ตอนที่ 67 ปล่อยเพลง สุราคารวะ

"ปั๋วอวี่ไม่ต้องกลัวนะ พวกเราคอยหนุนหลังเธออยู่"

"เฮ่อเจียเฉิน ในฐานะบุคคลสาธารณะ คุณมีวุฒิภาวะแค่นี้เหรอ ออกมาขอโทษพี่อวี่ของพวกเราเดี๋ยวนี้นะ"

"เฉินปั๋วอวี่ นายอย่าใจดีเกินไปสิ ไม่อย่างนั้นจะโดนคนอื่นรังแกเอานะ"

ตกดึก แฮชแท็กคำค้นหาของเฮ่อเจียเฉินก็กลายเป็น #เฮ่อเจียเฉินขอโทษ# ไปเสียแล้ว

เซียวเหยียนมองดูกระแสสังคมที่ไม่มีทีท่าว่าจะซาลง ซ้ำยังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ กระทั่งเริ่มมีการขุดคลิปวิดีโอสมัยที่เฮ่อเจียเฉินอยู่เกาหลีมาพาดหัวข่าวเกินจริง

ถึงขั้นมีคนประโคมข่าวว่าเฮ่อเจียเฉินไม่รักชาติออกมาแล้วด้วยซ้ำ~

เซียวเหยียนรู้สึกว่าเรื่องนี้ชักจะล้ำเส้นเกินไปแล้วจริง ๆ

"พี่เหยียน หรือเราจะปล่อยคลิปที่เฉินปั๋วอวี่ลงมือทำร้ายคนออกมาดีครับ"

เซียวเหยียนเอ่ยถาม "ทางบริษัทของเจียเฉินไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลยเหรอ"

พอพูดถึงต้นสังกัดของเฮ่อเจียเฉิน จ้าวหมิงหล่างก็อดเบะปากไม่ได้

"บริษัทนั้นห่วยแตกสิ้นดีเลยครับ นอกจากออกแถลงการณ์มาฉบับเดียวก็ไม่ทำอะไรอีกเลย แม้แต่คอมเมนต์แย่ ๆ พวกแฟนคลับยังต้องรวมตัวกันช่วยตามลบเองเลย"

"ตามปกติแล้ว การที่เฮ่อเจียเฉินถูกใส่ร้ายขนาดนี้ ต่อให้บริษัทจะไม่ปล่อยข่าวฉาวเรื่องอื่นเพื่อช่วยเบี่ยงเบนประเด็น แต่อย่างน้อยก็ควรให้ฝ่ายกฎหมายฟ้องร้องพวกที่กุเรื่องขึ้นมาสิครับ แต่นี่รู้สึกเหมือนพวกเขากำลังปล่อยเกียร์ว่างไม่ทำอะไรเลย"

นี่เป็นปัญหาเรื่องศักยภาพของค่ายต้นสังกัด เซียวเหยียนนิ่งคิดไปครู่หนึ่งแล้วถามขึ้นว่า "นายตัดต่อวิดีโอเป็นไหม"

แน่นอนว่าจ้าวหมิงหล่างทำเป็นอยู่แล้ว เรื่องนี้ถือเป็นทักษะติดตัวของเขา "เป็นสิครับ"

"งั้นนายช่วยตัดต่อวิดีโอสักตัวได้ไหม ไปหาฟุตเทจจากเรื่องที่เจียเฉินเคยแสดง ตัดออกมาเป็นคลิปสักคลิป ธีมประมาณเด็กหนุ่มผู้อดทนแบกรับความยากลำบากแล้วถือกำเนิดใหม่จากกองเพลิงอะไรทำนองนั้น"

จ้าวหมิงหล่างคิดตามแล้วบอก "ยากนิดหน่อย แต่ผมทำได้ครับ เพียงแต่รวบรวมฟุตเทจคงต้องใช้เวลาพอสมควร ยังไงก็น่าจะมีสี่ห้าชั่วโมง"

