ตอนที่ 75 เสี่ยวกอปรากฏตัว สามสิบวินาทีสะกดทุกสายตา

ผู้กำกับหวังนั่งกดเร่งสปีดตรวจงานตัดต่อขั้นสุดท้ายอยู่ในห้องตัดต่อ เพิ่งดูไปได้แค่สองตอน เซียวเหยียนก็ส่งเพลงมาให้แล้ว

เร็วขนาดนี้เลยเหรอ คงไม่ใช่ว่าทำส่งๆ มาหรอกนะ...

ผู้กำกับหวังเปิดลิงก์ฟังอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไรนัก แต่แล้วจู่ๆ เขาก็ตบโต๊ะลุกพรวดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น แล้วรีบดึงเพลงเข้าไปใส่ในคลิปทันที

พอเห็นผลลัพธ์ที่ตัดต่อเสร็จสมบูรณ์ ผู้กำกับหวังเจียก็อดตื่นเต้นไม่ได้ นี่แหละคือสิ่งที่เขาต้องการ ขนาดเขานั่งดูเองยังรู้สึกอินจนตื้นตันขนาดนี้

สามวันต่อมา "ทะเลทราย" ก็ออนแอร์ตามกำหนด โดยปล่อยรวดเดียวแปดตอนแรก

ในฐานะแฟนพันธุ์แท้ของนิยายเรื่องนี้มาสิบปี ไม่ว่าจะเป็นซีรีส์หรือภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้อง กัวเฉิงอันไม่เคยพลาดเลยแม้แต่เรื่องเดียว

เขาทำงานเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน กว่าจะได้เลิกก็ปาเข้าไปสองทุ่ม และวันนี้ก็เป็นวันแรกที่ "ทะเลทราย" ออกอากาศ

แม้พรุ่งนี้จะต้องไปทำงานต่อ แต่เขาก็ยอมอดหลับอดนอนเพื่อสิ่งที่ตัวเองรัก

เบียร์เย็นๆ เตรียมพร้อมไว้แล้ว เขาตั้งใจมาดูจักรพรรดิจอเงินฉินโดยเฉพาะ เรื่องฝีมือการแสดงของจักรพรรดิจอเงินฉินนั้น ใครๆ ต่างก็ยอมรับเป็นเสียงเดียวกันว่ายอดเยี่ยม

พอดูรวดเดียวจบไปสองตอน กัวเข่ออันก็กระดกเบียร์หมดไปหนึ่งขวด

"อืม ไม่เลวเลย แสดงดี จังหวะกระชับ ตัวละครก็แคสต์มาตรงบทมาก"

คนอีกไม่น้อยก็คิดแบบเดียวกับกัวเข่ออัน

"จักรพรรดิจอเงินฉินเล่นดีจริงๆ ถ่ายทอดอารมณ์ได้ละเอียดอ่อนมาก นี่แหละคือเทียนเจินแบบที่ฉันต้องการ"

"เฮ่อเจียเฉินก็เล่นได้ไม่เลวเหมือนกัน ถ่ายทอดความตื่นตระหนกของเด็กหนุ่มตอนถูกลากเข้าไปพัวพันในวังวนจนทำให้คนดูอินตามไปด้วยได้เลย"

"สุดยอดมาก ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ"

ผ่านไปอีกชั่วโมงครึ่ง พอดูถึงตอนที่สี่เวลาก็ปาเข้าไปห้าทุ่มกว่าแล้ว แต่เขายังไม่ง่วง ยังไหวต่อได้อีกสักสองตอน

จนกระทั่งดูมาถึงตอนที่แปด

ตัวละครที่จักรพรรดิจอเงินฉินแสดงเพิ่งจะพาตัวละครของเฮ่อเจียเฉินรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด

ตัวละครที่เฮ่อเจียเฉินรับบทยังคงขวัญหนีดีฝ่อ เขานั่งแหมะอยู่บนพื้นแล้วเอ่ยถามจักรพรรดิจอเงินฉิน

"บนโลกนี้มีที่ไหนที่คุณไม่กล้าบุกเข้าไปด้วยเหรอครับ"

จักรพรรดิจอเงินฉินนั่งอยู่บนผืนทราย สายตาพลันเคร่งขรึมลงชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ

"มีสิ"

เฮ่อเจียเฉินเงยหน้าขึ้นถาม "ที่ไหนครับ"

จักรพรรดิจอเงินฉินก้มหน้าหัวเราะเยาะตัวเองก่อน จากนั้นจึงเงยหน้าทอดสายตามองออกไปไกล "ประตูสำริดบานหนึ่ง กับหลุมศพสหายเก่าหลุมหนึ่ง"

พอสิ้นเสียงคำพูดประโยคนี้ ภาพความทรงจำเหล่านั้นก็ค่อยๆ ผุดขึ้นมาในห้วงคำนึง

บุหรี่สองซองถูกจุดไว้หน้าหลุมศพ ซองหนึ่งมอบให้สหายเก่า ส่วนอีกคนหนึ่งนั้น...

