บทที่ 458 หนังสือสวามิภักดิ์ของสุนัขร้าย

เรือนรับรองคณะกรรมการพรรคอำเภอชิงสุ่ย ห้องรับรองเล็กเร้นลับที่สุดห้องหนึ่งตรงสุดทางเดินชั้นสาม

ภายในตกแต่งอย่างเรียบง่าย มีเพียงโซฟาหนังแท้แบบนั่งเดี่ยวตัวหนาสองตัววางหันหน้าเข้าหากัน โดยมีโต๊ะน้ำชาหงมู่คั่นกลาง

ซุนเจี้ยนกั๋วนั่งจมอยู่ในโซฟาตัวประธานไปครึ่งตัว

เขาขยี้หว่างคิ้วที่ปวดตุบ ๆ อย่างหงุดหงิด แม้แต่เปลือกตายังคร้านจะเปิด เอาแต่จ้องปลายรองเท้าหนังมันวาวของตนเองราวกับพระโพธิสัตว์ดินเหนียว

“แชะ”