บทที่ 429 คูเมืองแห่งอำนาจ และสายลมเหนือผืนดินรกร้าง

สองทุ่ม อาคารคณะกรรมการพรรคอำเภอชั้นบนสุด

ไฟควบคุมด้วยเสียงในทางเดินดับไปนานแล้ว มีเพียงห้องทำงานเลขานุการตรงปลายทางเดิน ที่ใต้ร่องประตูยังมีแสงสีเหลืองสลัวรั่วออกมาเป็นเส้นหนึ่ง

ซ่า—

น้ำร้อนถูกเทลงในถ้วยชาขาวลายคราม ใบชาซิ่นหยางเหมาเจียนที่กำลังพลิกวนค่อย ๆ จมลงสู่ก้นถ้วย หูต้าเหว่ย ผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการพรรคอำเภอ ถือกระติกน้ำร้อน มองโจวปิ่งรุ่นซึ่งนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานกว้างใหญ่ ใบหน้าเกือบทั้งใบจมหายอยู่ท่ามกลางควันบุหรี่

ในที่เขี่ยบุหรี่คริสตัลบนโต๊ะ มีเศษก้นบุหรี่ปักระเกะระกะอยู่ห้าหกมวนแล้ว