บทที่ 250 ผมคือทหารของท่าน

สิบเอ็ดโมงครึ่ง เที่ยงวันต่อมา

จางหมิงหย่วนไม่ได้ขับรถมา และไม่ได้เตรียมบุหรี่หรือเหล้าเป็นของขวัญมาด้วย เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว หนีบกระเป๋าเอกสารสีดำที่ขอบเริ่มเปื่อยจนขึ้นเงาไว้ใต้รักแร้ ยืนอยู่หน้าประตูเหล็กบานใหญ่ของบ้านพักคณะกรรมการพรรคระดับอำเภอ

เมื่อเทียบกับอาคารสำนักงานทรัพยากรบุคคลที่ค่อนข้างจอแจ ที่นี่ดูเงียบสงบและดูน่าเกรงขามเป็นพิเศษ

ประตูเหล็กสีแดงเข้มสองบานปิดสนิท ในห้องเล็กๆ ข้างประตูมียามแก่ๆ กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ กำแพงรั้วสูงลิ่ว ด้านบนขึงด้วยลวดหนามกันขโมย ต้นกิ่งก้านสาขาของต้นฮวายเก่าแก่แผ่ขยายออกมานอกกำแพง บดบังแสงแดด

ที่นี่คือสวนหลังบ้านของศูนย์กลางอำนาจแห่งอำเภอ