บทที่ 415 เหยื่อล่อ การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม

ภายในห้องทำงานตกอยู่ในความเงียบงันราวกับตายแล้ว

มือของโจวปิ่งรุ่นที่คีบบุหรี่หยุดค้างอยู่กลางอากาศ ดวงตาซึ่งผ่านการมองคนมานับไม่ถ้วนหรี่ลงเล็กน้อย จ้องจางหมิงหย่วนที่อยู่ตรงหน้าเขาเขม็ง ราวกับกำลังครุ่นคิดบางอย่าง

สำคัญหรือ?

สำคัญแน่นอน! ต่างกันราวฟ้ากับดิน!

ซ่างซ่างเซียนถอนทุน คนงานร้องเรียน เรื่องนี้มากสุดก็เป็นเพียงความผิดพลาดในการทำงาน เป็นปัญหาที่ฝ่ายของซุนเจี้ยนกั๋วก่อขึ้น เขา โจวปิ่งรุ่น อย่างมากก็ตัดใจจัดการคนไม่กี่คน เรื่องก็สงบลงได้