บทที่ 129 คำวิจารณ์ที่แทงทะลุถึงแก่น

ไฟท้ายของรถซานตาน่ากลายเป็นจุดสีแดงสองจุด ก่อนจะหายลับไปตรงหัวมุมสุดถนน

กู้เสี่ยวอวิ๋นยืนอยู่ใต้แสงไฟริมถนน สายลมยามค่ำคืนพัดจนเส้นผมของเธอปลิวไสว เธอกัดริมฝีปากล่างแน่นจนซีดเผือด และมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย

คำพูดของคุณลุงหลิน ยังคงดังก้องอยู่ในหูราวกับระฆังเตือนภัย

ผู้ชายกลัวเข้าผิดสายอาชีพ ผู้หญิงกลัวแต่งงานผิดคน

สภาพอันน่าเกลียดของคนครอบครัวนั้น ท่าทางกระดิกหางขอความเมตตาของจางเผิงเฉิงเมื่อครู่นี้ และเรื่องราวบ้าบอคอแตกที่เกิดขึ้นเต็มลานบ้าน ล้วนกำลังบอกเธอว่า ที่นี่คือกองไฟ