บทที่ 136 มูลราตรี

บทที่ 136 มูลราตรี

คนทั้งเจ็ดออกเดินทางไปด้วยกัน ขบวนไม่นับว่าเล็ก ทว่ากลับมิได้ครึกครื้นอย่างที่คิด

ลู่จิ่นจูเมื่ออยู่ข้างนอกมักจะสำรวมเรียบร้อย ส่วนลู่จิ่นเช่อก็มิใช่คนช่างพูด ประจวบเหมาะที่เขาฝึกยุทธ์ แต่ลู่ฝูชิงเรียนบุ๋น ระหว่างพวกเขาสองคนจึงไม่มีเรื่องอันใดให้คุยกัน ลู่ฝูอิงยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึง พิษในร่างของนางยังไม่คลาย ทั่วร่างไร้เรี่ยวแรง ที่ก่อนหน้านี้ตะโกนออกไปว่า "ได้" แท้จริงแล้วเป็นเพราะริษยาที่เจาหยางได้รับของล้ำค่าจากมือท่านแม่ อีกทั้งไม่ยินยอมให้ท่านแม่ถูกแย่งชิงไป จึงแสร้งทำเป็นเก่ง