บทที่ 486 มีคนคิดจะแตะเค้กของเรา

สายตาลุ่มลึกของจางหมิงหย่วนหยุดอยู่บนวงแหวนสีเงินแวววาวทั้ง 4 วงนั้นหนึ่งวินาที คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น

ในระบบราชการ รถยนต์ไม่เคยเป็นเพียงพาหนะสำหรับเดินทาง แต่เป็นส่วนต่อขยายของอำนาจและระดับตำแหน่ง

รถที่โจวปิ่งรุ่น เลขาธิการคณะกรรมการพรรคอำเภอชิงสุ่ย กับซุนเจี้ยนกั๋ว นายอำเภอ ใช้ก็เป็นเพียงออดี้ A6 รุ่นเก่าเท่านั้น กระทั่งขนาดเครื่องยนต์ยังเป็นเพียงรุ่นพื้นฐาน 2.0 เขาจางหมิงหย่วนเป็นเพียงผู้อำนวยการระดับหัวหน้าหน่วยที่เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่ง ต่อให้ควบตำแหน่งรองผู้อำนวยการคณะกรรมการบริหารด้วย หากนั่งรถออดี้รุ่นใหม่ล่าสุดตัวท็อปเข้าออกลานคณะกรรมการพรรคอำเภออย่างเอิกเกริกทุกวัน นั่นเรียกว่าอะไร?

นั่นเรียกว่าทำเกินฐานะ! เรียกว่าไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ!

“รองผู้อำนวยการจาง ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะครับ? หรือว่าถูกความจริงใจของบริษัทอสังหาริมทรัพย์เฉินทำเอาตกตะลึงไปแล้ว?”