ตอนที่ 68 เรื่องราวพลิกผัน พระรองใช้เงินทุนเข้ากองถ่าย

"ขอบคุณพี่เซียวเหยียนนะคะ เพลง "ยอมสุรา" เพลงนี้แต่งขึ้นมาเพื่อพี่ชายบ้านเราโดยเฉพาะเลย ในที่สุดก็มีคนมองเห็นความเหน็ดเหนื่อยและความพยายามของพี่ชายเราแล้ว"

"พรุ่งนี้ฉันมีเวรเช้าตอนตีห้าแต่นอนไม่หลับแล้ว เซียวเหยียน นายมันร้ายกาจจริง ๆ"

"พี่เหยียนร้องเพลงเพราะสุดยอดไปเลยค่ะ แต่ฉันคงต้องขอปีนกำแพงแวบหนึ่งนะ"

"เฮ่อเจียเฉิน หนุ่มน้อยสมบัติล้ำค่า ขอเก็บเข้ากรุเรียบร้อย"

เวยปั๋วของเซียวเหยียนมียอดสตรีมทะลุเก้าสิบเอ็ดล้านครั้งในเวลาเพียงสิบห้านาทีหลังปล่อยเพลงใหม่รอบดึก นอกจากจะปักหมุดอยู่บนหน้าเวยปั๋วแล้ว ยังทะยานขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตเพลงต่าง ๆ อีกด้วย

ด้วยแรงหนุนจากกระแสความนิยมของเซียวเหยียน คลิปวิดีโออีกตัวรวมถึงหัวข้อพูดคุยอีกสามเรื่องของเฮ่อเจียเฉินจึงถูกดันขึ้นติดเทรนด์ค้นหายอดนิยมตามไปด้วย

#เฮ่อเจียเฉินโดนทำร้าย#

#ใครกันแน่ที่เป็นจอมเบ่งตัวจริงในกองถ่าย#

#ใช้เงินทุนเข้ากองถ่าย#

ไม่นึกเลยว่าจะมีคนนอนดึกกันมากขนาดนี้ เหล่านักเผือกแนวหน้าต่างพากันเข้ามาแสดงความคิดเห็นอย่างล้นหลาม

"ฉันก็นึกว่าเฮ่อเจียเฉินเป็นฝ่ายรังแกคนอื่นเสียอีก ดูไปดูมา ที่แท้พระรองต่างหากที่เป็นฝ่ายรังแกคนอื่น"

"ขอแอบปล่อยข่าวนิดนึง เพื่อนฉันเป็นตัวประกอบในกองถ่าย บอกมาว่าเฮ่อเจียเฉินนิสัยดีมาก เลี้ยงชานมทุกคน แถมยังไม่ถือตัว ถ่ายข้ามวันข้ามคืนฉากบู๊ก็เล่นเองหมด มีแต่ใครบางคนที่ฝีมือการแสดงห่วยแตก ตัวประกอบเห็นแล้วยังอายแทนเลย~"

"นี่สินะข้อได้เปรียบของการใช้เงินทุนเข้ากองถ่าย การแสดงห่วยแล้วจะทำไมล่ะ ต่อให้ท่องแค่หนึ่งสองสามสี่ห้าจนจบเรื่อง แอร์ไทม์ก็ไม่ได้น้อยไปกว่าพระเอกเลยสักนิด"

"ใส่ร้ายกันชัด ๆ ฉันบอกแล้วว่ามองยังไงเฮ่อเจียเฉินก็ไม่ใช่คนแบบนั้น บทพระเอกโดนหั่นทิ้งจนเละขนาดนี้ ที่แท้ก็เพราะพระรองมีเส้นสายนี่เอง"

"เฮ่อเจียเฉินคนนี้ไม่ใช่ดาราเรื่องมากคนนั้นเหรอ เมื่อก่อนฉันค่อนข้างชอบเซียวเหยียนนะ แต่ทำไมถึงไปร่วมงานกับคนแบบนี้ได้ล่ะ"

