บทที่ 149 พวกหน้าหนาไร้ยางอาย ต้องให้คำอธิบายมา

"หุบปากให้หมด!"

หลิวเสวียผิงสะบัดมืออย่างแรง เสียงตวาดกร้าวที่เต็มไปด้วยอำนาจบารมีของข้าราชการ เปรียบเสมือนประตูกั้นน้ำที่ตัดขาดเสียงร้องไห้คร่ำครวญและเสียงด่าทอทั้งหมดในพริบตา

เขาเอามือไพล่หลัง กวาดสายตาอันน่าเกรงขามมองไปทั่วบริเวณ

"เอะอะโวยวายกันไปได้ ดูไม่ได้เลย! ยังมีระเบียบวินัยกันอยู่ไหม!"

ครอบครัวของจางเจี้ยนกั๋วถูกท่าทีนี้ข่มจนตะลึง หลี่จินฮวาอ้าปากแต่ไม่กล้าส่งเสียง ได้แต่กุมใบหน้าตัวเองด้วยท่าทางน้อยเนื้อต่ำใจ