เสียงดนตรีค่อยๆ ดังแว่วขึ้นมาพร้อมกับแสงสีขาวสว่างวาบ กัวเข่ออันสะดุ้งสุดตัวดีดผึงขึ้นจากโซฟาดังโครม ก่อนจะเสียหลักล้มคว่ำลงไปกองกับพื้นหินอ่อนทันที

"เชี่ยเอ๊ย เสี่ยวกอ!"

~~~

"โอบกอดหัวใจอันเด็ดเดี่ยว มุ่งหน้าสู่ลานประหารที่เปี่ยมด้วยความเมตตา"

"ผ่านการแตกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก้องสะท้อนเพียงความว่างเปล่า"

"จนท้ายที่สุดกลับยังยินดี ที่แสงอัสดงยังคงทาบทาบนกาย"

"ยังไม่ทันได้เอ่ยเล่า ว่าเรื่องราวผกผันเพียงใด~"

~~~

ท้องฟ้าโปร่ง เมฆหมอกบางตา สายลมอ่อนพัดไหวทุ่งดอกไม้ป่าที่ผลิบานสะพรั่งเต็มผืนดิน แม้จะงดงามเพียงใด แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่า การหันหลังกลับไปในครั้งนี้ ได้ฝังกลบช่วงวัยเยาว์ของใครบางคนเอาไว้

กัวเฉิงอันขนลุกซู่ไปถึงกระหม่อม เขาเหวี่ยงแขนไปมาพลางขยุ้มผมตัวเองแล้วแหกปากตะโกนออกมาลั่น

"เสี่ยวกอนี่ เสี่ยวกอจริงๆ ด้วย!"

ในค่ำคืนที่เงียบสงัดแบบนี้ คนห้องข้างบนคงโมโหแทบตาย แต่ใครจะเข้าใจล่ะว่ามีผู้คนมากมายขนาดไหนที่เฝ้ารอสัญญาสิบปีนั้น

เขาเคยดูบทฉี่หลิงมาตั้งหลายเวอร์ชัน ล้วนใช้นักแสดงหน้าตาดีมารับบท ซึ่งก็ดูเข้าท่าไม่ต่างกันเท่าไหร่

แต่วินาทีที่เซียวเหยียนปรากฏตัวขึ้นมา กลับให้ความรู้สึกทันทีเลยว่า นี่แหละถึงจะเป็นเสี่ยวกอตัวจริง

ในเวลาเดียวกันนั้น ชาวเน็ตอีกนับหมื่นนับแสนก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

การดึงเซียวเหยียนมารับเชิญในบทนี้ถือเป็นไม้ตายที่ผู้กำกับหวังเจียอุบเอาไว้ และเพื่อรักษาความลึกลับของตัวละคร ในตัวอย่างจึงไม่มีภาพของเซียวเหยียนเลยแม้แต่น้อย แม้แต่ในกระดานพูดคุยบนหน้าเว็บทางการก็ไม่มีระบุไว้

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนประกาศรายชื่อนักแสดงก็ไม่มีบทนี้อยู่ด้วยซ้ำ ผู้คนจึงพากันคิดว่าตัวละครนี้คงไม่ปรากฏตัวในเรื่องนี้แล้ว

แต่ใครจะไปคาดคิด เพียงแค่การโผล่มาแวบเดียวชวนตกตะลึงนี้ ก็ทำเอาทุกคนนั่งแทบไม่ติดกันแล้ว

เซียวเหยียนถ่ายทำไว้ทั้งหมดสองฉาก โดยฉากที่ออกอากาศในตอนที่แปดคือภาพที่เขายืนอยู่ใต้เชิงเขาด้วยสีหน้าสงบนิ่ง และการหันมองกลับมาเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อกล่าวอำลา

"กรี๊ดดด เสี่ยวกอปรากฏตัวแล้ว เสี่ยวกอออกมาแล้ว!"

