บทที่ 430 ไม่รับภาพฝัน

สิบโมงเช้า โรงน้ำชาจิ้งหย่าเซวียนซึ่งตั้งอยู่เฉียงตรงข้ามเรือนรับรองคณะกรรมการพรรคอำเภอ

ห้องรับรองส่วนตัวด้านในสุดบนชั้นสอง ม่านหน้าต่างถูกดึงปิดไว้ครึ่งหนึ่ง แสงแดดทอดเงาแบ่งสว่างมืดลงบนชุดน้ำชาดินเผาสีม่วง

หูต้าเหว่ย ผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการพรรคอำเภอ นั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือไม้แดง มือค่อย ๆ เขี่ยฝาถ้วยชาอย่างไม่รีบร้อน เกิดเสียงกระทบกันเบา ๆ ของเครื่องเคลือบ

เขามองจางหมิงหย่วนซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม รอยยิ้มบนใบหน้าอบอุ่นราวสายลมในฤดูใบไม้ผลิ

“หมิงหย่วนเอ๋ย ชาต้าหงเผานี่เป็นชาจากต้นเก่าทางอู่หยีซาน ปกติแม้แต่เลขานุการโจวยังไม่ค่อยยอมดื่ม วันนี้เขาให้ผมเอามาให้คุณลองชิมเป็นพิเศษ”