บทที่ 126 หนูสกปรกกับมังกรที่แท้จริง!

จางเผิงเฉิงยืนอยู่ในเงามืด จ้องมองญาติผู้น้องที่ถูกหลินเจิ้นกั๋วรวบมือไปจับไว้อย่างแน่นหนา

ความอิจฉาริษยากัดกินหัวใจของเขาเหมือนงูพิษ

ในวินาทีนั้น ความสงบและแสงสว่างที่แผ่ออกมาจากตัวจางหมิงหย่วน มันทิ่มแทงตาเขาจนปวดร้าว ตำแหน่งนั้น เกียรติยศนั้น เดิมทีมันควรจะเป็นของเขาสิ!