บทที่ 145 พ่นคำผรุสวาท

นิ้วของจางเผิงเฉิงจิกแน่นอยู่บนกรอบอะลูมิเนียมของตู้กระจกจนขอบเล็บขาวซีด

ดวงตาที่แดงก่ำคู่นั้น แม้จะไม่เต็มใจ แต่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงที่จะถูกดึงดูดด้วยชื่ออันดับหนึ่งที่ทิ่มแทงตานั่น

อันดับหนึ่ง จางหมิงหย่วน