เซียวเหยียน "งั้นฝากนายด้วยนะ แล้วคลิปก็ไม่ต้องใส่เพลงประกอบ เอาความยาวสักสามสี่นาทีก็พอ"

จ้าวหมิงหล่างรับหน้าที่ไป แต่ก็ยังอดสงสัยไม่ได้ "พี่เหยียนจะทำอะไรเหรอครับ"

เซียวเหยียนกล่าว "นี่เป็นวิกฤตสำหรับเจียเฉิน แต่ก็เป็นโอกาสในเวลาเดียวกัน ถ้าเราแค่ปล่อยคลิปที่เฉินปั๋วอวี่ทำร้ายคนออกไป อาจช่วยคืนความบริสุทธิ์ให้เจียเฉินได้ก็จริง แต่ต้นสังกัดของเฉินปั๋วอวี่ทรงอิทธิพลมาก สำหรับพวกเขา แค่ไม่กี่วันก็ทำให้เรื่องของเฉินปั๋วอวี่เงียบหายไปได้แล้ว"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการตัดต่อคลิปของพี่เฮ่อล่ะครับ"

เซียวเหยียนตอบ "เพราะอินเทอร์เน็ตมีความทรงจำยังไงล่ะ การใช้คลิปนี้ ข้อแรกก็เพื่อช่วยผลักดันเจียเฉิน ทำให้คนเห็นว่าเขาเป็นคนเข้มแข็งและมุ่งมั่น จะปล่อยให้เขาโดนด่าฟรี ๆ ไม่ได้หรอก อย่างน้อยก็ต้องได้อะไรตอบแทนกลับมาจากเรื่องนี้บ้าง"

"ข้อสอง หวังว่าในอนาคตคนที่ย้อนกลับมาดูคลิปนี้จะได้จำได้ว่า ตอนนั้นเฉินปั๋วอวี่รังแกเจียเฉินยังไง"

จ้าวหมิงหล่างเข้าใจประเด็นสำคัญได้ทันที หากครั้งนี้เฮ่อเจียเฉินพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้ ในอนาคตยิ่งเขาโด่งดังมากแค่ไหน คลิปนี้ก็จะยิ่งดังตามไปด้วย ตราบใดที่คลิปนี้ยังอยู่ เรื่องของเฉินปั๋วอวี่ก็จะถูกขุดขึ้นมาพูดถึงไม่รู้จบ

"ให้ตายสิพี่เหยียน พี่ไม่ไปทำการตลาดนี่เสียของจริง ๆ นะครับ"

"เลิกพูดไร้สาระแล้วรีบไปทำได้แล้ว ฉันเองก็ต้องไปทำเพลงให้เสร็จเหมือนกัน"

ทั้งสองคนแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง เซียวเหยียนกลับเข้าห้องแล้วเริ่มลงมือแต่งเพลง~

เซียวเหยียนแต่งเพลงเสร็จตอนห้าทุ่มกว่า แต่จ้าวหมิงหล่างยังตัดต่ออยู่ เซียวเหยียนจึงนั่งรออยู่บนโซฟา จนกระทั่งตีหนึ่งของคืนนั้น ในที่สุดจ้าวหมิงหล่างก็ตัดต่อเสร็จเรียบร้อย

เซียวเหยียนง่วงจนน้ำตาเล็ด เขาหาวหวอดใหญ่ จากนั้นก็นำเพลงมาใส่ประกอบคลิปของจ้าวหมิงหล่าง แล้วแชร์ลิงก์ลงเวยปั๋ว

"ทุกคนนอนกันหรือยังครับ เพลงใหม่ปล่อยแล้วนะ ครั้งนี้มีเอ็มวีมาด้วย ฟังจบแล้วรีบนอนกันล่ะครับ"

ในเวลาเดียวกัน จ้าวหมิงหล่างก็ได้ส่งคลิปที่เฮ่อเจียเฉินถูกทำร้ายไปให้กลุ่มแฟนคลับของเฮ่อเจียเฉิน พอทางบ้านแฟนคลับเห็นคลิปก็ตื่นตัวกันยกใหญ่ราวกับเพิ่งซดกาแฟเข้าไปสิบขวด

