บทที่ 334 วัดศาลเจ้ามังกรกับไอ้บ้านนอก

เวลาบ่ายสองโมงครึ่ง ใจกลางเมืองต้าชวน บริเวณสี่แยกถนนฉางหยาง

รถซานตาน่าสีดำคันหนึ่งที่เพิ่งผ่านการเดินทางอันยาวนาน เลี้ยวโค้งมาจอดหน้าตึกสามชั้นที่ดูธรรมดาจนไม่น่าสะดุดตา

"ถึงแล้วครับหัวหน้า ที่นี่แหละครับ"

จ้าวคังรีบดึงกุญแจรถออกอย่างลุกลี้ลุกลน ผลักประตูรถ แล้ววิ่งเหยาะๆ อ้อมไปเปิดประตูหลังให้อย่างนอบน้อม มือข้างหนึ่งยังคงยกขึ้นบังขอบประตูรถไว้ตามความเคยชิน

อู๋เจี้ยนเซ่อสูดลมหายใจเข้าลึก วางมาดผู้บริหารระดับรองนายอำเภอ ค่อยๆ มุดตัวออกมาจากรถอย่างเชื่องช้า เขาจัดแจงเสื้อสูทสีน้ำเงินเข้มที่ดูรัดรูปไปนิด แล้วก็ดึงเนคไทให้เข้าที่ พยายามทำตัวให้ดูสง่าผ่าเผยที่สุด