ตอนที่ 70 ภารกิจเปิดตัว ร่วมแสดงในผลงานภาพยนตร์และโทรทัศน์

"ผมว่าเพลงนี้เข้ากับสไตล์ของ "ทะเลทราย" ของพวกเรามากเลย นายลองไปติดต่ออาจารย์เซียวเหยียนดูทีว่า จะขอซื้อลิขสิทธิ์มาเป็นเพลงประกอบได้ไหม"

เสี่ยวจ้าวดีใจยกใหญ่ เขาก็ชอบทำนองเพลงนี้มากเหมือนกัน

"ไว้ใจผมได้เลยครับผู้กำกับ เดี๋ยวผมจะรีบติดต่อไปหาอาจารย์เซียวเหยียนเดี๋ยวนี้เลยครับ"

มลทินของเฮ่อเจียเฉินถูกลบล้างจนหมดจด ส่วนเฉินปั๋วอวี่ก็โดนกระแสสังคมกดดันจนต้นสังกัดสั่งพักงานอย่างไม่มีกำหนด อนาคตในวงการบันเทิงแทบจะดับวูบลงทันที

ข่าวดีอีกเรื่องคือกองถ่ายซีรีส์ "ไห่ถังแดง" พอเห็นกระแสสังคมพลิกกลับมาเข้าข้างเฮ่อเจียเฉิน ก็รีบตัดต่อซีรีส์ใหม่ข้ามคืน ดึงฉากของเขากลับมาใส่จนครบตามเดิม เพียงแต่ความคิดเห็นของชาวเน็ตที่มีต่อเรื่องนี้กลับผิดคาดไปสักหน่อย

"เฮ่อเจียเฉินหล่อมากเลย ฉันว่านางเอกไม่คู่ควรกับเขาเลยสักนิด"

"ได้ยินมาว่าตอนหลังนางเอกลงเอยกับพระรอง ฉันว่าแบบนี้แหละดีจริง ๆ พระเอกจะได้ตั้งหน้าตั้งตาทำงานคนเดียวไปเลย"

"ฉันก็คิดว่าพระเอกอยู่เป็นโสดแล้วดูดีกว่าตั้งเยอะ ตราบใดที่ไม่มีนางเอก พระเอกก็ไร้เทียมทาน จะได้ไม่ต้องเจ็บตัวโดยใช่เหตุอีก"

"ใครบอกว่าพระเอกต้องคู่กับนางเอกล่ะ เป็นโสดก็ดีจะตาย คนฉลาดเขาไม่เอาตัวไปจมปลักกับความรักหรอก"

ด้วยความที่เนื้อเรื่องช่วงท้ายถ่ายทำไปแล้วว่าพระรองลงเอยกับนางเอก จึงแก้ไขอะไรไม่ได้อีก

ตอนแรกผู้กำกับยังกังวลว่าถ้าชาวเน็ตเห็นพระรองคู่กับนางเอกแล้วจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นดีเสียอย่างนั้น เพราะทุกคนต่างก็อยากให้พระเอกครองตัวเป็นโสดกันทั้งนั้น

แม้จะพ้นมลทินจนกลับมาโด่งดังเป็นพลุแตกอีกครั้ง แต่หลังจากผ่านมรสุมเรื่องราวทั้งหมดมา เฮ่อเจียเฉินก็ดูสุขุมและเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก

หลิงเจี่ยเดินทางมาที่กองถ่าย "ทะเลทราย" ด้วยตัวเอง เธอสั่งเครื่องดื่มเย็นมาเลี้ยงคนทั้งกองในนามของเฮ่อเจียเฉิน เพื่อหวังจะชดเชยให้เขาบ้าง

ระหว่างพักกอง หลิงเจี่ยกำลังนั่งจัดตารางงานหลังจากนี้ให้เฮ่อเจียเฉินด้วยตัวเองอยู่ในรถบ้าน

