บทที่ 249 หลุมฝังศพของจางเผิงเฉิง

จางหมิงหย่วนขยี้ก้นบุหรี่ในมือลงที่เขี่ยบุหรี่ บดขยี้จนประกายไฟสุดท้ายดับมอดลง บนใบหน้าไม่มีความโกรธเลยแม้แต่น้อย เขาแนบหูโทรศัพท์เข้ากับหู

"ป้าครับ ผมหมิงหย่วนเอง"

ปลายสาย หลี่จินฮวาชะงักไปนิด ก่อนจะแค่นเสียง "พอดีเลย ขี้เกียจฝากบอก พรุ่งนี้มาให้ตรงเวลาล่ะ อย่า..."

"ผมคงไม่ไปกินด้วยหรอกครับ"

จางหมิงหย่วนพูดแทรกขึ้นมา น้ำเสียงเนิบนาบ