บทที่ 150 นายกล้าเสี่ยงงั้นเหรอ?

หลิวเสวียผิงถูกการโวยวายอย่างไร้เหตุผลของหลี่จินฮวาทำให้โมโหจนเจ็บแปลบที่ชายโครงทั้งสองข้าง

เขาทำงานในหน่วยงานราชการมาครึ่งค่อนชีวิต มีวิธีรับมือกับคนมีเหตุผลเป็นร้อยวิธี แต่กลับจนปัญญาเมื่อต้องมารับมือกับพวกหน้าหนาไร้ยางอายที่ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมแบบนี้

ผู้หญิงคนนี้กล้ามานอนกลิ้งเกลือกโวยวายอยู่หน้าสำนักงานทรัพยากรบุคคลจริงๆ ถ้าขืนปล่อยให้อาละวาดต่อไปจนไปถึงหูผู้บริหารระดับสูง รองผู้อำนวยการที่รับผิดชอบอย่างเขาก็ต้องพลอยรับเคราะห์ไปด้วยแน่

"ฟู่"

หลิวเสวียผิงพ่นลมหายใจอันขุ่นมัวออกมา ฝืนข่มความโกรธเอาไว้