บทที่ 164 ประสบการณ์สอนคน เจ็บแล้วจำไปจนตาย

กลับมาถึงเกสต์เฮาส์เจี้ยนเซ่อ ก็ปาเข้าไปสี่โมงเย็นแล้ว

ในห้องอบอ้าว แอร์รุ่นเก่าส่งเสียงดังหึ่งๆ แต่กลับพ่นความเย็นออกมาได้นิดเดียว

จางหมิงหย่วนโยนนิตยสาร 'เพลงป๊อป' ที่เพิ่งซื้อมาลงบนเตียง โดยยังไม่รีบร้อนเปิดดู เขาเลื่อนเก้าอี้มานั่งตรงข้ามเฉินอวี่ สีหน้าจริงจัง

"อาอวี่ สามวันต่อจากนี้ ฉันจะไม่ได้ไปเฝ้าที่นั่นนะ"

จางหมิงหย่วนชี้ไปทางหน้าต่าง ซึ่งเป็นทิศทางของห้างไอที