พวกเขาพลิกค้นนิยายต้นฉบับเรื่อง "ไห่ถังแดง" กันข้ามคืน มาร์กฉากตอนนี้ออกมาเทียบกับคลิปวิดีโอ เพื่อบอกทุกคนว่าตามบทแล้วฉากนี้ควรจะเป็นเฮ่อเจียเฉินที่โกรธจัดจนต่อยพระรอง แต่ผลลัพธ์คือพระรองกลับลงมือต่อยพระเอกแทน

แถมด้านหลังยังแนบคลิปที่เฉินปั๋วอวี่พูดเองว่าตนคิดว่าฉากนี้ควรจะเล่นแบบนี้ จนมีคนกดรีโพสต์พร้อมกันนับแสนคน

แฟนคลับของเซียวเหยียนต่างเข้ามาแสดงความคิดเห็น :

"กรี๊ดดดดดด พี่คะ พี่ขา!"

"แย่แล้ว ๆ มีบทเรียนจากคราวก่อน ตอนนี้เลยไม่กล้ากดฟังเพลงนี้เลย กลัวว่ายิ่งฟังจะยิ่งตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ แต่ก็หักห้ามใจไม่ไหว ทำไงดีเนี่ย"

"@พี่เหยียน ช่วยให้เกียรติเวลากลางค่ำกลางคืนหน่อยได้ไหม ถึงฉันจะยังไม่นอน แต่ก็ไม่ได้อยากโต้รุ่งนะ"

"เอ๊ะ พระเอกเอ็มวีคนนี้คือเฮ่อเจียเฉินเหรอ"

แฟนคลับของเซียวเหยียนเข้ายึดพื้นที่ฮอตเสิร์ชบนเวยปั๋วอย่างรวดเร็ว ส่วนแฟนคลับของเฮ่อเจียเฉินก็เข้ามาร่วมดันกระแสด้วยเช่นกัน

กลางดึกสงัด ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างกดเปิดเพลงที่มีชื่อว่า "รินสุรา" เสียงร้องของเซียวเหยียนดังแว่วออกมาจากในนั้น

"ชนจอกสุราเล็ก ๆ พลอยได้อาศัยบารมีเธอสักครา"

"ถึงอย่างไรวันนี้ก็โกหกไปแล้วว่าปวดหัวคอแห้งผาก"

"แอบอู้งานงีบหลับสักวัน คงไม่เสียหายอะไรนักหนา"

"ใครเป็นคนถักตาข่าย ก็ให้คนนั้นรับผิดชอบเก็บกวาดไป"

"ทุ่มเทวัยเยาว์ทั้งหมดทิ้งลงทะเล ได้ยินเพียงเสียงตกกระทบน้ำแว่วมา"

"วีรบุรุษอะไรกัน สภาพมอมแมมคลุกฝุ่น แผ่นหลังเย็นยะเยือก"

"พ่นเม็ดทรายออกจากปอดสักตำลึง กลิ่นสุราคละคลุ้งสามส่วน แล้วทอดกายนอนแผ่ลงบนพื้น~"

พอยิ่งประกอบเข้ากับภาพผลงานเก่าๆ ที่เคยโดนดองของเฮ่อเจียเฉิน รวมถึงคลิปตอนที่เขาไปเป็นเด็กฝึกที่เกาหลีแล้วถูกกีดกันกลั่นแกล้งเพราะโดดเด่นเกินหน้าเกินตา แฟนคลับของเฮ่อเจียเฉินเห็นแล้วก็ถึงกับบ่อน้ำตาแตก ร้องไห้โฮไปตามๆ กัน

"ไปเป็นเด็กฝึกที่เกาหลีตั้งสามปี ฝ่าฟันคนสามหมื่นคนจนรอดมาได้ ในฐานะคนประเทศ Y เพียงคนเดียวที่ได้เดบิวต์ ความพยายามของพี่ชายพวกเราคู่ควรแก่การได้รับความเคารพจากทุกคน"

