ตอนที่ 234 หวงเสี่ยนแทบคลั่ง สภาพจิตใจของผีพนัน

"ขนาดฉันเรียนเอกอุปรากรจีนยังไม่เคยรู้เลยว่าเอาช่องเสียงงิ้วมาใช้แบบนี้ได้ ครั้งก่อนคนที่เปิดโลกใบใหม่ให้ฉันก็คือเซียวเหยียน พอฉันก้าวออกมา คนแรกที่ฉันได้เห็นก็ยังคงเป็นเซียวเหยียนอยู่ดี"

เสียงร้องถ่ายทอดภาพสายฝนสาดกระทบใบตองแห้ง โปรยปรายอย่างโดดเดี่ยวผ่านพ้นไปค่ำคืนแล้วค่ำคืนเล่า

เคล้าคลอไปกับความรู้สึกเฝ้ารอเสียงฟ้าร้องแห่งวสันต์ เพื่อคอยเตือนสติว่าแท้จริงแล้วในใจนั้นรักใคร