"เจียเฉิน นาฬิกาลองจินส์ติดต่อเรามาด้วยนะ เจาะจงเลยว่าอยากได้เธอไปเป็นพรีเซนเตอร์"

หลิงเจี่ยดีใจจนเนื้อเต้น นี่มันแบรนด์ลองจินส์เชียวนะ แบรนด์หรูระดับแถวหน้าเลย ตำแหน่งพรีเซนเตอร์ของแบรนด์นี้ดาราดังต่างแย่งชิงกันแทบตาย แต่นี่กลับเป็นฝ่ายติดต่อมาเลือกเฮ่อเจียเฉินเองโดยตรง

เฮ่อเจียเฉินยกน้ำขึ้นจิบสองสามอึก เขาไม่ได้มีท่าทีตื่นเต้นดีใจอย่างที่หลิงเจี่ยคิดไว้เลยสักนิด สีหน้ากลับเรียบเฉยสนิท

"หลิงเจี่ย สัญญาของผมยังขาดอยู่อีกเท่าไหร่ครับ"

มือที่กำลังเปิดเอกสารของหลิงเจี่ยชะงักกึก หัวใจพลันหล่นวูบ เธอสังหรณ์ใจไม่ดี กลัวว่าสิ่งที่ตนกังวลคงจะเกิดขึ้นจริงเสียแล้ว

ตอนนั้นหลิงเจี่ยแอบให้ผลประโยชน์กับแม่ของเฮ่อเจียเฉินเพื่อเซ็นสัญญา โดยที่เฮ่อเจียเฉินไม่ได้เต็มใจด้วย สัญญาที่เซ็นไว้จึงไม่ใช่สัญญาแบบกำหนดจำนวนปี

แต่เป็นสัญญาผูกมัดตามเป้าหมายผลงาน เฮ่อเจียเฉินต้องทำรายได้ให้บริษัทสามร้อยล้านหยวนภายในเวลาสามปี หากทำสำเร็จก่อนกำหนดก็สามารถยกเลิกสัญญาได้ล่วงหน้า แต่ถ้าทำไม่สำเร็จภายในสามปี เขาจะต้องต่อสัญญาฉบับใหม่กับบริษัทไปอีกห้าปี

นี่คือเหตุผลที่บริษัทไม่ค่อยป้อนงานสนับสนุนเฮ่อเจียเฉิน เพราะตราบใดที่เขายังทำยอดไม่ถึงเป้า บริษัทก็จะผูกมัดเขาไว้ได้ตลอดไป

หากเทียบจากชื่อเสียงของดาราในระดับเฮ่อเจียเฉิน ต่อให้ราบรื่นแค่ไหนก็คงทำได้แค่ปีละเจ็ดสิบถึงแปดสิบล้านหยวนเท่านั้น แต่เฮ่อเจียเฉินกลับทุ่มเทสู้ตายเกินไปจริง ๆ

แม้บริษัทจะไม่ค่อยผลักดัน แต่เขาก็กัดฟันรับงานแสดงและรายการวาไรตี้อย่างไม่คิดชีวิต กระทั่งช่วยโปรโมตโฆษณาพรีเซนเตอร์บนเวยป๋อด้วยตัวเอง ความตั้งใจและให้ความร่วมมือเต็มที่ทำให้แบรนด์สินค้ามากมายต่างก็ชื่นชอบเขา

เพียงแค่ปีเดียว เฮ่อเจียเฉินกลับกวาดรายได้ไปถึงหนึ่งร้อยยี่สิบล้านหยวน บริษัทกอบโกยเงินเข้ากระเป๋าอย่างเบิกบานใจ แต่ขณะเดียวกันก็เริ่มกังวล เพราะแม่ไก่ที่ออกไข่เป็นทองคำตัวนี้ สำหรับบริษัทเล็ก ๆ อย่างพวกเขาแล้ว ขอแค่มีเขาอยู่ก็แทบไม่ต้องห่วงเรื่องปากท้องไปอีกนาน

หลิงเจี่ยเองก็ปรับอารมณ์ได้เก่งไม่เบา เธอรีบคลี่ยิ้มแล้วเอ่ยกับเฮ่อเจียเฉินทันที "เจียเฉิน พี่กำลังคิดจะคุยเรื่องนี้กับเธออยู่พอดีเลย บริษัทตั้งใจจะต่อสัญญาฉบับใหม่กับเธอ ข้อตกลงคราวนี้เทียบเท่าศิลปินระดับแถวหน้าเลยนะ ทุกปีจะดันเธอเป็นอันดับหนึ่งของค่าย แล้วยังจะช่วยดีลซีรีส์ระดับ S ให้เธอถึงสองเรื่องด้วย"

หลิงเจี่ยคิดว่าตัวเองรู้จักเฮ่อเจียเฉินดี แต่คราวนี้เธอกลับอ่านสีหน้าของเขาไม่ออกเลย ยิ่งพูดก็ยิ่งขาดความมั่นใจลงไปเรื่อย ๆ

"หลิงเจี่ย ช่วยขอบคุณบริษัทแทนผมด้วยนะครับ แต่ผมไม่ได้คิดจะต่อสัญญา เมื่อทำสัญญาของผมครบตามเป้าหมายแล้ว ผมก็จะไปครับ"

หลิงเจี่ยคว้ามือเฮ่อเจียเฉินไว้ทันควัน "เจียเฉิน เธอลองคิดดูใหม่อีกทีดีไหม พี่รู้ว่าก่อนหน้านี้บริษัทจัดการเรื่องของเธอได้ไม่ค่อยดี แต่ก็ไม่ได้แปลว่าไม่ใส่ใจนะ ตอนนี้พวกเรากำลังให้บริษัทส่งจดหมายเตือนทางกฎหมายไปหาคนที่ด่าเธอแล้วล่ะ"

การส่งจดหมายเตือนทางกฎหมายมีช่วงเวลาที่ดีที่สุดของมันอยู่ คราวก่อนดาราสาวคนหนึ่งในค่ายมีข่าวฉาวเล็ก ๆ แถลงการณ์ของบริษัทก็ปล่อยออกมาภายในหนึ่งชั่วโมง ส่วนจดหมายเตือนทางกฎหมายก็ส่งตามหลังมาติด ๆ ในเวลาแค่สิบห้านาที

แต่พอเป็นเรื่องของตัวเอง แถลงการณ์ของบริษัทปล่อยออกมาตั้งแปดชั่วโมงแล้ว กลับยังไร้วี่แววจดหมายเตือนทางกฎหมายสักฉบับ เฮ่อเจียเฉินไม่ได้โง่ บริษัทมองเขาเป็นตัวอะไร ทำไมเขาจะไม่รู้

"หลิงเจี่ยครับ ผมไม่คิดจะเปลี่ยนใจแล้วล่ะครับ"

สีหน้าของหลิงเจี่ยซีดเผือดลงทันที ผลประโยชน์ที่เฮ่อเจียเฉินสร้างให้บริษัทและตัวเธอมีมากมายมหาศาล แต่คนพวกนั้นในบริษัทกลับไม่รู้จักรักษาไว้ ซ้ำยังเห็นเขาเป็นแค่เครื่องมือ คราวนี้ดีล่ะ เสียเฮ่อเจียเฉินไป บริษัทคงถึงคราวพังพินาศในไม่ช้าก็เร็ว

เพราะเมื่อคืนนอนดึกเกินไป เซียวเหยียนเลยเพิ่งตื่นเอาตอนเก้าโมงกว่า ส่วนจ้าวหมิงหล่างที่โต้รุ่งมาทั้งคืน เซียวเหยียนก็บอกให้เขากลับบ้านไปนอนชดเชยแล้ว

