บทที่ 137 พิธีขับไล่ภูตผี

บทที่ 137 พิธีขับไล่ภูตผี

เจาหยางดึงแขนเสื้อของชวีเจียวหลง ฝ่าฝูงชนอันเนืองแน่นมุ่งหน้าตรงไปยังลานกว้างใจกลางจิ่นซิ่วฟางอันครึกครื้นที่สุด

แว่วเสียงฆ้องกลองดังกึกก้องสะเทือนฟ้ามาแต่ไกล กลองหนังวัวใบใหญ่สิบสองใบจัดเรียงเป็นรูปครึ่งวงกลม หน้ากลองแต่ละใบมีมือกลองเปลือยท่อนบนยืนประจำตำแหน่ง แขนสีทองแดงผูกผ้าแพรสีแดง พลันที่ไม้กลองยกขึ้นและฟาดลง ผ้าแพรแดงก็สะบัดพลิ้วดุจเปลวเพลิงอันโชติช่วง