บทที่ 270 ทิ้งระเบิดทางอากาศและดวลดาบปลายปืนภาคพื้นดิน

สามทุ่มครึ่ง แสงไฟนีออนบนถนนจี๋เสียงทอดยาวต่อกันจนกลายเป็นทะเลแสงไฟ

ที่หน้าประตูร้านอาหาร 'เหล่ากวงโถว' จางหมิงหย่วนและหลินเจิ้นกั๋วเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กันออกมา ลมกลางคืนพัดมาเย็นสบาย ช่วยพัดพาเอากลิ่นเหล้าบนตัวของทั้งสองคนและกลิ่นควันไฟที่อับทึบในห้องอาหารส่วนตัวให้จางหายไป

หลินเจิ้นกั๋วเดินช้ามาก บนใบหน้ามีร่องรอยของความเมามายเล็กน้อย ทว่าแววตากลับแจ่มใสเป็นพิเศษ เห็นได้ชัดว่าเขาอารมณ์ดีมาก มือข้างหนึ่งไพล่หลัง ส่วนมืออีกข้างวาดเป็นวงกลมในอากาศ

"หมิงหย่วนเอ๊ย เหล้ามื้อคืนนี้ ดื่มได้สะใจจริงๆ"

หลินเจิ้นกั๋วมองดูฝูงชนที่เดินขวักไขว่ไปมาบนท้องถนน พลางเอ่ยอย่างทอดถอนใจ