บทที่ 378 แกะที่แสนเชื่องกับกับดักอันตรายถึงชีวิต

พลบค่ำ อาคารสำนักงานเศรษฐกิจและการค้าเขตใหม่หลงเถิง

แสงอาทิตย์อัสดงสายสุดท้ายลอดผ่านช่องหน้าต่างลับหายไป แสงสว่างภายในห้องค่อยๆ มืดสลัวลง

รองผู้อำนวยการหวังเหว่ยกลับมาถึงสำนักงาน ยังไม่ทันได้ดื่มชาอุ่นๆ สักอึก ก็ตรงดิ่งไปเคาะประตูห้องทำงานของผู้อำนวยการซุนเฉียงทันที

"เหล่าซุน วันนี้ไปดูซ่างซ่างเซียนมาแล้ว มูลค่ามันเกินกว่าที่จินตนาการไว้มากเลยล่ะ"

หวังเหว่ยเอื้อมมือไปปิดประตู ไม่สนแม้แต่จะทักทายตามมารยาท เลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งลงทันที บนใบหน้ามีความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด ราวกับเพิ่งไปร่อนได้ทองคำมาเต็มกระเป๋าจากเหมืองทอง