เซียวเหยียนลุกจากเตียง เพิ่งจะรินกาแฟให้ตัวเองสักแก้ว จู่ ๆ ในหัวก็มีเสียงดัง 'ติ๊ง' ขึ้นมา

"ภารกิจใหม่: โปรดเข้าร่วมแสดงในผลงานภาพยนตร์หรือโทรทัศน์หนึ่งเรื่อง"

เซียวเหยียนไม่ได้พูดไม่ได้ตอบอะไร มือที่ถือแก้วกาแฟชะงักค้างนิ่งสนิทอยู่กลางอากาศ

เมื่อไม่ได้รับการตอบสนอง ระบบจึงชักไม่แน่ใจขึ้นมา หรือว่าเซียวเหยียนจะไม่ได้ยิน?

"โฮสต์ ได้ยินหรือเปล่าครับ"

เซียวเหยียนได้สติ ถึงค่อยกลืนกาแฟที่อมไว้ในปากลงไป "ขอโทษที ได้ยินแล้ว"

ระบบ: "เมื่อกี้คุณเป็นอะไรไป"

เซียวเหยียนรู้สึกเก้อกระดากอยู่บ้าง ช่วงนี้ใช้ชีวิตสุขสบายเพลินไปหน่อย จนเกือบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองยังมีระบบอยู่

"คุณเงียบไปนานเกิน ผมเกือบจะลืมไปแล้วว่าคุณคือระบบ"

ตอนที่ระบบส่งเสียงขึ้นมาเมื่อกี้ เซียวเหยียนตกใจจนสะดุ้ง นึกว่าตัวเองหูแว่วไปเสียอีก ต้องใช้เวลาตั้งสามสี่วินาทีกว่าจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังมีระบบอยู่

ระบบถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก มันอยู่ตรงนี้มาตลอดแท้ ๆ แค่ไม่ชอบพูดเรื่องไร้สาระก็เท่านั้น เซียวเหยียนไม่มีเรื่องอะไรก็ไม่เคยคิดจะเรียกหา แล้วนี่คิดจะให้มันไปเลียนแบบระบบบำเพ็ญเซียนห้องข้าง ๆ เปิดบริการรับจ้างคุยแก้เหงาหรือไงกัน?

ระบบรัวรหัสขยะขึ้นมาเต็มจอ ช่างเถอะ ภารกิจของมันไม่ได้รวมถึงการคุยเป็นเพื่อนเสียหน่อย

"โฮสต์ คุณได้ยินภารกิจชัดเจนไหมครับ"

เซียวเหยียนวางแก้วกาแฟลงพลางรู้สึกขัดข้องใจอยู่บ้าง เรื่องการแสดงเนี่ย มันเป็นจุดบอดของเขาชัด ๆ ไม่ใช่เหรอ "ได้ยินชัดแล้ว แต่เมื่อก่อนแค่ร้องเพลงก็พอไม่ใช่เหรอ ทำไมตอนนี้ถึงออกภารกิจให้ไปแสดงด้วยล่ะ"

ระบบฉายตัวอักษรขนาดใหญ่ออกมา: "โปรดให้โฮสต์อ่านชื่อของระบบนี้ออกมา"

เซียวเหยียนยอมสะกดอ่านทีละพยางค์อย่างว่าง่าย "ระ-บบ-บัน-เทิง"

ระบบถึงกับจุดพลุไฟฉลองขึ้นมาสองกระบอกหลังจากที่เซียวเหยียนอ่านจบสี่พยางค์ "ถูกต้องนะคร้าบ~"

"ตั้งแต่วันแรกที่ผูกมัดกับโฮสต์ ผมก็เคยบอกไปแล้วว่าตัวเองคือระบบบันเทิง โฮสต์รู้ไหมว่าแวดวงบันเทิงน่ะครอบคลุมถึงอะไรบ้าง"

"ร้องเพลง!" เซียวเหยียนตอบอย่างหนักแน่นเด็ดขาด