บทที่ 159 คำชี้แนะจากหลิวเสวียผิง

ภายในห้องรับแขก จางเจี้ยนหัวเอนกายพิงโซฟาหนังแท้สีดำอย่างสบายอารมณ์ เขานั่งไขว่ห้าง ขาทั้งสองข้างแกว่งไกวไปมาตามความยืดหยุ่นของโซฟาอย่างเพลิดเพลิน บนโต๊ะกระจกสีชาตรงหน้า มีชุดน้ำชาเซรามิกที่เฉินอวี่ซื้อติดมือมาด้วยวางอยู่

ถึงแม้จะเป็นกาแก้วราคาหลักสิบกับจอกชาใบเล็กไม่กี่ใบ แต่ในสายตาของจางเจี้ยนหัวแล้ว นี่แหละคือสิ่งที่เรียกว่า "รสนิยม"

เขาเลียนแบบท่าทางของเถ้าแก่ใหญ่ในทีวีอย่างเก้ๆ กังๆ หยิบจอกชาใบเล็กขึ้นมาจิบคำหนึ่ง แล้วหลับตาลงส่ายหัวเบาๆ พร้อมกับเอ่ยชมออกมาว่า

"น้ำนี่ดีจริง ชาที่ชงออกมาหอมกว่าที่บ้านตั้งเยอะ"

ทางด้านหนึ่ง จางหมิงหย่วนเดินเป็นเพื่อนแม่เข้าไปในห้องครัว