"ขอร้องเถอะคุณความเห็นข้างบน ดึกดื่นป่านนี้ไถเวยปั่วยังอุตส่าห์หลบเทรนด์อันดับหนึ่งได้แม่นขนาดนั้นเชียวเหรอ ช่วยไปแหกตาดูหน่อยได้ไหมคะ เฮ่อเจียเฉินโดนใส่ร้ายย่ะ"

ตลอดทั้งวัน เฮ่อเจียเฉินต้องทนรับสายตาดูแคลนและค้อนขวับในกองถ่ายเรื่อง "ทะเลทรายเวิ้งว้าง" มาไม่น้อย

ทั้งทีมงาน คนมุงดู และนักแสดงสมทบต่างมองเขาด้วยสายตาเหยียดหยามเงียบ ๆ ส่วนตัวเขาทำได้เพียงพยายามมองข้ามมันไปเท่านั้น

ล่วงเลยจนถึงตีสองกว่า ในที่สุดฉากดึกของวันนี้ก็ถ่ายทำเสร็จสิ้น เฮ่อเจียเฉินกลับถึงโรงแรมแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง พลันรู้สึกเคว้งคว้างและโดดเดี่ยวจับใจ เขาอยากทักไปคุยกับเซียวเหยียนสักหน่อย แต่เวลานี้พี่เหยียนคงหลับไปแล้ว

เฮ่อเจียเฉินอยากรู้ว่ากระแสในเน็ตเป็นอย่างไรบ้างแล้ว แต่ก็กลัวว่าเปิดเวยปั๋วขึ้นมาจะเจอแต่เสียงก่นด่าตัวเอง

สำหรับศิลปิน การโดนด่าถือเป็นเรื่องปกติ ในเมื่อหาเงินได้มากขนาดนี้ มันก็นับเป็นส่วนหนึ่งของงาน แต่ความสามารถในการรับแรงกดดันไม่ได้มีติดตัวมาแต่เกิด ตอนนี้เฮ่อเจียเฉินจึงพยายามอย่างยิ่งที่จะปรับตัว

เขาถึงขั้นสับสนว่ามีแค่ตัวเองที่เป็นแบบนี้ หรือคนอื่นก็เป็นเหมือนกันกันแน่

จนกระทั่งผู้จัดการติดต่อมาอย่างกะทันหัน

"เสี่ยวเฮ่อ เธอยังไม่นอนใช่ไหม เห็นข่าวในเน็ตหรือยังคะ"

เสียงของเฮ่อเจียเฉินแหบแห้งเล็กน้อย "ยังเลยครับ ผมเพิ่งกลับถึงโรงแรม"

น้ำเสียงของผู้จัดการสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น วิธีการจัดการเรื่องนี้ของบริษัททำให้เธอรู้สึกละอายใจอยู่เหมือนกัน

หลิงเจี่ยเองก็อยากดูแลเฮ่อเจียเฉินให้ดีกว่านี้ ตอนที่เรื่องเพิ่งเริ่มบานปลาย เธอเคยยื่นเรื่องขอให้บริษัทตรวจสอบ และอยากให้ฝ่ายกฎหมายออกหนังสือเตือน

แต่ผู้บริหารบริษัทคนปัจจุบันเป็นพวกลูกคนรวยรุ่นสองที่เพิ่งเรียนจบจากต่างประเทศเพื่อมารับช่วงต่อธุรกิจครอบครัว ไม่เข้าใจเรื่องการปั้นศิลปินเลยแม้แต่น้อย การเข้ามารับช่วงดูแลบริษัทนี้ก็แค่เพื่อหาประสบการณ์และชุบตัวให้ดูดีเท่านั้น

