะพานายไปนอนโรงแรม" ถังอ้วนดึงแขนหลินเฟิงพลางเอ่ยขึ้น

ครอบครัวของถังอ้วนมีฐานะมั่งคั่ง ได้ยินว่าที่บ้านรวยมาก

ก่อนหน้านี้ถังอ้วนจึงเคยเอ่ยปากช่วยเหลือหลินเฟิงอยู่หลายครั้ง ทว่าก็ถูกหลินเฟิงปฏิเสธไปเสียทุกรอบ

หลินเฟิงคนก่อนไม่เพียงแต่เป็นไอ้โบ้ แต่ยังเป็นไอ้โบ้ที่มีศักดิ์ศรีค้ำคอเสียด้วย!

ทว่าหลินเฟิงในตอนนี้กวาดตามองรอบโรงรถ โดยเฉพาะหมั่นโถวแป้งขาวที่ทิ่มแทงสายตานั่น แล้วจึงตัดสินใจขึ้นรถไปกับถังอ้วนอย่างเด็ดขาด

หลังจากจัดการเรื่องโรงแรมเสร็จสรรพ ถังอ้วนก็ตื่นเต้นจนแทบไม่ได้หลับทั้งคืน มัวแต่นั่งรอดูหลินเฟิงดังเปรี้ยงปร้าง

กระทั่งฟ้าสางของวันถัดมา ถังอ้วนที่ขอบตาดำคล้ำเป็นหมีแพนด้าก็ยังคงนั่งรอต่อไป

ตอนตีห้า ถังอ้วนก็ออกไปซื้ออาหารเช้ากลับมาแล้ว หลินเฟิงกำลังจะดังระเบิด เขาจึงกระตือรือร้นยิ่งกว่าเจ้าตัวเสียอีก

จนถึงเจ็ดโมงเช้า หลินเฟิงเพิ่งจะตื่นนอน ก็ได้ยินเสียงถังอ้วนกำลังสบถด่าใครบางคนอยู่พอดี!

"แม่งโคตรหน้าด้านเลย!"

"มีอะไรเหรอ?" หลินเฟิงเอ่ยถาม