บทที่ 148 เวลางานให้เรียกตำแหน่ง!

หลิวเสวียผิงเอามือไพล่หลัง ปั้นหน้าขรึม ท่ามกลางวงล้อมของเจ้าหน้าที่ เดินก้าวยาวๆ ลงบันไดมา

หมวกปีกกว้างของเขาถูกกดลงต่ำจนมองไม่เห็นแววตา แต่ทันทีที่เผยเครื่องแบบข้าราชการชุดนี้ออกมา เขาก็คือแผ่นฟ้าของที่นี่

"เหล่าหลิว! ในที่สุดนายก็มาสักที!"