บทที่ 165 เชยสะบัด

จางหมิงหย่วนดึงประตูเหล็กขึ้นสนิมบานนั้นเปิดออก

"แอ๊ด——"

เสียงเสียดสีหนักๆ ดังลั่นตรงบานพับ กลิ่นบุหรี่ปนกับกลิ่นผงปรุงรสบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสเนื้อตุ๋น พุ่งออกมาตามรอยแยกที่เปิดออก ทะลวงเข้าจมูกอย่างจัง

เขาเดินลงบันไดปูนในความมืดสลัว

ไฟส่องสว่างแบบเซนเซอร์เสียงเสียไปนานแล้ว มีเพียงแสงแดดยามเย็นที่สาดส่องเข้ามาทางประตู พอให้มองเห็นทางเดินแคบๆ ได้บ้าง