"ร้องไห้หนักมาก ฉันนึกว่าเสี่ยวกอจะไม่ออกมาแล้วซะอีก นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีจริง ๆ"

"เซียวเหยียน นั่นเซียวเหยียนนี่ พี่เหยียนของฉัน! ดาราที่ฉันชอบ กับเสี่ยวกอที่ฉันรักกลายมาเป็นคนคนเดียวกันแล้ว!"

"นี่มันหลุดออกมาจากในหนังสือชัด ๆ ทำไมถึงได้ตรงตามต้นฉบับเป๊ะขนาดนี้เนี่ย"

~~~

"แสงสว่างส่องย้อนรอยทางยากลำบากที่ผ่านมา ทั้งทอประกายสู่เส้นทางราบรื่นเบื้องหน้า"

"แสงสว่างโอบแต่งโลกอันผุพังเว้าแหว่ง โดยมิต้องคอยกะเกณฑ์วัดสิ่งใด"

"มองดูความไม่แน่นอนที่เจ้าเคยคาดคำนวณไว้ และความสับสนลังเลในยามก้าวมา"

"มองดูความกล้าหาญที่ในที่สุดก็พร้อมหยัดยืน เผชิญหน้าความน่าขันอันไร้สาระของโลกมนุษย์เพียงลำพัง"

~~~

คลอเคล้าไปกับเพลง "สิบปีแดนมนุษย์" ภาพเงาของเสี่ยวกอยิ่งสลักลึกเด่นชัดขึ้นในความทรงจำ

ชายหนุ่มผู้เคยสะกดกาลเวลา บัดนี้ราวกับมีเลือดเนื้อมายืนอยู่ตรงหน้าจริง ๆ

~~~

"โอบกอดหัวใจดื้อรั้นอันเร่าร้อน ก้าวย่างสู่ลานประหารที่เปี่ยมเมตตาที่สุด"

"แตกร้าวและแหลกสลาย หลงเหลือเพียงเสียงสะท้อนอันว่างเปล่า"

"จวบจนสุดท้ายยังนึกยินดี ที่แสงอาทิตย์อัสดงยังคงทาบทาลงบนกาย"

"มิอาจเอ่ยได้ทัน ว่าเรื่องราวผ่านร้อนหนาวและพลิกผันเพียงใด"

~~~

เซียวเหยียนปรากฏตัวรวมแล้วไม่ถึงสามสิบวินาที ส่วนเพลง "สิบปีแดนมนุษย์" ก็เปิดคลอไปเพียงสี่สิบห้าวินาทีเท่านั้น

ทันทีที่ตอนที่แปดจบลง ทุกคนต่างก็แทบคลั่ง

"กรี๊ดดด ช่วยด้วย ช่วยด้วย เสี่ยวกอหายไปแล้ว!!!"

"ทำไมมีแค่นิดเดียวเอง ตอนที่เก้ายังมีอีกไหม คืนนี้ปล่อยเพิ่มอีกสักตอนได้หรือเปล่า"

"ตอนนี้ตีหนึ่งแล้วนะ ต้องถามว่าวันนี้จะอัปเพิ่มไหม เอ๊ะ ไม่สิ ต้องถามว่าวันนี้จะอัปตอนกี่โมงต่างหาก"

"อัปสองทุ่ม ยังเหลืออีกตั้งสิบเก้าชั่วโมง ฉันจะไปทนไหวได้ยังไงเนี่ย"

"ทำไมก่อนหน้านี้ไม่มีวี่แววเลยสักนิดว่าเสี่ยวกอจะโผล่มาล่ะ?"

"เรื่องราวของคุณพลิกผัน อารมณ์ของฉันก็ปั่นป่วนพลิกผันเหมือนกันนะเนี่ย~~~"

"เดิมทีไม่ได้คาดหวังอะไรกับบทเสี่ยวกอในซีรีส์เรื่องนี้เลยแท้ ๆ แต่ทำไมถึงส่งเสี่ยวกอที่ดีที่สุดมาให้ฉันแบบนี้ล่ะ"

