บทที่ 323 บันไดสู่สวรรค์

"ซ่า——"

น้ำล้างเท้าครึ่งกะละมังกระฉอกออกมาตามแรงสั่นสะเทือนกะทันหัน สาดกระเซ็นลงบนพรมสีครีมที่จ้าวคังซื้อมาด้วยราคาแพงหูฉี่ ทิ้งรอยด่างสีเข้มบาดตาไว้

อู๋เจี้ยนเซ่อที่ก่อนหน้านี้นอนแหมะอยู่บนโซฟาเหมือนกองโคลน จู่ๆ ก็เด้งพรวดขึ้นมานั่งอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

เนื้อหนังมังสาที่เต็มไปด้วยไขมันสั่นกระเพื่อมไปตามแรงเคลื่อนไหว ดวงตาบวมเป่งที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดแดงก่ำเบิกโพลงจ้องเขม็งไปที่จ้าวคัง ลูกตาเบิกกว้างไม่กะพริบ แฝงแววประหลาดพิกลที่อธิบายไม่ถูก

จ้าวคังที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นเตรียมบิดผ้าขนหนู สะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ผ้าขนหนูในมือหล่น "แหมะ" กลับลงไปในกะละมัง น้ำสกปรกกระเด็นกระดอนใส่หน้าจนเปียกโชก