เขาใช้ความรู้แบบงู ๆ ปลา ๆ ในวงการบันเทิง เอ่ยกับหลิงเจี่ยอย่างเย่อหยิ่งว่า

"จะไปจัดการทำไม ดังทางลบก็ถือว่าดังไม่ใช่เหรอ การเป็นศิลปิน สิ่งสำคัญที่สุดก็คือต้องมีกระแส โดนด่าจนติดเทรนด์ยังช่วยบริษัทประหยัดงบการตลาดไปได้อีกต่างหาก"

ผู้บริหารคนนี้คิดจะให้เฮ่อเจียเฉินดังจากกระแสด้านลบ โดยไม่สนใจเลยว่าเขาอาจจะโดนกระแสตีกลับจนต้องออกจากวงการไปเลยก็ได้

ทว่าเมื่อได้รับความช่วยเหลือจากเซียวเหยียน นอกจากจะพลิกสถานการณ์บนเวยปั๋วได้แล้ว ยังทำให้ชื่อเสียงของเฮ่อเจียเฉินพุ่งทะยานขึ้นไปอีก แล้วจะไม่ให้เฮ่อเจียเฉินดีใจได้อย่างไร

"เสี่ยวเฮ่อ ทำไมเธอไม่เคยบอกฉันเลยล่ะคะว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเซียวเหยียนดีขนาดนี้"

เฮ่อเจียเฉินรู้สึกงุนงงไปหมด เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับเซียวเหยียนกันแน่

"เสี่ยวเฮ่อคะ เซียวเหยียนแต่งเพลงใหม่ให้เธอด้วยนะ ความสัมพันธ์ของพวกเธอสองคนดีขนาดนี้ เธอลองถามเขาดูหน่อยสิคะว่าอยากเซ็นสัญญากับบริษัทเราไหม ทางเรายินดีให้ข้อเสนอที่ดีที่สุดเลยนะ~"

ผู้จัดการยังพูดไม่ทันจบ เฮ่อเจียเฉินก็กดตัดสายทิ้งทันที เขารีบล็อกอินเข้าเวยปั๋วอย่างรวดเร็ว

เฮ่อเจียเฉินไม่สนใจข้อความนับหมื่นที่ยังไม่ได้เปิดอ่าน เขากดตรงไปยังหน้าเวยปั่วของเซียวเหยียนทันที และเพียงพริบตาเดียวก็มองเห็นเพลงนั้นพร้อมกับชื่อของตนเองที่ถูกแท็กไว้

พอคลิกเปิดลิงก์ ภาพผลงานในอดีตทั้งหมดของเขาก็ปรากฏขึ้นเต็มจอ เคล้าคลอไปกับเสียงร้องของเซียวเหยียน ขอบตาของเฮ่อเจียเฉินเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมา ก่อนที่หยาดน้ำตาจะหยดลงบนหน้าจอ

เสียงเพลงขับขานถึงเด็กหนุ่มผู้หยิ่งทรนงและไม่ยอมก้มหัวให้ใคร

บอกเล่าถึงหัวใจอันเด็ดเดี่ยวที่ไม่ยอมเชื่อในภูตผีเทพเซียน และไม่หวั่นไหวไปกับคำพูดของใครทั้งสิ้น

เนื้อเพลง "คารวะสุรา" แทงลึกเข้าไปในก้นบึ้งหัวใจของเขาอย่างจัง

ราวกับกำลังบอกเล่าเรื่องราวของเขาตอนเพิ่งก้าวเข้าวงการบันเทิงใหม่ ๆ ชายหนุ่มที่เปี่ยมด้วยความกระตือรือร้นและไฟในการต่อสู้ แม้ตอนไปเป็นเด็กฝึกที่เกาหลีต้องซ้อมหนักหามรุ่งหามค่ำ เขาก็ยังคงกัดฟันสู้ไม่ยอมถอย

แต่ยิ่งอยู่ในวงการนี้นานเข้า ขวากหนามและความเด็ดเดี่ยวในตัวเขากลับค่อย ๆ ถูกกร่อนจนราบเรียบไปหมด

ในสายตาของพี่เหยียน ตัวเขาในอดีตเคยเป็นคนแบบนั้นด้วยงั้นเหรอ!