"เดิมทีข้าคือขุนนางหนุ่มผู้หยิ่งทรนง"

"ไม่ศรัทธาในภูตผี ไม่เชื่อใจในมนุษย์"

"ครั้นตักตวงบุญคุณความเมตตาบนโลกมนุษย์จนหมดสิ้น"

"ก็ชดใช้คืนทั้งหมดด้วยกายอันระหกระเหิน"

"ลาจากกัน ณ ตรงนี้ เพื่อไปพานพบ ณ ที่แห่งนั้น"

"แผดเสียงกู่ร้องปฏิเสธรสหวานอันลวงตา"

"แท้จริงแล้วใจยังปรารถนา... จะได้พบหน้ากันอีกสักครา"

~~~

วิดีโอนี้ไม่เสียแรงเปล่าที่จ้าวหมิงหล่างทุ่มเวลาตัดต่อเกือบหกชั่วโมง เนื้อเพลงท่อนนี้เข้ากันได้เหมาะเจาะกับบทบาทองครักษ์เสื้อแพรที่เฮ่อเจียเฉินเคยแสดงไว้

ชุดองครักษ์เสื้อแพรสีแดงชาดทั้งตัว พกพาไว้ด้วยดาบซิ่วชุนอันเย็นเยียบ เพื่อปกป้องหญิงคนรักที่เป็นองค์หญิงแห่งราชวงศ์ก่อน เขาจึงยอมตั้งตนเป็นศัตรูกับราชสำนักอย่างเปิดเผย

ในตรอกอันมืดมิดยามราตรี เบื้องหน้าคือประตูเมือง ใบหน้าของตัวละครที่เฮ่อเจียเฉินรับบทเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด ทั่วร่างถูกฟันนับแผลไม่ถ้วนแต่ก็ไม่ยอมล้มลง กระทั่งได้เห็นหญิงคนรักหนีพ้นประตูเมืองออกไป สายตาสุดท้ายคู่นั้นจึงกลายเป็นการจากลาชั่วนิรันดร์

"ทำไมเนื้อเพลงถึงแต่งได้ดีขนาดนี้นะ พอนึกถึงน้ำเสียงอันเด็ดเดี่ยวของพี่เหยียน ฉันก็รู้สึกเหมือนเห็นเด็กหนุ่มที่ทั่วร่างเต็มไปด้วยรอยแผลตกสะเก็ดเลย"

"ตายแล้ว ใจฉันละลายไปหมดแล้ว เมคอัพรอยแผลศึกของเฮ่อเจียเฉินโคตรจะกร้าวใจ พี่เหยียนคะขอโทษด้วยนะ ฉันขอนอกใจไปหาเมนใหม่แป๊บหนึ่งล่ะ"

~~~

"จิตใจอันเยาว์วัยเติบโตไปตามกาลเวลา"

"ไฉนต้องตื่นตระหนกและหวาดผวาไปโดยเปล่าประโยชน์"

"ล้วนเป็นหนทางที่ข้าเคยย่างก้าวผ่าน"

"ก็แค่ขมับทั้งสองข้างถูกย้อมด้วยหิมะและน้ำค้างแข็ง"

"สิบปีตรงนี้ สิบปีตรงนั้น"

"ผ่านการเคี่ยวกรำจากโชคชะตาจนหมดสิ้นเรี่ยวแรง"

"แท้จริงแล้วเพียงปรารถนา... จะได้พบหน้ากันอีกสักครา!"

~~~

คืนนี้คงนอนไม่หลับอีกคืน เพลงของเซียวเหยียนนี่มันกระทิงแดงผสมกาแฟชัดๆ ฟังจบแล้วไม่มีทางข่มตาหลับลงได้เลย

เหล่าแฟนคลับของเฮ่อเจียเฉินต่างพากันร้องไห้โฮ