บทที่ 461 รองผู้อำนวยการคณะกรรมการบริหาร

เสียงของหยางไห่จินดังสะท้อนลงในห้องทำงานกว้างขวาง ราวกับค้อนพิพากษาที่ตอกลงเป็นข้อสรุปสุดท้าย

ฟางเจิ้งสิงก้มตาลง ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ตำแหน่งผู้นำสำนักงานเศรษฐกิจและการค้าของจางหมิงหย่วน นับว่ามั่นคงอย่างแท้จริงแล้ว

ตัวเขาเองก็ไม่ได้ทำให้คำฝากฝังของสหายเก่าอย่างหลินเจิ้นกั๋วต้องผิดหวัง ในบางทีจางหมิงหย่วนอาจไม่รู้ว่า เมื่อคืนหลินเจิ้นกั๋วโทรศัพท์มาหาฟางเจิ้งสิงอีกครั้ง

ในโทรศัพท์ หลินเจิ้นกั๋วกล่าวว่าเขามองจางหมิงหย่วนในแง่ดีมากจริง ๆ หากข้าราชการหนุ่มที่มีอุดมการณ์และความสามารถเช่นจางหมิงหย่วน ไม่อาจเปล่งประกายและสร้างผลงานในตำแหน่งของตนเองได้ ต้องถูกพันธนาการด้วยกฎเกณฑ์สารพัด และต้องประนีประนอมอยู่ร่ำไป นั่นต่างหากคือโศกนาฏกรรมที่แท้จริงของคนในระบบราชการ

ในระบบราชการ มีกฎเหล็กที่ไม่ได้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษรอยู่ข้อหนึ่งว่า “ระดับบนควบคุมได้เพียงหนึ่งระดับล่าง”