เนื้อเพลงท่อนต่อมาร้องว่า จิตวิญญาณอันร้อนแรงของวัยหนุ่มสาวจะยังคงเติบโตไปพร้อมกับกาลเวลา

ย้ำเตือนว่าไม่จำเป็นต้องทิ้งขว้างความหวัง หรือปล่อยให้ตัวเองต้องตื่นตระหนกหวาดผวา

นี่คือสิ่งที่พี่เหยียนต้องการบอกเขาใช่ไหม ว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวหรือกังวลอะไรเลย

เฮ่อเจียเฉินดูวิดีโอนี้พลางฟังเสียงเพลงคลอตาม แม้น้ำตาจะไหลอาบแก้มเป็นสาย แต่ในใจกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความยินดี เพราะความอัดอั้นตันใจและความเคว้งคว้างไร้ที่พึ่งทั้งหมดได้รับการปลดปล่อยออกมาแล้ว

สิ่งที่หาได้ยากที่สุดในวงการบันเทิงก็คือมิตรภาพ ความจริงตอนที่ได้กลับมาพบกับเซียวเหยียนอีกครั้ง ในใจเขายังอดกังวลไม่ได้ เพราะเห็นผู้คนมากมายในวงการนี้ค่อย ๆ เปลี่ยนไปจนไม่เหลือเค้าเดิม

เซียวเหยียนคือคนที่เขารู้สึกขอบคุณมาโดยตลอด เขาไม่มีวันลืมภาพตัวเองในสภาพทุลักทุเลที่ต้องหอบกระเป๋าเดินทางสองใบ เพียงเพราะความไม่รู้ประสีประสาจนเผลอไปล่วงเกินรุ่นพี่เข้า จึงถูกบีบให้ออกจากหอพักของบริษัท

เขาไม่กล้าบอกพ่อแม่เพราะกลัวพวกท่านจะเป็นห่วง ประกอบกับรุ่นพี่คนนั้นจงใจสั่งห้ามไม่ให้คนในบริษัทช่วยเหลือ ในตอนที่คิดว่าคงต้องไปนอนข้างถนนแล้วจริง ๆ เซียวเหยียนก็เป็นฝ่ายตามหาเขาจนเจอ จากนั้นก็ขับรถพาตระเวนหาห้องเช่า และพาไปซื้อของใช้ในชีวิตประจำวัน

บุญคุณในครั้งนั้นเขาจดจำฝังใจมาตลอด หกปีให้หลัง ในช่วงเวลาที่เขาถูกรุมด่าไปทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต บริษัทต้นสังกัดทอดทิ้ง เพื่อนฝูงคนอื่นไม่กล้าแม้แต่จะส่งข้อความวีแชตมาถามไถ่เพราะกลัวเขาจะขอให้ช่วยโพสต์เวยปั่วแก้ต่างจนพลอยโดนด่าไปด้วย แต่เซียวเหยียนกลับแต่งเพลงนี้มอบให้แก่เขา

เพลงนี้มีค่าควรแก่การทะนุถนอมรักษาไว้ตลอดชีวิต

เฮ่อเจียเฉินเปิดวีแชตในโทรศัพท์ขึ้นมาตั้งใจจะโทรหาเซียวเหยียน แต่นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตีสองแล้ว หากพี่เหยียนหลับไปแล้ว การโทรไปปลุกคงไม่ดีเท่าไร

เฮ่อเจียเฉินข่มความตื่นเต้นเอาไว้ เขาล้มตัวลงนอนอมยิ้มอยู่บนเตียง ในที่สุดเขาก็มีเพื่อนแท้แล้ว เพื่อนที่พร้อมจะแลกชีวิตให้กันได้ ความรู้สึกเช่นนี้มันช่างดีเหลือเกิน