บทที่ 151 ประนีประนอมและยืมดาบฆ่าคน

ก้นบุหรี่บนพื้นถูกพื้นรองเท้าขยี้จนกลายเป็นกองเถ้าสีดำ

จางหมิงหย่วนเงยหน้าขึ้น มองดูจางเผิงเฉิงที่เหงื่อเย็นไหลซึม แววตาลุกลี้ลุกลนอยู่ตรงหน้า แล้วเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงแฝงความเยือกเย็นราวกับถือไพ่เหนือกว่า

"เรื่องในวันนี้ เดิมทีก็เป็นเพราะแม่นายปากเสีย รนหาที่โดนอัดเองนะ"

น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ราวกับกำลังบอกเล่าข้อเท็จจริงที่แสนจะธรรมดาเรื่องหนึ่ง

"ถ้านายดึงดันจะทำให้เรื่องมันบานปลายจนเก็บกวาดไม่ได้ ก็ได้ ฉันจางหมิงหย่วนยอมรับผล อย่างมากฉันก็แค่ไม่เป็นข้าราชการ กลับไปทำธุรกิจส่วนตัวของฉัน แต่ว่านาย..."