#เสี่ยวกอปรากฏตัวแล้ว#

#ฝีมือการแสดงของเซียวเหยียน#

#"ทะเลทราย"#

ทั้งสามแฮชแท็กพุ่งทะยานขึ้นเทรนด์ค้นหายอดนิยมในพริบตา คลิปความยาวสามสิบวินาทีนั้นถูกเปิดดูซ้ำไปซ้ำมานับสิบรอบ ในวินาทีที่เสี่ยวกอปรากฏตัว เรตติ้งของ "ทะเลทราย" ก็พุ่งทะลุไปถึง 3.1

นั่นหมายความว่ายังไงน่ะหรือ ตลอดสิบปีที่ผ่านมา สถิติเรตติ้งทีวีสูงสุดตลอด 24 ชั่วโมงอยู่ที่ 2.6 พูดแค่นี้พวกนายคงเข้าใจแล้วใช่ไหม ทำลายสถิติไปเรียบร้อยแล้ว

ช่วงเวลาเพียงสามสิบวินาทีนี้ ทำเอาผู้คนนับสิบล้านคนนอนไม่หลับ

ด้านเซียวเหยียนที่ทำตามแผนโปรโมตของทีมงานซีรีส์ "ทะเลทราย" ได้ตั้งเวลาโพสต์เวยป๋อไว้ตั้งแต่ตอนสี่ทุ่มขณะนอนอยู่บนเตียง พอถึงเวลาตีหนึ่ง เพลง "สิบปีแดนมนุษย์" จึงถูกปล่อยออกมาอย่างเป็นทางการ

บนเวยป๋อยังเขียนชี้แจงไว้เป็นพิเศษอีกว่า "คราวนี้ผมไม่ได้ตั้งใจทำให้ทุกคนนอนไม่หลับจริง ๆ นะครับ"

ไม่ว่าจะเป็นแฟนคลับของเซียวเหยียน หรือแฟนคลับของ "ทะเลทราย" ต่างก็พากันคลั่งจนแทบเสียสติ

ส่วนเซียวเหยียนในยามนี้กำลังหลับปุ๋ย ในฝันยังมีทั้งท้องทะเลมัลดีฟส์ และแกงกะหรี่ไก่กับกุ้งตัวโตแห่งมอริเชียส

"นายเอามือทาบอกถามมโนธรรมตัวเองดูซิ พูดคำนี้ออกมาไม่เจ็บหัวใจบ้างเหรอ!"

"คนอื่นเขาฝึกเหยี่ยว แต่นายกำลังทรมานพวกเราให้อดหลับอดนอน ฉันล่ะอยากบอกให้นายมีเมตตาบ้างจริง ๆ"

คนที่ไม่เคยอ่านนิยายต้นฉบับ พอได้ฟังเพลงก็รู้สึกว่าเพราะมาก สัมผัสได้ว่าในเพลงมีเรื่องราวซ่อนอยู่ จึงเปิดวนซ้ำกล่อมตัวเองนอน

ส่วนบรรดาแฟนนิยายต้นฉบับที่ตามมาจากซีรีส์ เมื่อได้ยินเนื้อเพลงก็ซาบซึ้งกินใจอย่างลึกซึ้ง จนน้ำตาคลอเบ้าไปตาม ๆ กัน

~~~

"มีขุนเขาหิมะอันหยิ่งทะนงที่สุด คอยสดับฟังกวีนิพนธ์ของเราสองอย่างเงียบงัน"

"เรื่องราวที่ชาวโลกพากันตื่นตะลึงอิจฉา แท้จริงเป็นเพียงเรื่องธรรมดาสามัญ"

"มียอดเขาสูงชันแปลกตาที่สุด คอยหล่อเลี้ยงความโอหังอาจหาญของเราสอง"

"แสงนวลผ่องและจันทร์เพ็ญเหนือผืนสมุทร รินรองไว้ในประกายแก้วเหล้า"

"มีม้วนตำราที่ผุพังที่สุด บันทึกกาลเวลาอันยาวนานที่ผันผ่าน"

"เศษกระเบื้องที่หยิบขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ ย้อนนับความหนาวเหน็บที่เคยพานพบ"

"มีขุนเขาหิมะอันแสนหยิ่งทะนง คอยสดับฟังกวีนิพนธ์ของเราสองอย่างเงียบงัน"

"เรื่องราวที่ผู้คนพากันตื่นตะลึงอิจฉา แท้จริงเป็นเพียงเรื่องธรรมดาสามัญ~"

~~~

"มีท่อนร้องงิ้วด้วยเหรอเนี่ย เพราะเกินไปแล้ว เพราะจริง ๆ เลย"