บทที่ 400 เผือกร้อนและเช็คเปล่า

ภายในห้องทำงานรองผู้อำนวยการ หวังเหว่ยมองเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง ปล่อยให้ตัวเองเหม่อลอยอยู่นานถึงสิบนาทีเต็ม

แม้คำพูดของซุนเฉียงเมื่อครู่จะระคายหู แต่ก็แทงใจดำทุกคำ เขารู้ดีอยู่แก่ใจว่า ตอนนี้คนเดียวที่จะทำให้ ซ่างซ่างเซียน กลับมาเปิดทำการ และปิดปากพวกชาวบ้านหัวแข็งเหล่านั้นได้ มีเพียงคนเดียวเท่านั้น

จางหมิงหย่วน

ชายหนุ่มที่เขาเคยมองว่าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง และถูกเขาบีบให้ส่งมอบอำนาจหลักทั้งหมดในฐานะรองผู้อำนวยการสำนักงาน

"ในเมื่อเขาสามารถเรียกคนพวกนี้เข้ามาได้ ก็ต้องมีวิธีปราบพวกมันให้อยู่หมัดแน่" หวังเหว่ยกัดฟัน คำนวณแผนการในใจ "ขอแค่ฉันให้ผลประโยชน์เขานิดหน่อย คืนอำนาจที่แท้จริงให้เขาบางส่วน คนหนุ่มที่ไม่มีเส้นสายเบื้องหลังอย่างเขา มีหรือจะไม่รีบซาบซึ้งใจแล้วไปดับไฟให้ฉัน"