บทที่ 391 เรื่องเน่าเหม็นกับเพื่อนร่วมทีมสุดห่วย

"เพล้ง!"

แก้วเหล้าแตกกระจายบนพื้นกระเบื้องของห้องส่วนตัวในร้าน จุ้ยเซียนจวี เหล้ากระเด็นใส่ขากางเกงของเจ้าหน้าที่ที่นั่งอยู่ข้างๆ ไปหลายคน

หวังเหว่ยลุกพรวดขึ้นจากตำแหน่งประธาน ใบหน้าที่แดงก่ำเมื่อครู่นี้ บัดนี้กลับมืดครึ้ม กล้ามเนื้อบนแก้มกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้

"ทะ... ท่านผู้อำนวยการหวัง เป็นอะไรไปครับ"

เลขาเสี่ยวหลิวที่นั่งอยู่ข้างๆ สะดุ้งตกใจ รีบยื่นกระดาษทิชชูให้ แต่กลับถูกหวังเหว่ยปัดทิ้งอย่างหยาบคาย