บทที่ 485 ม้าดีย่อมคู่กับอานดี คุณอย่าปฏิเสธเลย!

หลี่เว่ยหมินถือกระบอกน้ำชาเคลือบพลางจ้องจางหมิงหย่วนซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม รอฟังคำประกาศแนวทางบริหารงานจาก “รองผู้บัญชาการใหญ่” ผู้เพิ่งเข้ารับตำแหน่งคนนี้

จางหมิงหย่วนไม่ได้ตอบทันที เขาเอนกายพิงพนักโซฟา นิ้วมือลูบเนื้อผ้ากางเกงสูทตรงหัวเข่าโดยไม่รู้ตัว

“ผู้อำนวยการหลี่ สำนักงานเศรษฐกิจและการค้าเมื่อก่อน แม้จะเรียกว่าสำนักงาน แต่ความจริงก็เป็นแค่คณะกรรมการชุมชนที่ใหญ่ขึ้นมาหน่อยเท่านั้น”

“มี 4 ฝ่าย คน 20 ถึง 30 คน แต่คนที่ทำงานจริงมีไม่ถึง 1 ใน 3 ส่วนคนที่เหลือกว่าครึ่ง หากไม่ใช่ถือถ้วยชานั่งอ่านหนังสือพิมพ์ อู้งานฆ่าเวลา ก็ล้วนต่างคนต่างมีแผนในใจ วัน ๆ เอาแต่จ้องว่าจะกีดกันเพื่อนร่วมงานอย่างไร จะประจบผู้นำอย่างไร อย่างสวินชางแห่งฝ่ายโครงการคนนั้น งานเป็นชิ้นเป็นอันทำไม่ได้สักเรื่อง แต่กลับเชี่ยวชาญเรื่องการแก่งแย่งภายในสำนักงาน”

จางหมิงหย่วนหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้าขึ้น ประกายเย็นเยียบชวนให้ใจสั่นวาบผ่านดวงตาหงส์ของเขา