บทที่ 447 ไม่เสียดายราคา ทุ่มสุดกำลังปกป้องเขา

เรือนพักครอบครัวกองบัญชาการทหารนคร ห้องหนังสือของเล่ยหยาง

ที่นี่ไม่มีบรรยากาศชีวิตแบบในห้องรับแขก ตู้เอกสารเหล็กสองแถวชิดผนังเป็นสีเขียวทหาร บนโต๊ะทำงาน นอกจากโทรศัพท์ลับสีแดงเครื่องหนึ่งกับหนังสือพิมพ์กองทัพปลดปล่อยประชาชนกองแล้วกองเล่า ก็ไม่มีสิ่งอื่นใด

“พูดมาเถอะ จางหมิงหย่วนที่อำเภอชิงสุ่ยคนนั้น แท้จริงเป็นคนแบบไหนกันแน่?”

เล่ยหยางนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน โดยไม่ได้มองแผนความร่วมมือก่อสร้าง ดำเนินงาน แล้วโอนกรรมสิทธิ์ ที่เฉินอวี้ฮวนยื่นให้แม้แต่น้อย ดวงตาแหลมคมดุจเหยี่ยวจ้องเฉินอวี้ฮวนเขม็ง

“ถึงกับทำให้เจ้าเด็กอย่างเธอยอมลดตัว วิ่งมาที่นี่เพื่อเล่นแผนตีตนให้เจ็บ เขาคู่ควรให้เธอลงทุนลงแรงถึงเพียงนี้หรือ?”