บทที่ 269 ทฤษฎีกับเขี้ยวเล็บ

ในห้องอาหารส่วนตัวขนาดเล็กบนชั้นสองของร้านอาหาร "เหล่ากวงโถว" (หัวโล้นเฒ่า) หน้าต่างแง้มอยู่เล็กน้อย เสียงจอแจของชาวบ้านจากถนนจี๋เสียงเบื้องล่างลอยแว่วขึ้นมา ผสมผสานกับกลิ่นหอมของเซี่ยงจี๊ผัดไฟแดง ช่างเป็นบรรยากาศที่มีเสน่ห์ไปอีกแบบ

ทุ่มครึ่ง

ประตูห้องถูกผลักเปิดออก หลินเจิ้นกั๋วสวมเสื้อแจ็กเกตธรรมดาๆ สวมแว่นตากรอบดำ ไม่ได้ถือกระเป๋าเอกสาร ดูเหมือนศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยที่ออกมาหาของอร่อยกินหลังเลิกงาน

"อาจารย์ใหญ่หลิน มาแล้วเหรอครับ"

จางหมิงหย่วนรออยู่ก่อนแล้ว รีบก้าวเข้าไปต้อนรับ เลื่อนเก้าอี้ให้ และรินชาข้าวบาร์เลย์ให้อย่างนอบน้อมราวกับปฏิบัติต่อครูบาอาจารย์ที่เคารพ