ตอนที่ 71 ซื้อลิขสิทธิ์เพลง รินสุรา เซียวเหยียนจะรับงานแสดงแ

ระบบกล่าวเสริม "วงการบันเทิงครอบคลุมทั้งสายวัฒนธรรมและความบันเทิง ทั้งการร้องเพลง ภาพยนตร์ งานสังสรรค์ ไปจนถึงกิจกรรมกลางแจ้งทุกรูปแบบครับ"

เซียวเหยียนตกใจ ถ้าอย่างนั้นภารกิจในอนาคตของผมจะไม่ยิ่งจับฉ่ายไปกันใหญ่เหรอ

เสียงของระบบยังคงราบเรียบและใจเย็น "ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ ตอนผูกระบบช่วงแรก ระบบได้ดึงคีย์เวิร์ดมาสามคำตามสถานการณ์ของโฮสต์แล้ว และการมอบหมายภารกิจก็จะคัดเลือกมาจากคีย์เวิร์ดทั้งสามคำนี้"

"ขอบเขตภารกิจของโฮสต์จึงจำกัดอยู่แค่การร้องเพลงกับการแสดงเท่านั้นครับ"

เซียวเหยียนอยากรู้อยากเห็นจนทนไม่ไหว "แล้วคีย์เวิร์ดคำที่สามคืออะไรล่ะ"

"การปลดล็อกคีย์เวิร์ดคำที่สามล่วงหน้าต้องใช้ 50 แต้มสะสมครับ!"

เซียวเหยียน "..." "ไอ้ระบบหน้าเลือด!"

ระบบ "คำเตือน เนื่องจากโฮสต์ดูหมิ่นศักดิ์ศรีของระบบ จึงขอหักแต้มชดเชยให้ระบบ 30 แต้ม ขณะนี้แต้มสะสมของโฮสต์ถูกรีเซ็ตเป็นศูนย์แล้วครับ"

เซียวเหยียน ??? "จริงหรือล้อเล่นเนี่ย"

ระบบ "โฮสต์คิดว่ายังไงล่ะครับ"

เซียวเหยียนรีบเปิดหน้าต่างสถานะของตัวเองขึ้นมาดูทันที แล้วก็จริงอย่างว่า แต้มสะสมหายเกลี้ยงไม่เหลือ ชั่วพริบตานั้นเขารู้สึกน้อยใจเหมือนเด็กตัวโตที่โดนรังแก

"แกจะเกินไปแล้วนะ"

ระบบ "ผมยังทำได้เกินไปกว่านี้อีกนะครับ"

เซียวเหยียน "ผมยื่นอุทธรณ์ได้ไหม"

ระบบ "การยื่นเรื่องร้องเรียนข้ามขั้นต้องใช้ 100 แต้มสะสมครับ"

เซียวเหยียน "..."

เรื่องฝีมือการแสดงนั้น ไม่ว่าเซียวเหยียนคนก่อนหรือคนปัจจุบันก็พอกันทั้งคู่ ไม่มีคำว่าห่วยที่สุด มีแต่ห่วยยิ่งกว่า

ตัวเขาเองไม่ใช่คนเรื่องมาก ยอมรับพล็อตน้ำเน่ายุงชุมได้สบาย แต่พอย้อนกลับไปดูละครที่ 'ตัวเอง' เคยเล่นเอาไว้ ถึงได้รู้ว่าคำว่าน้ำเน่ายังน้อยเกินไปที่จะอธิบาย

แต่ภารกิจของระบบไม่ทำก็ไม่ได้ เซียวเหยียนเริ่มนึกถึงพวกผู้กำกับหลี่กับผู้กำกับซ่งขึ้นมา หรือจะลองไปเลียบๆ เคียงๆ ถามดูดีว่าช่วงนี้มีเรื่องไหนพอจะให้เขาไปโผล่สักฉากสองฉากได้บ้าง

ทว่าผลงานที่พวกผู้กำกับหลี่กำกับล้วนเป็นหนังเกรดดีมีคุณภาพ การที่ตนไปขอแจมแบบนี้จะกลายเป็นการทำร้ายอีกฝ่ายหรือเปล่า การไปสร้างความลำบากใจให้คนอื่นดูจะไร้มารยาทไปหน่อย

กำลังคิดเพลินๆ เฮ่อเจียเฉินก็โทรเข้ามา เซียวเหยียนจึงกดรับสาย

เฮ่อเจียเฉินแทบไม่ได้นอนทั้งคืน ตกเช้าซดกาแฟไปสองแก้ว ตอนนี้ไม่เพียงตาสว่าง แต่ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่ลึกๆ พอเห็นเซียวเหยียนรับสาย น้ำเสียงของเขาก็เปี่ยมไปด้วยความดีใจ

"พี่เหยียน ตื่นแล้วเหรอครับ"

เซียวเหยียนตอบกลับ "อืม ตื่นนานแล้ว กินข้าวเช้าเรียบร้อยแล้วด้วย นายเป็นไงบ้าง ในกองถ่ายราบรื่นดีไหม"

