บทที่ 460 การรับฟังจากเบื้องบนและหลักประกันการเลื่อนตำแหน่งเป็นกรณีพิเศษ

“โอ้? มีโครงการนำร่องแล้วหรือ”

มือที่หยางไห่จินกำลังถือถ้วยชาหยุดค้างอยู่กลางอากาศ ดวงตาคู่นั้นซึ่งเมื่อครู่ยังสงบนิ่งราวกับบ่อน้ำโบราณ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีประกายสว่างวาบขึ้นมาเล็กน้อย

ในฐานะผู้นำอันดับหนึ่งของนครต้าชวน เขามองออกอย่างชัดเจนว่าระหว่าง “ทฤษฎี” กับ “โครงการนำร่อง” นั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน ต่อให้ทฤษฎีงดงามเพียงใด ก็ยังเป็นเพียงปราสาทกลางอากาศ แต่ขอเพียงมีโครงการนำร่อง แม้จะเป็นเพียงรูปแบบเริ่มต้น ก็หมายความว่าแผนการอันแปลกใหม่สะเทือนวงการนี้ได้ผ่านการหยั่งเชิงในปลักตมแห่งความเป็นจริงมาแล้วหนึ่งรอบ!

“เป็นลูกศิษย์คนไหนของเหล่าหลินหรือ กล้าหาญไม่เบาเลย”

หยางไห่จินวางถ้วยชากลับลงบนโต๊ะ โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงความอยากรู้อยากเห็น