บทที่ 358 ลอดหว่างขา คู่แค้นทางแคบ

กำหนดเวลาห้าวัน ก็เหมือนกับเครื่องประหารที่แขวนอยู่บนหัว และกำลังค่อยๆ เลื่อนต่ำลงมาทีละนิ้ว

อู๋เจี้ยนเซ่อขังตัวเองอยู่ในบ้าน สูบบุหรี่ไปสองซองเต็มๆ รมควันห้องนั่งเล่นจนเหมือนห้องรมแก๊สพิษ คำพูดของซุนเจี้ยนกั๋วที่ว่า "ถอดชุดเครื่องแบบนี้ออกซะ แล้วไสหัวออกไปจากอำเภอชิงสุ่ย" ราวกับยันต์เร่งวิญญาณที่ดังก้องอยู่ในหูเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ตอนนี้เขาแบกหน้าไปขอร้องหน่วยงานรัฐวิสาหกิจและบริษัทเอกชนทุกแห่งในอำเภอมาหมดแล้ว แต่ก็ไม่มีใครยอมรับเผือกร้อนก้อนนี้เลย

ในยามที่จนตรอก ประโยคเยาะเย้ยของจางหมิงหย่วนในโทรศัพท์ที่บอกว่า "ผมใช้แค่นิ้วเท้าก็สามารถจัดหางานให้พวกเขาได้อย่างเรียบร้อยและเหมาะสมแล้ว" กลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่สลัดไม่หลุดในหัวของเขา

"ไม่ได้... ฉันจะมารอความตายแบบนี้ไม่ได้ ต้องไปขอร้องไอ้เด็กนั่น..."