หัวใจของเฮ่อเจียเฉินพลันอบอุ่นขึ้นมา "ผมสบายดีครับพี่เหยียน ที่โทรหาก็แค่อยากจะขอบคุณพี่ครับ"

พอพูดถึงตรงนี้ เฮ่อเจียเฉินก็กลั้นสะอื้นไม่อยู่จนเสียงเริ่มสั่นเครือ

"ผม... พี่เหยียน ผมเห็นเวยปั๋วของพี่แล้ว ได้ฟังเพลง "รินสุรา" แล้วด้วย ขอบคุณพี่จริงๆ นะครับ"

เฮ่อเจียเฉินรู้ดีแก่ใจว่าเพลงนั้นสร้างผลประโยชน์ให้ตนมหาศาลแค่ไหน แถมประธานบ้านแฟนคลับยังส่งข้อความส่วนตัวมาบอกในเวยปั๋ว ทำให้เขารู้ว่าคลิปวิดีโอตอนที่เฉินปั๋วอวี่ลงไม้ลงมือใส่เขา ก็เป็นฝั่งเซียวเหยียนที่ส่งไปช่วยเช่นกัน

เซียวเหยียนรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดในใจของเฮ่อเจียเฉิน เด็กหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ หากเป็นคนทั่วไปก็เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยเพิ่งเริ่มทำงาน แต่เขากลับก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่ชั้นมัธยมปลาย ซ้ำยังต้องไปดิ้นรนสู้ชีวิตที่เกาหลีถึงห้าปี ย่อมต้องผ่านความยากลำบากมาสารพัดอย่างแน่นอน

"เกรงใจอะไรกัน คนกันเองทั้งนั้น ฉันเชื่อว่าถ้าฉันมีปัญหา นายก็ต้องช่วยฉันเหมือนกัน"

เฮ่อเจียเฉินเอ่ยหนักแน่นราวกับให้คำมั่นสัญญา

"พี่เหยียนวางใจได้เลยครับ ต่อไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมจะอยู่ข้างพี่เสมอ"

พอพูดจบก็รู้สึกแหม่งๆ เหมือนกำลังแช่งให้เซียวเหยียนเจอเรื่องซวยเสียอย่างนั้น เฮ่อเจียเฉินจึงรีบเปลี่ยนคำพูดแก้เก้อทันควัน

"ผมขอให้หลังจากนี้พี่เหยียนทำอะไรก็ราบรื่น ไม่มีอุปสรรคเลยครับ"

เซียวเหยียนเข้าใจความหมายของเฮ่อเจียเฉินดี จึงหัวเราะพลางตอบ "งั้นนายก็รีบเก่งเข้าล่ะ ต่อไปฉันคงต้องพึ่งพาบารมีนายแล้ว"

เมื่อเห็นเซียวเหยียนยอมหยอกล้อด้วย เฮ่อเจียเฉินก็ดีใจจนเนื้อเต้น "พี่เหยียนวางใจได้เลยครับ ผมจะพยายามไต่เต้าขึ้นเป็นดาราระดับท็อปให้ได้!"

เซียวเหยียนเชื่อว่าเฮ่อเจียเฉินทำได้แน่นอน ความพยายามของเด็กคนนี้มีให้เห็นอยู่ชัดๆ ขอเพียงคนเราตั้งเป้าหมายแล้วมุ่งมั่นไปข้างหน้า ทั้งจักรวาลก็พร้อมจะส่งแรงหนุนช่วยผลักดันเอง

ทั้งคู่คุยสัพเพเหระกันอีกสองสามประโยค จนถึงเวลาที่เฮ่อเจียเฉินต้องเข้าฉากถ่ายทำ เขาถึงได้ยอมวางสายไป

จ้าวหมิงหล่างโต้รุ่งมาทั้งคืน แต่พอกลับบ้านไปนอนเอาแรงเต็มอิ่มตลอดช่วงเช้า ก็กลับมาทำงานต่อด้วยพลังงานที่ล้นเปี่ยม

เซียวเหยียนเห็นจ้าวหมิงหล่างแล้วยังอดเป็นห่วงไม่ได้ "นายไม่ต้องนอนต่ออีกสักสองสามชั่วโมงจริง ๆ เหรอ"

จ้าวหมิงหล่างตอบอย่างกระฉับกระเฉง "พี่เหยียน ผมพักผ่อนเต็มอิ่มแล้วครับ ไม่ง่วงเลยสักนิด"

เซียวเหยียนยังคงหวั่นใจอยู่ดี เพราะการอดนอนอาจทำให้หัวใจวายเฉียบพลันหรือเสียชีวิตกะทันหันได้ เขากลัวเหลือเกินว่าจ้าวหมิงหล่างจะวูบดับคางานขึ้นมาดื้อๆ

เมื่อเห็นจ้าวหมิงหล่างเปิดคอมพิวเตอร์อย่างคล่องแคล่ว เซียวเหยียนจึงเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

"หรือไม่นายก็ไปนอนพักต่อที่โซฟาอีกหน่อยดีกว่าไหม"

จ้าวหมิงหล่างสัมผัสได้ถึงความห่วงใยของเซียวเหยียนแล้วก็รู้สึกซาบซึ้งใจ เจ้านายของเขาดีที่สุดจริง ๆ เงินเดือนก็ให้สูง ให้เกียรติ แถมยังคอยใส่ใจกันถึงขนาดนี้

"ไม่ต้องหรอกครับพี่เหยียน ผมไม่ง่วงจริง ๆ ต่อให้พี่บอกให้นอน ตอนนี้ผมก็นอนไม่หลับอยู่ดีครับ"

จ้าวหมิงหล่างเริ่มลงมือทำงาน เมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มจริงจัง เซียวเหยียนก็เดินไปนั่งลงบนโซฟา แล้วเริ่มคิดว่าจะจัดการกับภารกิจของระบบนี้อย่างไรดี

ผ่านไปสิบห้านาที จ้าวหมิงหล่างก็เอ่ยขึ้น

"พี่เหยียนครับ ผู้กำกับหวังเจียส่งอีเมลมาบอกว่าอยากให้พี่ร้องเพลงประกอบซีรีส์ของพวกเขาน่ะครับ"

เซียวเหยียนหยุดมือที่กำลังทำอยู่ "หวังเจียคือใคร แล้วซีรีส์ของพวกเขาคือเรื่องอะไรเหรอ"

"ก็ซีรีส์เรื่อง "ทะเลทราย" ที่พี่เฮ่อกำลังถ่ายทำอยู่ตอนนี้นี่แหละครับ"

"ทะเลทราย" งั้นเหรอ ช่างบังเอิญอะไรขนาดนี้

"ผมได้ยินเสี่ยวเฮ่อบอกว่าชอบบทเรื่อง "ทะเลทราย" มาก คงจะยอดเยี่ยมไม่เบาเลยสินะ เขาส่งบทมาให้หรือยัง"

จ้าวหมิงหล่างยื่นบทให้เซียวเหยียน ก่อนจะพูดต่อ "ผู้กำกับหวังเจียอยากพบพี่สักครั้งครับ เขาบอกว่ามีไอเดียบางอย่างอยากจะคุยกับพี่"

"ทะเลทราย" เป็นซีรีส์เรื่องยาว บทที่เสี่ยวเฮ่อได้รับเล่นในครั้งนี้ชื่อว่าหลีชู่ นับว่าเป็นบทบาทที่ดีมากตัวหนึ่ง

ตอนนี้ซีรีส์กำลังอยู่ระหว่างถ่ายทำ ตามปกติกองถ่ายย่อมต้องการนักแสดงสมทบอยู่แล้ว พอเซียวเหยียนนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ดวงตาก็พลันเป็นประกาย ช่างเหมือนกำลังง่วงนอนแล้วมีคนยื่นหมอนมาให้พอดิบพอดี

เขาสามารถไปเป็นตัวประกอบใน "ทะเลทราย" ได้นี่นา แค่ขอให้ผู้กำกับหาบทตัวประกอบธรรมดา ๆ ให้เขาสักบท พูดแค่ประโยคสองประโยค คงดูไม่ออกหรอกว่ามีฝีมือการแสดงแค่ไหน

พอคิดได้แบบนี้ เซียวเหยียนก็รู้สึกว่าภารกิจครั้งนี้ง่ายดายอย่างไม่น่าเชื่อ

"ผู้กำกับหวังทิ้งช่องทางติดต่อไว้ไหม"

จ้าวหมิงหล่างส่งวีแชตของผู้กำกับหวังเจียให้เซียวเหยียน พอเซียวเหยียนติดต่อไป ผู้กำกับหวังก็บอกว่าช่วงบ่ายมีเวลาว่าง ให้เซียวเหยียนตรงไปที่กองถ่ายได้เลย

เซียวเหยียนจึงเรียกแท็กซี่ตรงไปยังกองถ่ายทันที

ผู้กำกับหวังเจียให้เสี่ยวจ้าวติดต่อเซียวเหยียนเรื่องทาบทามทำเพลงประกอบ แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าเสี่ยวจ้าวจะจัดการได้รวดเร็วขนาดนี้ และเซียวเหยียนก็ทำงานได้ฉับไวถึงเพียงนี้

หลังถ่ายทำช่วงบ่ายไปได้สี่ชั่วโมง ในช่วงเวลาพักตอนค่ำ ผู้กำกับหวังเจียก็ได้พบกับเซียวเหยียน

ผู้กำกับหวังเจียไม่ค่อยเล่นโทรศัพท์มือถือ ทั้งยังไม่ค่อยได้เปิดดูเวยป๋อหรืออะไรทำนองนั้น นี่จึงเป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับเซียวเหยียน

เพียงแรกพบก็ทำให้ผู้กำกับหวังเจียประหลาดใจ เจ้าหนุ่มคนนี้หน้าตาดีเกินไปแล้ว โครงหน้าแบบนั้น มองปราดเดียวก็รู้ว่าขึ้นกล้องมาก หากได้เล่นภาพยนตร์จะต้องออกมามีเสน่ห์และเปี่ยมมิติอย่างแน่นอน