บทที่ 128 ผู้ชายกลัวเข้าผิดสายอาชีพ ผู้หญิงกลัวแต่งงานผิดคน

รถซานตาน่าสีดำจอดอยู่ริมถนน เครื่องยนต์เดินเบาส่งเสียงครางต่ำๆ หน้าต่างรถปิดสนิท ตัดขาดจากความอึกทึกครึกโครมภายนอกอย่างสิ้นเชิง

แอร์ภายในห้องโดยสารเปิดจนเย็นฉ่ำ แต่กลับไม่อาจปัดเป่าบรรยากาศอันน่าอึดอัดและกดดันที่เบาะหลังไปได้

หลินเจิ้นกั๋วเอนหลังพิงเบาะ ไม่ได้รีบร้อนสั่งให้คนขับออกรถ เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย พูดคุยกับจางหมิงหย่วนที่นั่งอยู่เบาะหน้าข้างคนขับซึ่งกำลังหันหน้ากลับมา

"เสี่ยวจาง ข้อมูลปัญหาเกษตรกรรม ชนบท และเกษตรกรในบทความของเธอ อ้างอิงได้ละเอียดถ่องแท้มาก ไม่ได้มีแค่มุมมองมหาภาค แต่ยังมีตัวอย่างจากระดับรากหญ้าอีกไม่น้อย ดูท่าปกติคงทุ่มเทให้กับการลงพื้นที่สำรวจไม่น้อยเลยสินะ?"

น้ำเสียงของเขาอ่อนโยน แฝงไปด้วยความชื่นชมที่ผู้อาวุโสมีต่อผู้น้อย ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยวราวกับพายุสายฟ้าเมื่อตอนอยู่ในลานบ้านอย่างสิ้นเชิง