บทที่ 335 ชาขีดละสามพันกับแขกที่ไม่ได้รับเชิญ

น้ำเสียงของเฉินอวี้ฮวนนั้นราบเรียบ หรืออาจจะเรียกได้ว่าสุภาพด้วยซ้ำ แต่ทว่าความสุภาพที่ดูไม่แยแสนี้ กลับแฝงไว้ด้วยความรู้สึกห่างเหินและเย่อหยิ่งของผู้ที่อยู่เหนือกว่า

อู๋เจี้ยนเซ่อรู้สึกปลาบปลื้มจนทำตัวไม่ถูก นี่คือคุณชายผู้สูงส่งแห่งเมืองต้าชวนเชียวนะ! คนตั้งเท่าไหร่ที่อยากจะพบหน้าสักครั้งยังยากเย็นแสนเข็ญ แต่ตอนนี้กลับเชิญเขาให้นั่งลงอย่างเป็นกันเอง แถมยังบอกว่า "จะไม่ปฏิเสธ" อีกด้วย!

เขารีบนั่งลงบนเก้าอี้ไม้แดงฝั่งตรงข้ามโต๊ะชงชา แต่กล้านั่งแค่ครึ่งก้นเท่านั้น หลังตั้งตรงแหน่ว สองมือถูเข่าตัวเองอย่างประหม่า ยิ่งกว่าตอนเข้าพบผู้บังคับบัญชาเสียอีก

"ท่านประธานเฉิน ท่านเกรงใจเกินไปแล้วครับ ที่ผมมาครั้งนี้ หลักๆ ก็คือ..."

คำพูดของอู๋เจี้ยนเซ่อยังไม่ทันจบ ก็มีมือข้างหนึ่งยื่นเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน