บทที่ 118 กิ่งทองใบหยก สวรรค์สร้างคู่กัน

ณ บริเวณใต้กำแพงบ้าน ก๊อกน้ำส่งเสียงไหลซู่ซ่า

คุณย่าเฉินฟางงอตัวลงต่ำ มือที่เหี่ยวย่นจุ่มอยู่ในน้ำเย็นจัด ขยี้ล้างผักกาดเขียวที่เปื้อนโคลนซ้ำแล้วซ้ำเล่า แก่คราวนี้ทำให้ร่างกายเชื่องช้า ล้างได้ไม่กี่ทีก็ต้องยืดตัวตรงขึ้นมาเพื่อหายใจพักเหนื่อย

"แม่! รีบๆ มือหน่อยไม่ได้หรือไง!"

หลี่จินฮวาเดินสับส้นสูงเข้ามา ในมือถือเมล็ดแตงโม เปลือกถูกพ่นเกลื่อนกลาดลงบนพื้น ตกอยู่ข้างกะละมังผักที่เฉินฟางเพิ่งล้างเสร็จพอดี

"ท่านผู้ใหญ่ใกล้จะมาถึงอยู่แล้ว ยัวเยี้ยมัวแต่ชักช้าอืดอาด คิดจะปล่อยให้ใครหิวตายหรือไง? ปกติก็กินข้าวใช้แรงงานบ้านฉัน พอถึงเวลาสำคัญต้องใช้แรงดันทำเป็นทำตัวอุ้ยอ้าย ทำไม ทำตัวให้มันกระฉับกระเฉงหน่อยไม่ได้หรือไง!"