บทที่ 393 เอาเรื่องให้ถึงที่สุด แถมยังจะถอนทุนด้วย!

สถานีตำรวจสุ่ยโว ห้องไกล่เกลี่ย

ประตูเหล็กส่งเสียงดังทึบจากการเสียดสีของบานพับ เฉินป๋อสวมเสื้อคลุมเดินเข้ามา คราบเลือดที่แห้งกรังบนปกเสื้อเชิ้ตสีขาวกลายเป็นสีน้ำตาลเข้ม ดูเตะตาเป็นพิเศษภายใต้แสงไฟหลอดไส้

"แหม ประธานเฉิน!"

หลิวถงฮุยที่รออยู่ในห้องนานแล้วลุกพรวดขึ้นตามสัญชาตญาณ สองมือยื่นออกไปข้างหน้าเตรียมจะต้อนรับ

เฉินป๋อไม่แม้แต่จะปรายตามอง เดินผ่านมือที่ยื่นค้างกลางอากาศนั้นไปดื้อๆ ลากเก้าอี้พับฝั่งตรงข้ามออก แล้วนั่งลงอย่างวางก้าม